ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Σκοπιανό

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Τίνος Κοτσιαλίδης, Μαυρομματαίων 41, Αθήνα, γράφει:

«Υπάρχει μια πολεμική για το αν πρέπει να γίνει δημοψήφισμα. Προτού απαντηθεί
αυτό πρέπει να γίνουν παραδεκτά ορισμένα σημεία. Είναι γεγονός ότι η λέξη
Μακεδονία είναι ελληνική, όπως η λέξη Μέκκα αραβική. Όπως λοιπόν δεν υπάρχει
π.χ. εβραϊκή Μέκκα, έτσι και ονομασίες Σλάβος Μακεδόνας είναι σαν να λέμε
Αφρικανός που είναι λευκός, ή κοντός που είναι ψηλός και προκαλούν θυμηδία,
όχι λόγω εθνικισμού, αλλά από την κοινή λογική πια. Φυσικά εξαιρείται η
περίπτωση τέκνων μεικτών γάμων (Σλάβος – Μακεδόνας, Έλληνας – Άγγλος κ.λπ.).

Εκτός αυτού η ονομασία “Δημοκρατία της Μακεδονίας” γενικά είναι όχι μόνο
ρατσιστική, αλλά και καταπάτηση πια, του Διεθνούς Δικαίου. Διότι ακριβώς
γενικά “Μακεδονία” σημαίνει ότι είναι μία μόνο. Δεν λέμε γενικά “Παγκόσμιος
Πόλεμος”, διότι αυτό θα σήμαινε ότι είναι (και έγινε) ένας μόνο. Λέμε “Πρώτος”
και λέμε “Δεύτερος”!

Αυτό σημαίνει ότι έχουμε απολύτως δίκαιο κι η απάντηση σ’ ένα τυχόν
δημοψήφισμα γνωστή; Κάθε άλλο! Ένα “ρεφερέντουμ” πρέπει να έχει πολλαπλές
ερωτήσεις και σε καμιά περίπτωση Ναι – Όχι μόνο. Για παράδειγμα Ναι υπό ποιες
προϋποθέσεις (α, β, γ, …), όχι υπό ποιες άλλες, σύνθετη ονομασία, και ποια.
Έχει σημασία που μπορεί να σημαδέψει γενιές ολόκληρες το είδος σύνθετης
ονομασίας. Βόρεια Μακεδονία για παράδειγμα έχει έμφυτο αλυτρωτικό χαρακτήρα
(“υπάρχει και η Νότια να πάρουμε”). «Νέα Μακεδονία» όχι μόνο αυτομάτως
αποκόβει τους Σλάβους από τη δική μας Ιστορία (αφού Φίλιππος, Αλέξανδρος είναι
παλιά), αλλά είναι και δωρεάν προπαγάνδα της κι από πάνω! Απανταχού γης κι ο
τελευταίος τουρίστας που θ’ ακούσει για Νέα, το πρώτο πράγμα που θα ρωτήσει
είναι ποια είναι η παλιά!! Ο αμετάφραστος όρος μήπως είναι μια απολύτως έσχατη
λύση συμβιβασμού υπό τον όρο ότι παγκοσμίως θα μένει αμετάφραστος; Διότι τότε
θα είναι σαν να είναι δύο ονόματα διαφορετικά. H γνωστή Μακεδονία των βιβλίων
και των χαρτών θα είναι δική μας. H άλλη, “Μακεντονίγια”, ένα ξένο, απλώς
ηχητικά ομοιάζον όνομα, που θα μπορούσε να είναι και Μεκαδονία π.χ.

Επομένως δεν πρόκειται για παγκόσμια πρωτιά, ούτε για πολίτες μιας χώρας που
ψηφίζουν για τ’ όνομα μιας άλλης, αλλά για πολίτες που ψηφίζουν για τον τρόπο
που το δικό τους όνομα θα γίνει σεβαστό κι όχι αντικείμενο επικαρπίας από
τρίτους».