Παιχνίδια χρηματιστηρίου
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Ο Σταμάτης Φασουλής μάς επιφυλάσσει εκπλήξεις με τον «μαύρο» χαρακτήρα που |
Άγρια κωμωδία αλλά και αντιφατικό δράμα είναι το έργο του Τέρενς Ράτιγκαν «Ο
μεγάλος και μικρός» που διαδραματίζεται το 1934, την περίοδο του μεγάλου κραχ
στη Νέα Υόρκη.
Ο Σταμάτης Φασουλής μεταφράζοντας και σκηνοθετώντας το τελευταίο και πιο πικρό
έργο του Βρετανού συγγραφέα έδωσε στον εαυτό του τον ρόλο ενός τέρατος,
ανατρέποντας την οικεία εικόνα του μπριλάντε κομεντιέν. Στη σκηνή του θεάτρου
«Χορν» οι θεατές θα παρακολουθήσουν την αντίστροφη πορεία ενός ισχυρού,
διεφθαρμένου επιχειρηματία, ενός μεγιστάνα του χρηματιστηρίου τόσο στυγνού και
κυνικού που πλασάρει ως σεξουαλικό δόλωμα τον ίδιο του τον γιο, με αντάλλαγμα
οικονομικά οφέλη.
Μέσα σε μια νύχτα ένας οικονομικά πανίσχυρος άνθρωπος οδηγείται στην ανελέητη
ήττα. Μέσα σε δύο θεατρικές ώρες ο ανθρωποφαγικός κόσμος του χρήματος
καταρρέει, χωρίς να δικαιώνει τους καλούς ή να τιμωρεί τους κακούς.
«Ένα έργο του ’63, που λόγω διαφορετικότητας δεν ευδοκίμησε στη χρονιά του.
Αρνήθηκε να το παίξει ο Ολίβιε για το τολμηρό του θέματος, που άγγιζε τα όρια
του κυνισμού σε μια Αγγλία που ακόμα δεν είχε άρει τον νόμο εναντίον των
ομοφυλοφίλων. Το κοινό, τότε, του γύρισε την πλάτη, αλλά τα τελευταία χρόνια
υπάρχει μια τάση στο West End όχι να αναβιώσουν τον Ράτιγκαν αλλά να τον
αποκαταστήσουν. Τώρα πια θεωρείται κλασικός τους».
Ένα θέμα που μιλάει για κάποιον που για να μη βουλιάξει στο χρηματιστήριο
πουλάει τον ίδιο του τον γιο δεν θα σοκάρει το ελληνικό κοινό;
«Φοβάμαι ότι είναι ανατριχιαστικά επίκαιρο. Βέβαια, στον Ράτιγκαν δεν υπάρχει
μόνο η άγρια κυνική πλευρά. Το δαγκωτό γέλιο της αρχής παγώνει στο δεύτερο
μέρος, αλλά την ώρα που βλέπουμε την πτώση αυτού του γοητευτικού
απατεώνα-μεγιστάνα, βλέπουμε ότι όσο πέφτουν οι μετοχές του στο χρηματιστήριο
τόσο ο ψυχισμός του πάει στα ύψη. H κοινωνία του 1934 (πέντε χρόνια μετά το
μεγάλο κραχ του χρηματιστηρίου στην Αμερική, όσα σε μας από το 2000) είναι μια
κοινωνία σαν τη δική μας. Στεγνή και πολλές φορές στυγνή».
Αν και σύγχρονο το θέμα του, δεν το μεταφέρετε στο παρόν…
«Κρατάω την εποχή για να δούμε ότι δεν πρωτοτυπούμε στο κακό, ότι κι εκεί
είμαστε δεύτεροι, για να μην πω τελευταίοι».
Μερικοί άνθρωποι όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο τολμηροί γίνονται. Όπως
τολμηρή είναι η απόφασή σας να παίξετε έναν «μαύρο» χαρακτήρα…
«H αλήθεια είναι πως δεν προσπάθησα κάτι τέτοιο αλλά το κατάλαβα όταν
τελείωσαν οι πρόβες. Ίσως ήταν η άμυνά μου να τον κάνω κάπως οικείο, για να
διανύσω πιο εύκολα την απόσταση».
Το σκηνικό είναι του Γιώργου Γαβαλά, οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ, τα
κοστούμια της Μαργαρίτας Χατζηιωάννου, η μουσική επιμέλεια του Ιάκωβου Δρόσου
και βοηθός σκηνοθέτη η Μελίτα Κούρκουλου.
Σεξουαλικά δολώματα
Ο μπράβος του (Σταύρος Ζαλμάς), ένα προφανές πρόσωπο που όσο προχωράει η δράση
αποκαλύπτει συνέχεια το βάθος του ακολουθώντας τις αλλεπάλληλες ανατροπές του
έργου. Ο γιος του, πιανίστας (Μέμος Μπεγνής). Ένα άβουλο αγόρι, σαν το
μανιτάρι στη σκιά του πλάτανου, που προσπαθεί να τραυλίσει την αγάπη. Όσο ο
πατέρας πέφτει τόσο ορθώνεται ο γιος μέχρι που δεν ξέρεις ποιος είναι ο
μεγάλος και ποιος ο μικρός. Ο πρόεδρος μεγάλης εταιρείας (Χρήστος Σιμαρδάνης),
ένας κρυπτο-ομοφυλόφιλος που τακτοποιεί το οικονομικό θέμα, ανταλλάσσοντάς το
με σεξουαλικά δολώματα. Ο λογιστής του (Σταύρος Νικολαΐδης) που νομίζει ότι
μπορεί να κυβερνήσει τον κόσμο μέσω αριθμών, για να πάρει μηδέν εις το
πηλίκον. H σύζυγος του μεγιστάνα (Μάντυ Λάμπου), πρώην «δακτυλό» με αγορασμένο
τίτλο κόμισσας. Κι ένα νέο κορίτσι από το Μπρόντγουεϊ (Μαριάννα Πασχαλίδη) που
φεύγει από τον κόσμο του θεάματος για να κλειστεί στην αγκαλιά του νεαρού
πιανίστα.
INFO
Πρεμιέρα απόψε στο θέατρο «Δημήτρης Χορν» (Αμερικής 10, τηλ. 210-3612.500).
Google news
