Kλέφτης στιγμών με… πινέλο

«Πετυχημένα είναι τα έργα που ολοκληρώνονται, αλλά δεν τελειώνουν. Εκείνα που μένουν ανοιχτά στη σκέψη του θεατή, ώστε να καταφέρει να μπει στον δικό μου ζωγραφικό κόσμο ή να του δημιουργήσουν έναν δικό του κόσμο», λέει στα «NEA» ο ζωγράφος Δημήτρης Ανδρεαδάκης

«Έψαχνα να βρω τη στιγμή που ήταν χαλαροί, για να τους κλέψω μια στιγμή»,
εξηγεί στα «NEA» ο Δημήτρης Ανδρεαδάκης, που συγκαταλέγεται από τον εικαστικό
κόσμο στους πιο προικισμένους παραστατικούς ζωγράφους της νεώτερης γενιάς.
«Δεν ξέρω αν τα οικεία ή τα άγνωστα πρόσωπα είναι τα πιο γοητευτικά. Με τους
αγνώστους αισθάνομαι περισσότερη ελευθερία όσον αφορά ποια στιγμή τους θα
διαλέξω. Εκείνο που με ενδιαφέρει ουσιαστικά όμως είναι το σχέδιο, ο τόνος, η
ποιητική του πράγματος».

H ιδέα ήρθε τυχαία πριν από οκτώ χρόνια κάνοντας διακοπές στους Παξούς. Πολλά
έργα σκίστηκαν από τότε μέχρι τα τελευταία δυόμισι χρόνια να καταλήξει στις 30
ακουαρέλες που εκθέτει αυτές τις ημέρες στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, καθώς «στη
ζωγραφική τα πράγματα ωριμάζουν αργά. H στιγμή της ωριμότητας φτάνει, όταν το
όραμα που είχα όταν ξεκίνησα, αρχίζει να παίρνει μορφή, όταν νιώθώ ότι η
αρχική ενέργεια εκτονώθηκε», διευκρινίζει.

H ανθρώπινη φιγούρα δίνει δυναμικά το «παρών» στις καινούργιες ανάλαφρες
ακουαρέλες του Δημήτρη Ανδρεαδάκη, μορφή που απείχε από τα βαριά λάδια που
απεικόνιζαν τα φορτωμένα με αναμνήσεις ταμπακαριά της ιδιαίτερης πατρίδας του,
των Χανίων, ή από τα σύννεφα που τον απασχόλησαν στις προηγούμενες δουλειές
του. «Πρόοδος είναι να γίνεσαι όλο και περισσότερο λιτός και σαφής στη
διατύπωση του οράματος και της επιθυμίας σου, όπως ο ποιητής ψάχνει την
κατάλληλη λέξη ώστε να χωρέσει σε ένα στίχο τα νοήματα και τις ιδέες του. H
εξέλιξη είναι προσωπική υπόθεση, δεν εξαντλείται σε ζωγραφικά ευρήματα».

Σε έναν σύντομο απολογισμό της πορείας του, που ξεκίνησε με έκθεση σε παρισινή
γκαλερί, ο εκτός των άλλων διδάσκων στο Πολυτεχνείο Κρήτης, δείχνει
ικανοποιημένος. «Έχω εμβαθύνει στη σχέση μου με τη ζωγραφική. Μου έχει δώσει
πολλά πράγματα η διαδρομή».

«Θα ήμουν δυστυχής αν δεν πωλούσα»

H στιγμή του αποχωρισμού με τις δημιουργίες του δεν είναι τόσο δύσκολη για τον
Δημήτρη Ανδρεαδάκη. «H πιο υγιής στιγμή είναι όταν τα έργα πωλούνται, όταν
βρίσκεται κάποιος που θέλει να ζει με αυτό που έφτιαξα. Θα ήμουν δυστυχής αν
δεν έπαιρναν τον δρόμο τους», λέει.

H εμπορικότητα είναι συνώνυμο της επιτυχίας;

«H επιτυχία είναι κάτι πολύ περισσότερο πολύπλοκο και βαθύ. Είναι η στιγμή που
θα νιώσω ότι τα έργα μου αγγίζουν την καλή ζωγραφική. Τα υπόλοιπα είναι βιοπορισμός».

INFO

Ακουαρέλες του Δημήτρη Ανδρεαδάκη στην «Αίθουσα Τέχνης Αθηνών» (Γλύκωνος 4,
τηλ. 210.72139.38) έως 31 Δεκεμβρίου.