ΓNΩMH Kανόνας η μιζέρια

Από τη μία είναι οι 26 θεατές στο ματς του Ακράτητου με την Ξάνθη. Και από την
άλλη οι παίκτες και η τεχνική ηγεσία του Ηρακλή, που έκαναν Χριστούγεννα με…
δανεικά.

Δυστυχώς είναι και αυτή εικόνα του σημερινού ελληνικού ποδοσφαίρου, όσο και αν
αποφεύγουμε να προβάλουμε έντονα τέτοια περιστατικά. Είναι η εικόνα ενός άλλου
ποδοσφαίρου, ξεχασμένου από τους πάντες, θελημένα ή αθέλητα.

Γιατί τόσο ο Ακράτητος όσο και ο Ηρακλής είναι ομάδες με χίλια μύρια
διοικητικά προβλήματα. Στη σκιά του Ψωμιάδη ζει ο Ακράτητος έστω και αν προς
τα έξω εμφανίζεται ο Χρήστος Δάρρας, στη σκιά του Μυτιληναίου και των ανθρώπων
του εξακολουθεί να βρίσκεται ο Ηρακλής. Ο Χούλης βρίσκει παντού κλειστές
πόρτες. Ακόμη και από τον Alpha. Ο Σπανουδάκης διεκδικεί την επάνοδό του, ενώ
όπως λέγεται στη Θεσσαλονίκη στο βάθος κρύβεται ο Μυτιληναίος ο οποίος θέλει
να επανακάμψει για τη λάμψη της Σούπερ Λίγκας. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε και
το γεγονός ότι ο «Γηραιός» έχει 4-5 νέους παίκτες πρώτης γραμμής (Λαγός,
Στεφανής, Αμπάρης, Παπαζαχαρία), που για κάποιους «πρέπει να πουληθούν άμεσα».

Δυστυχώς, πίσω από τη βιτρίνα – στην οποία βρίσκονται όχι περισσότερες από 3-4
ΠΑΕ – αυτή είναι η εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δυσάρεστη δίχως άλλο.
Αλλά και προκλητική, αφού από το 1979 και μετά τα ίδια και τα ίδια συμβαίνουν,
καταχρεωμένες είναι οι ΠΑΕ, αλλά πάντα καταφέρνουν να επιβιώνουν. Όπως και οι
παράγοντες που τις… αρμέγουν.

Αυτήν την εικόνα λοιπόν καλούνται να ανατρέψουν οι ενδιαφερόμενοι για την
αναβάθμιση του ποδοσφαίρου. Είτε στην κίνηση της Σούπερ Λίγκας είναι
ενταγμένοι, είτε σε οποιαδήποτε άλλη.