ANAΛΩΣIMA Tο απαράδεκτο του απαράδεκτου

Για τα καρουζέλ που υπόσχεται η δήμαρχός μας, μεγαλώσαμε λιγάκι. Το μόνο που
ευχόμαστε είναι να μην περάσουμε γιορτές πνιγμένοι στο σκουπίδι. Κι επί του
θέματος αυτού την άκουσα να μιλά κάπως οργισμένα, κάπως σαν αγανακτισμένη
πολίτις, κάπως σαν απ’ έξω από το ζήτημα εν ολίγοις. Είναι απαράδεκτο, άκουσα
πολύ σωστά να λέει, να περάσουμε Χριστούγεννα με σκουπίδια. Το ξέρουμε πως
είναι απαράδεκτο, αλλά αυτό το λέγαμε και μόνοι μας, δεν χρειαζόμαστε δήμαρχο
να μας πληροφορήσει. Οι δήμαρχοι είναι για να κάνουν κάτι ώστε να μη συμβεί το
απαράδεκτο, να μην υποχρεωθούμε να το δεχτούμε μετά και να τους προδώσουμε,
και αυτούς, που δεν το περιμένανε από μας να πέσουμε τόσο χαμηλά, και τους
εαυτούς μας, που ίσως κατά βάθος ξέρουν πόσο ακριβώς χαμηλά είμαστε σε θέση να
πέσουμε (πολύ, πάρα πολύ, χαίρε βάθος δυσθεώρητο). Γιατί μας έχει ξανατύχει
βέβαια, να περάσουμε Χριστούγεννα μαύρα με μαύρες σακούλες σκουπιδιών στους
δρόμους βουνό, που έφτασαν μερικοί μαγαζάτορες να τις περάσουν με χρυσή μπογιά
μια μέρα. Σαν τώρα το θυμάμαι το επίχρυσο βουνό, με τις παραφυάδες του
απλωμένες στο οδόστρωμα. Όμως τότε ήταν αλλιώς, δεν είχαν γίνει ακόμα
Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν είχαν γεμίσει ρωμαϊκά κάγκελα όλοι οι δρόμοι και ροζ
πεζοδρόμια με κίτρινες ρίγες, και ράμπες πληρωμένες από το υστέρημα των
βόρειων λαών για να ανεβάσουν μαλακά το επίπεδο ζωής των νότιων. Κι έκανε και
κρύο τον χειμώνα, κι ήτανε νωπές οι κακές μνήμες. Τώρα όμως δεν γίνεται. Τώρα
μάθαμε αλλιώς. Με μπρούντζινο ρόπτρο στο κάγκελο, που δεν έχει ούτε το Παρίσι,
με επιτροπές για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα που θέλουν να τα φέρουν πίσω, με
καινούργια F-16 παραγγελιά, τα πιο ακριβά στην Ευρώπη, με, με, με, πάει ξεσυνηθίσαμε.