PIΠEΣ Tόλμη

TH δύναμη του φυλετικού μίσους την έχουμε ζήσει και στην Ελλάδα. Αρκεί
ένα ασήμαντο γεγονός, όπως ένας ποδοσφαιρικός αγώνας, για να παρακολουθήσουμε
εκδηλώσεις βίας που τρομάζουν, προπηλακισμούς αθώων, κάψιμο σημαιών, ακόμη και
μαχαιρώματα. Κι όλοι γνωρίζουμε ότι εν πολλοίς εξαρτάται από εμάς αν τα
πράγματα θα γίνουν χειρότερα.

ΓΙΑΤΙ την ώρα που σε όλη την Ευρώπη συζητούν τρόπους ενσωμάτωσης των
μεταναστών, στην Ελλάδα δεν έχουμε ακόμη λύσει το πρόβλημα της νομιμοποίησής
τους. Μετά τα πρώτα βήματα από τις προηγούμενες κυβερνήσεις – που βοήθησαν να
πέσει δραστικά η εγκληματικότητα – μοιάζει τώρα να πηγαίνουμε προς τα πίσω. Κι
ενώ εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες εξακολουθούν να είναι παράνομοι, η
νομιμοποίησή τους γίνεται πιο δύσκολη και πιο ακριβή!

ΕΤΣΙ, όμως, όλοι χάνουν. Και οι μετανάστες που βλέπουν να
καταστρατηγούνται στοιχειώδη δικαιώματά τους και οι Έλληνες εργαζόμενοι που
αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό της μαύρης εργασίας, αλλά και το κράτος που
χάνει τις ασφαλιστικές εισφορές. Είναι φανερό πως πρέπει να πάψουμε να
κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί και να προχωρήσουμε σε γενναία
αναθεώρηση του σημερινού καθεστώτος. Και η πρόταση του κ. Γ. Παπανδρέου για
διακομματική προσέγγιση είναι ασφαλώς ένας καλός τρόπος για να μην αποτελέσει
το θέμα αντικείμενο φτηνής εκμετάλλευσης.

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ, όμως, είναι ανάγκη να ανοίξει ένας πιο ουσιαστικός διάλογος
για το πώς οι μακροχρόνιοι μετανάστες θα ενταχθούν ουσιαστικά και ισότιμα στην
ελληνική κοινωνία. Με πολιτικά δικαιώματα, ευκαιρίες εκπροσώπησης και – κάποια
στιγμή – τη δυνατότητα να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Όλα όσα δηλαδή
και οι Έλληνες μετανάστες απολαμβάνουν στις χώρες που έκαναν δεύτερη πατρίδα
τους!