Tα «τσουνάμι» και ο Pέμος

M’ έναν Νταλάρα απέναντί σου, είναι δύσκολο να μείνεις κολλημένος στο…
πρωτόκολλο. Και χτες συνέβη ό,τι συνήθως. Αρχίσαμε από την κυκλοφορία των λάιβ
του στο Ηρώδειο και φτάσαμε στη μετριότητα των τηλεοράσεων, τη διαμάχη
τραγουδιστών και συνθετών, τον αιώνιο εσωτερικό πόλεμο των καλλιτεχνών με τις
δισκογραφικές τους κ.ά. Εκεί όμως που πήρε ο φωτιά το δωμάτιο ήταν όταν η
κουβέντα περιεστράφη στο «Αθηνών Αρένα» και την περσινή του συνεργασία με τον
Αντώνη Ρέμο… Εν κατακλείδι: «Αν υπήρχε διακριτικότητα από το περιβάλλον του
(και εννοούσε όλον εκείνο τον κόσμο που υποστηρίζει έναν καλλιτέχνη, από την
δισκογραφική του εταιρεία μέχρι τους δημοσιογράφους, τους δημοσιοσχετίστες
κ.λπ.) θα μπορούσαμε να κάνουμε καλύτερα πράγματα. Αλλά δεν υπήρξε. Ξέρετε τι
τσουνάμι έρχονταν προς το μέρος μου; Τι κύματα; Και το είπε και ο Αντώνης.
Χάθηκε μια καλλιτεχνική ευκαιρία. Αλλά δεν πειράζει. Γιατί κατάλαβα ότι η
απόφασή μου να φύγω από τα κέντρα πριν από 30 χρόνια ήταν σωστή. Τίποτα δεν
έχει αλλάξει από τότε». Και λίγο μετά: «Απλά ήμουν υποχρεωμένος να το δω κι
αυτό. Ήθελα να δω γιατί εξελίχθηκαν όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Να γδύνονται
τα κορίτσια και να χορεύουν στην πίστα, και τα αγόρια να χορεύουν τσιφτετέλι.
Θέλω να είμαι κι εγώ λίγο στη θέση σας. Να παίρνω τα μηνύματα, να ζω την εποχή
μου».