…στο «Μπέρδεμα»

Έχει πάντα ενδιαφέρον να παρατηρεί κανείς πώς εξαπλώνεται και προοδεύει ένα
εστιατόριο που ξεκινάει ταπεινά, χτίζει σιγά σιγά την πιστή πελατεία του και
αποκτά αρκετό θάρρος για να δοκιμάσει και αλλού τη συνταγή της πρώτης
επιτυχίας του. Συνήθως «αλλού» σημαίνει κάποιο σημείο στο κέντρο της Αθήνας.
Έτσι ακριβώς έγινε με τη γνωστή και δημοφιλή ταβέρνα το «Μπέρδεμα» της
Κηφισιάς, η οποία λειτουργεί στο Κολωνάκι, στον γνωστό, μικρό χώρο που
κατοικούσε κάποτε το πρώτο «Tutti a Tavola».

Το «Μπέρδεμα» ανήκει στην κατηγορία εστίασης που ονομάζουμε μοντέρνα ταβέρνα.
Πώς το καταλαβαίνουμε; Κυρίως από τον διάκοσμο, που συνήθως είναι «έξυπνος»
και χαριτωμένος, ενώ αποφεύγει το γνωστό κιτς της οικογενειακής ταβέρνας. Εδώ
ο χώρος είναι τόσο στενός ώστε επιτρέπει μόνο λίγα διακοσμητικά στοιχεία.
Είναι απλός, σεμνός και με ιδέες δανεισμένες από άλλα μαγαζιά. Τα φωτιστικά,
για παράδειγμα, τα έχουμε ξαναδεί στο παλιό «Il Parmigiano»: τρίφτες που
κρύβουν τις λάμπες, αλλά αφήνουν ένα γλυκό και απαλό φως.

Το μενού αποτελεί παράδειγμα μοντέρνας ταβέρνας: τζατζίκι, μελιτζανοσαλάτα,
τυροκαυτερή και όλα τα διαχρονικά εδέσματα μιας ταβέρνας υπάρχουν σε καλή
εκδοχή – από ό,τι συμπεράναμε δοκιμάζοντάς τα. Επίσης, επιδεικνύοντας τη
σύγχρονη φιλοσοφία του διαθέτει το αραβικό χούμους, αλλά και λιαστές ντομάτες
στη λίστα των κρύων ορεκτικών.

Όλα τα ζεστά ακολουθούν την… πεπατημένη, με εξαίρεση ίσως το «ραβασάκι», που
αλλού είναι γνωστό ως «λαχανικά ψητά στα κάρβουνα».

Από αυτά τα πρώτα, κλασικά πιάτα της ελληνικής κουζίνας πήραμε τις μελιτζάνες
με κατίκι και σάλτσα ντομάτας, που ήθελε γευστική ενίσχυση. Αυτό το αισθάνθηκα
σχεδόν σε όλα τα εδέσματα που δοκιμάσαμε. Από τα πιο νόστιμα πιάτα που ήρθαν
στο τραπέζι μας εκείνο το βράδυ, ήταν οι κροκέτες από σπανάκι, ρύζι και
κρητικό ανθότυρο. Ήταν ζουμερές και τραγανές, πρωτότυπες, σε γενικές γραμμές
καλές – καλός, μοντέρνος μεζές. Το μαντί, όμως, ήταν άτονο και η σάλτσα
ντομάτας με εντελώς επίπεδη γεύση. Κρίμα για ένα τόσο αριστοκρατικό φαγητό. Το
μπεϊτί – κεμπάπ ψημένο στον φούρνο με ντομάτα, πιπεριά και τυρί, τυλιγμένο σε
σπιτική ζύμη – έπασχε από την ίδια έλλειψη γευστικού χαρακτήρα. Θα έπρεπε να
έχει πικάντικο και ελκυστικό προφίλ, αλλά αντιθέτως! Το αλί ναζίκ, το ίδιο…
Πρόκειται για πουρέ μελιτζάνας με γιαούρτι και γύρο. Επειδή μας άρεσε η ιδέα
το φάγαμε, χωρίς όμως να το απολαύσουμε ιδιαίτερα.

Τα γλυκά – πάρα πολλά γλυκά φτιάχνουν – ήταν αξιοπρεπή. Το καζάν ντι μπι είναι
νόστιμο, χωρίς κάτι ιδιαίτερο στην εκτέλεση, και το μωσαϊκό μια χαρά.

Το «Μπέρδεμα» το θυμόμουν λιγότερο… μπερδεμένο στο πρώτο του πόστο, στην
Κηφισιά, παρ’ ότι εκεί ο χώρος είναι πολύ μεγαλύτερος όπως και η ποσότητα των
φαγητών που παρασκευάζουν – έως… μαζική. Ίσως, αν ήταν λίγο πιο μικρός ο
κατάλογος, να έδιναν μεγαλύτερη προσοχή σε κάθε πιάτο.

«Μπέρδεμα»: Σπευσίππου 8 Κολωνάκι, τηλ.: 210-7224.212