Άρχισε ο πόλεμος των μεσαζόντων

Πίτα… για όλους αποτελεί το νέο 10ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα των 22 δισ.
ευρώ των Ενόπλων Δυνάμεων, για τη διεκδίκηση της οποίας διαγκωνίζονται ήδη
χώρες, εταιρείες και… εγχώριοι αντιπρόσωποι, ενώ έντονος είναι ο πολιτικός
«γαλάζιος εμφύλιος» στον χώρο, που σοβεί μεταξύ Σπ. Σπηλιωτόπουλου και Γ.
Ζορμπά.

H κόντρα Σπηλιωτόπουλου – Ζορμπά για τα νέα F-16 δεν ήταν παρά ο… μεζές στο «τραπέζι» που ακολουθεί

Τα 2,5 δισ. δολάρια των νέων F-16, για τη διαδικασία αγοράς των οποίων
οξύνθηκε η κόντρα μεταξύ των δύο ανδρών, δεν ήταν παρά ο… μεζές στο
«τραπέζι» που ακολουθεί.

Όπως όλα δείχνουν, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Άμυνας θα βρίσκεται στο
«Πεντάγωνο» για 2-3 μήνες ακόμη και ήδη για πολλά από τα προγράμματα του νέου
εξοπλιστικού προγράμματος έχουν αρχίσει τα… προεόρτια – π.χ. τυφέκια,
τορπίλες, φρεγάτες, εκπαιδευτικά συστήματα κ.λπ.

Οι μεγάλες όμως κόντρες περί του υπουργείου Άμυνας θα γίνουν από τους
κολοσσούς της παγκόσμιας αγοράς όπλων.

Το δέος του Δ’ ΚΠΣ. Πρώτοι στη λίστα των υποψήφιων προμηθευτών είναι,
εκ των πραγμάτων, οι Αμερικανοί, αλλά το… δέος του Δ’ Κοινοτικού Πλαισίου
Στήριξης αναμένεται να προσθέσει πόντους στις ευρωπαϊκές αμυντικές
βιομηχανίες, οι οποίες έτσι κι αλλιώς – κατά περιόδους – «παίζουν» με αξιώσεις
στην ελληνική αγορά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σύνολο των αγορών μετά τη Μεταπολίτευση, το
ελληνικό οπλοστάσιο… ευρωπαιοκρατείται. Όπως είπε πρόσφατα στη Γαλλίδα
υπουργό Άμυνας ο Έλληνας ομόλογός της εν όψει της νέας απευθείας αγοράς των 40
F-16, το ελληνικό οπλοστάσιο αποτελείται χονδρικά κατά 70% από ευρωπαϊκά
οπλικά συστήματα – με πρώτα τα γαλλικά – και κατά 30% από αμερικανικά και…
λοιπά. Βεβαίως, οι αριθμοί και τα στατιστικά διαβάζονται με πολλούς τρόπους.
Αν ο Έλληνας υπουργός Άμυνας μιλούσε στον κ. Ράμσφελντ, σίγουρα θα του
έλεγε ότι οι ΗΠΑ είναι πρώτες στον κατάλογο.

Πέραν των ΗΠΑ και της Γαλλίας, σημαντικό μερίδιο στις ελληνικές προμήθειες
όπλων έχουν (και διεκδικούν) η Γερμανία, η Βρετανία και η Ιταλία – η τελευταία
μάλιστα έχει μπει δυναμικά στο «παιχνίδι» με τη συμμετοχή της στο μεταγωγικό
αεροσκάφος C-27 που πήρε η Αθήνα και τώρα με την πρότασή της για από κοινού
ανάπτυξη, παραγωγή και πώληση εκπαιδευτικού αεροσκάφους.

Τα αεροσκάφη. H μεγάλη μάχη έχει ήδη αρχίσει πάντως γύρω από τα νέα
μαχητικά αεροσκάφη, καθώς, αν και θα αποκτηθούν περί το 2013-2015, η
δρομολόγηση της αγοράς τους ίσως αρχίσει από το 2006. Ήδη στο υπό έγκριση
10ετές πρόγραμμα υπάρχει εγγραφή, ο τρόπος όμως διατύπωσής της αναμένεται να
προκαλέσει προβληματισμούς: κι αυτό γιατί δεν αναφέρονται ως «4ης γενιάς»,
όπως αναμενόταν από πολλούς στο ΓΕΑ, αλλά απλώς ως αγορά «σύγχρονων
αεροσκαφών». Μάλιστα δεν εμφανίζεται ως νέα αγορά, αλλά ως «2η φάση» του
τρέχοντος προγράμματος, ενώ και το προϋπολογισθέν κόστος (3 δισ. ευρώ)
θεωρείται μικρό. Όπως και να έχει, για το «πιάτο» αυτό ενδιαφέρονται σφόδρα
όχι μόνο οι Γερμανοί, Βρετανοί, Ισπανοί και Ιταλοί του Γιουροφάιτερ, αλλά και
οι Γάλλοι (Ραφάλ), οι Σουηδοί (Γκρίπεν) και φυσικά οι ΗΠΑ (με το JSF ή και
κάποιο βελτιωμένο F-16).

Το Βερολίνο θα «κοντραριστεί» με τη συμμαχία Παρισιού – Ρώμης για τις νέες
φρεγάτες, ενώ ΗΠΑ, Σουηδία, Βρετανία, Γερμανία και Ρωσία θα βρεθούν στην
αφετηρία του αγώνα των 2,6 δισ. ευρώ για διάφορους τύπους τεθωρακισμένων
οχημάτων. Ενδιαφέρουσα διάσταση στον χορό των 22 δισ. δίνει και η συμμετοχή
ελληνικών κρατικών και ιδιωτικών βιομηχανιών στα προγράμματα των
αντισταθμιστικών ωφελημάτων, τα οποία σε ένα μεγάλο μέρος τους ενισχύουν τον
παραγωγικό ιστό και τη μεταφορά τεχνολογίας.