Ο καρκίνος στην Eλλάδα

Στο δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» «Γραφειοκρατία που σκοτώνει…» (5-6 Νοεμβρίου,
σελ. 21) σχετικά με την πρόσβαση των καρκινοπαθών στα φάρμακα και τις σχετικές
«ΡΙΠΕΣ» της Δευτέρας 7 του μηνός αναφέρεται ο υπουργός Υγείας κ. Απόστολος
Κακλαμάνης:
«Στη μελέτη του Κέντρου Καρολίνσκα δεν υπάρχει αναφορά στην πρόσβαση σε
θεραπείες κατά του καρκίνου σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Σημαντικό εύρημα της
μελέτης είναι ότι στην Ελλάδα ο δείκτης θνησιμότητας όλων των μορφών καρκίνου
έχει σταθεροποιηθεί τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να έχει παρατηρηθεί κάποια
μείωση. Αυτό δε σημαίνει ότι βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις από πλευράς
επιβίωσης, όπως αναγράφεται στο σχόλιό σας.
H μελέτη κατατάσσει την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό μέσον όρο από πλευράς πρόσβασης,
τη στιγμή που το Ηνωμένο Βασίλειο – πρώτο στα κονδύλια που διατίθενται για την
έρευνα κατά του καρκίνου – είναι τελευταίο στην πρόσβαση των ασθενών σε νέες
θεραπείες, ακόμα και τέσσερα χρόνια μετά την έγκρισή τους σε πανευρωπαϊκό
επίπεδο».
Σύμφωνα με τη μελέτη, ωστόσο, ο χρόνος κυκλοφορίας των νέων φαρμάκων στην
αγγλική αγορά – διερευνήθηκε η «πορεία» 86 σκευασμάτων που εγκρίθηκαν από τον
Ιούλιο του 2000 ώς τον Ιούνιο του 2004 – είναι μηδενικός.
Σύμφωνα με τον υπουργό, «στην Ελλάδα τα φάρμακα είναι άμεσα διαθέσιμα στους
νοσηλευομένους χωρίς καμία οικονομική επιβάρυνση και το κράτος διασφαλίζει την
ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε αυτά. Στη χώρα μας, δε, ο ΕΟΦ διασφαλίζει τη
χορήγηση νέων φαρμάκων που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί στην Ευρώπη, κατόπιν
ιατρικής γνωμάτευσης. Αν ένα τέτοιο φάρμακο έχει εγκεκριμένη ένδειξη, τότε το
ασφαλιστικό ταμείο θα το αποζημιώσει στο ακέραιο». Ο κ. Κακλαμάνης, πάντως,
δεν δίνει διευκρινίσεις όσον αφορά τα φάρμακα τα οποία δεν έχουν εγκεκριμένες
ενδείξεις για ορισμένες μορφές καρκίνου και επομένως δεν χορηγούνται από τα
ασφαλιστικά ταμεία. Στην επιστολή του, ο κ. Κακλαμάνης παραδέχεται ότι
υπάρχουν καθυστερήσεις στην τιμολόγηση των φαρμάκων, αλλά τις αποδίδει σε
προηγούμενους αρμοδίους: «Τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για να καταδείξουν
τη μεγάλη καθυστέρηση αφορούν την περίοδο ανακοστολόγησης των φαρμάκων και
αναθεώρησης της λίστας (αρχές του 2000), μία περίοδο που όλοι γνωρίζουμε ότι
υπήρξαν καθυστερήσεις».













