Yπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Επί ημέρες, κυνηγώντας τα μπλοκ των εξεγερμένων-πυρομανών των γαλλικών
προαστίων, προσπαθούσα να πιάσω επαφή με κάποιον από τα «αποβράσματα». Οι
περισσότεροι με περιέλουσαν με τις πιο βίαιες βρισιές… Ο «Syndrome» – αυτό
είναι το διαδικτυακό του όνομα – ήταν ο μόνος που δέχθηκε να μου μιλήσει. Και
έτσι κάναμε την παρακάτω συνέντευξη…

Πιστεύετε πως η βία θα σας βγάλει κάπου;

Δεν ξέρω… Προσπαθούμε από το ’80 να μιλήσουμε, δεν μας ακούει κανείς…

Ποια είναι τα αιτήματά σας;

Να ζητήσει συγγνώμη το κράτος για τον θάνατο των δύο παιδιών, για το ότι
έριξαν δακρυγόνα σε τζαμί την ώρα της προσευχής και να φύγει ο Σαρκοζί…
Ζητάμε να μας μεταχειρίζονται όπως τους άλλους Γάλλους. Το γαλλικό σύμβολο
είναι «ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη» και για εμάς υπάρχει μόνο ανισότητα…

Γιατί τόση οργή ενάντια στην Αστυνομία;

Γιατί κάνουν ό,τι θέλουν. Μας ελέγχουν τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, μας
μιλάνε άσχημα. Εμείς δεν ξέρουμε τα δικαιώματά μας και το εκμεταλλεύονται…
Τώρα μας σκοτώνουν κιόλας… Πέρσι σκότωσαν έναν φίλο μας, 16 χρόνων. Αυτός
είχε κλέψει ένα σκουτεράκι. Ο μπάτσος τον έπιασε, του είπε να σταματήσει και
αυτός σταμάτησε, αλλά παρ’ όλα αυτά ο μπάτσος τον πυροβόλησε στον σβέρκο. Μετά
είπε πως ήταν νόμιμη άμυνα. Πήγε δικαστήριο, αθωώθηκε και τώρα υπηρετεί…
Δικαιοσύνη το λες εσύ αυτό;

Υπάρχουν πολλοί που δεν συμφωνούν μαζί σας.

Κι εμείς πολλοί είμαστε…

Οι γονείς σου τι λένε για όλα αυτά;

Ο πατέρας μου έχει πεθάνει. H μητέρα μου φοβάται αλλά δεν μιλάει…

H μητέρα σου εργάζεται;

Ναι…

Πιστεύεις πως είναι καλό να κάψετε τα αυτοκίνητα των γειτόνων σας;

Όχι, αλλά σου είπα, δεν μας ακούει κανείς…

Έτσι δεν φέρνετε τον Λεπέν στην εξουσία;

Μαλακίες, δεν τους συμφέρει να το κάνουν, γιατί η Γαλλία θα είναι έτσι κάθε
ημέρα. Βλέπεις τον Σαρκοζί πώς τον κράζουν όλοι τώρα…

Μίλησες για ανισότητα, δώσε μου ένα παράδειγμα…

Ξεκινά από το σχολείο. Υπάρχουν δύο είδη σχολείων. Εκείνα που βρίσκονται στις
μη καυτές ζώνες, όπου η πλειονότητα είναι Γάλλοι. Εκεί δεν υπάρχουν
προβλήματα. Εκείνοι δεν θέλουν να αναμειχθούμε, έτσι εμείς πάμε σε άλλα
σχολεία και μαθαίνουμε άλλα πράγματα από αυτούς…

Μα εσύ δεν είσαι Γάλλος;

Βεβαίως, είμαι Γάλλος.

Τότε γιατί λες «οι Γάλλοι και εμείς»;

Γιατί εμάς δεν μας βλέπουν σαν Γάλλους, δεν μας αφήνουν να είμαστε Γάλλοι σαν
όλους τους άλλους Γάλλους…

Παρ’ όλα αυτά εσύ αισθάνεσαι Γάλλος…

Όχι…

Με μπέρδεψες τώρα. Αφού λες ότι είσαι Γάλλος…

Είμαι, αλλά δεν αισθάνομαι Γάλλος, εγώ και όλοι εκείνοι που είναι σαν κι
εμένα, γιατί είμαστε αποκλεισμένοι…

Περίγραψέ μου μια κανονική ημέρα από τη ζωή σου…

Ξυπνάω, συναντώ τους φίλους μου, γυρνάμε όλη την ημέρα κάτω, στις
πολυκατοικίες, και έρχομαι στο σπίτι αργά το βράδυ. Αυτό είναι…

Και στο σχολείο δεν πας;

Το εγκατέλειψα πέρσι…

Τότε πώς φαντάζεσαι το μέλλον σου;

Δεν το φαντάζομαι…

Κάποιοι θέλουν να παρουσιάσουν όλο αυτό που γίνεται σαν εξέγερση
μουσουλμάνων ενάντια σε χριστιανούς…

Μαλακίες. Το όλο θέμα είναι κοινωνικό… Εμείς είμαστε εξοργισμένοι γιατί οι
μπάτσοι χτύπησαν τον κόσμο με δακρυγόνα την ώρα της προσευχής στο τζαμί…
Αλλά το θέμα είναι κοινωνικό, δεν έχει να κάνει καθόλου με τη θρησκεία…

Εάν σε ρωτήσει κάποιος ποια είναι η πατρίδα σου, τι θα απαντήσεις;

H Αλγερία…

Θα επέστρεφες στην Αλγερία;

Γιατί όχι;

Τότε γιατί δεν το κάνεις;

Γιατί εκεί υπάρχει δικτατορία…

Ξέρεις αραβικά;

Όχι… Μόνο γαλλικά ξέρω…

Σε ποια χώρα θα ήθελες να ζήσουν τα παιδιά σου;

Δεν ξέρω… Στη Γαλλία ίσως… Όχι όπως εγώ όμως…

LINK:

* www.gkapllani.com