H φαντασία στην… τιμωρία

H Μισέλ Μάρεϊ περίμενε πως θα τη γλίτωνε με λίγες μέρες φυλακή επειδή
εγκατέλειψε 35 γατάκια στο δάσος. Δεν θα μπορούσε να το περιμένει ποτέ πως θα
καταδικαζόταν να περάσει μια νύχτα στο δάσος. Τελικά, έκανε τόσο πολύ κρύο
εκείνη τη νύχτα, που έμεινε μόνο τρεις ώρες έξω, πριν την οδηγήσουν στη
ζεστασιά της φυλακής. Όμως, ο δικαστής Μάικ Τσικονέτι είχε δείξει αυτό που
ήθελε να πει.

Ο δικαστής Μάικ Τσικονέτι

Ο ιδιόρρυθμος δικαστής, που έχει βάλει στο ράφι τον Ποινικό Κώδικα, επιβάλλει
ποινές κατά την κρίση του, προσπαθώντας να τις προσαρμόζει ανάλογα με το
αδίκημα. Ήθελε η εικοσιεξάχρονη νοικοκυρά από το Οχάιο να νιώσει ό,τι είχαν
νιώσει και τα ζωάκια που είχε παρατήσει στο δάσος, πολλά από τα οποία πέθαναν
αργότερα. «Δεν το κάνεις αυτό», λέει ο πενηντατετράχρονος δικαστής. «Δεν
αφήνεις έτσι έξω αυτά τα κακόμοιρα ζωάκια. Ναι, ήθελα να δώσω ένα παράδειγμα
για να το λάβει υπόψη της και αυτή και κάθε άλλος που θα σκεφτεί να κάνει κάτι
τέτοιο στο μέλλον».

H ασυνήθιστη ποινή που επέβαλε ο δικαστής Τσικονέτι δεν ήταν παρά ένα ακόμη
δείγμα της «δημιουργικής δικαιοσύνης» του, χάρη στην οποία έχει αποκτήσει
μεγάλη φήμη. Τον περασμένο μήνα εξελέγη χωρίς αντίπαλο για άλλη μία εξαετή
θητεία στη δικαστική έδρα του Λέικ Κάουντι, στο Οχάιο, και στις αρχές της
χρονιάς αναδείχτηκε πρόεδρος της Ένωσης Αμερικανών Δικαστών. Όταν κάποιος
κυκλοφορούσε στον δρόμο με γεμάτο τουφέκι, τον έστελνε στο νεκροτομείο να δει
πώς είναι τα πτώματα. Κι όταν κάποιοι νεαροί τρύπησαν τα λάστιχα σχολικών
λεωφορείων, τους υποχρέωσε να διοργανώσουν μια εκδρομή για τα παιδιά του
Δημοτικού. Κάποιους άλλους που θορυβούσαν σε μια γειτονιά, τους καταδίκασε να
περάσουν μια μέρα σιωπής στο δάσος και να ακούνε κλασική μουσική αντί για ροκ.
Όταν έπεσε πολύ χιόνι στο Βόρειο Οχάιο, αυτή την εβδομάδα, αντί να στέλνει
όσους παρανομούσαν στη φυλακή, τους έστελνε να καθαρίζουν το χιόνι.

Δύο νεαροί που βεβήλωσαν μια χριστουγεννιάτικη φάτνη γράφοντας πάνω της το «666», υποχρεώθηκαν να περιφέρουν έναν γάιδαρο ζητώντας συγγνώμη για… τη γαϊδουρινή τους συμπεριφορά

Όσοι διαπράττουν αδικήματα στην περιοχή της δικαιοδοσίας του δικαστή
Τσικονέτι, έχουν μια επιλογή: τη φυλακή ή μια «δημιουργική» ποινή. «Υπάρχει
καλύτερη επιλογή από το να φτυαρίζουν χιόνι για το καλό των συμπολιτών τους;»,
λέει ο δικαστής. «Πώς εξυπηρετείται καλύτερα η κοινότητα; Έτσι ή κλείνοντας
τους ανθρώπους στη φυλακή, όπου μας κοστίζει καθένας 70 δολάρια την ημέρα;».

Ο ίδιος αποδίδει αυτή την ιδιόρρυθμη προσέγγιση της απονομής δικαιοσύνης στον
τρόπο που μεγάλωσε. Ήταν το μεγαλύτερο από εννέα αδέλφια. Δούλευε μαζεύοντας
σκουπίδια για να πληρώνει το Πανεπιστήμιο και διάβαζε τις νύχτες. «Δεν πήγα σε
μια μεγάλη δικηγορική εταιρεία», λέει. «Αναγκάστηκα να το ξεχάσω. Έτσι
καταλαβαίνει κανείς τι περνάει ένας εργαζόμενος».

Στο γραφείο του υπάρχει ένα συρτάρι γεμάτο γράμματα από ανθρώπους που
παρανόμησαν και από τα θύματά τους. Τις προάλλες πήγε και τον βρήκε ο θείος
ενός νεαρού που τον είχε καταδικάσει κάποτε να στέκεται έξω από ένα κατάστημα
που πουλούσε πορνογραφικό υλικό. «Ένα μέρος της ποινής για την υφ’ όρων
“απόλυσή” του ήταν να τελειώσει το Λύκειο και να βρει δουλειά. Τα έκανε και τα
δύο και τώρα ο θείος του λέει ότι τα καταφέρνει μια χαρά».

«Δημιουργικές» ποινές

1. Ένας άνδρας που αποκάλεσε έναν αστυνομικό «γουρούνι» καταδικάστηκε
να στέκεται δύο ώρες μέσα σε ένα κλουβί με ένα γουρούνι και μια επιγραφή που
έγραφε: «Αυτό δεν είναι αστυνομικός».

2. Ένας δεκαοκτάχρονος που έκλεψε πορνογραφικά βίντεο καταδικάστηκε να
στέκεται έξω από το κατάστημα με δεμένα τα μάτια και μια επιγραφή που έγραφε:
«Δεν βλέπω κακά πράγματα».

3. Ένα ζευγάρι που συνελήφθη να κάνει έρωτα στην όχθη της λίμνης Ίρι
καταδικάστηκε να ζητήσει συγγνώμη με δημοσιεύματα στις τοπικές εφημερίδες.

4. Μια γυναίκα που πέταξε 35 γατάκια στο δάσος καταδικάστηκε να
περάσει μια νύχτα στο ίδιο μέρος, μέσα στην παγωνιά.

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς