Δρόμοι

Ο Αχμάντ…

… Ζαΐντ αλ-Γκαμίντι ήθελε να γίνει γιατρός. Ο εικοσάχρονος νεαρός είχε
γραφτεί στο Πανεπιστήμιο του Χαρτούμ και οι γονείς του τού είχαν δώσει τα
χρήματα για τα δίδακτρα και τη διαμονή του στη σουδανική πρωτεύουσα. Όμως, τα
χρήματα αυτά πήγαν σε άλλο σκοπό. Ο νεαρός εγκατέλειψε τις σπουδές του –
διαβάζουμε στη νεκρολογία του στο Ίντερνετ – «πήγε στο Ιράκ και έγινε ήρωας
μιας εκπληκτικής επιχείρησης στη Μοσούλη». H «επιχείρηση» ήταν μια επίθεση
αυτοκτονίας. Φορτωμένος με εκρηκτικά, ο Αλ-Γκαμίντι ανατινάχτηκε στον αέρα,
σκοτώνοντας 22 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων 18 Αμερικανούς.

Ήταν…

… κάποτε φοιτητές, γονείς, επιχειρηματίες, άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους
κι έγιναν βομβιστές αυτοκτονίας στο Ιράκ. Μπορεί σήμερα να διαβάσει κανείς τις
νεκρολογίες τους στο Ίντερνετ. Άλλοι από αυτούς που τιμούνται σε αυτά τα
ηλεκτρονικά νεκροταφεία του Διαδικτύου έχουν δράση κατά των αμερικανικών
κατοχικών δυνάμεων κι άλλοι έχουν χάσει τη ζωή τους σε αεροπορικούς
βομβαρδισμούς ή σε μάχες σώμα με σώμα. Ο κατάλογος με τα ονόματα των ανθρώπων
που έδωσαν τη ζωή τους για την «τζιχάντ» αποτελείται κυρίως από μη Ιρακινούς
Άραβες. Οι καταχωρήσεις είναι ατέλειωτες. Μερικές φορές μόνο το όνομα, η αιτία
και η ημερομηνία θανάτου. Άλλες φορές πάλι, συγγενείς και φίλοι αφιερώνουν
ολόκληρες σελίδες στο αγαπημένο τους πρόσωπο.

Οι νεκρολογίες…

… αυτές, που τις ανακάλυψε το περιοδικό «Σπίγκελ», έχουν στόχο να εξυψώσουν
τα κατορθώματα αυτών των ανθρώπων, ώστε να ενθαρρύνουν κι άλλους να
ακολουθήσουν τα βήματά τους. Σε μια νεκρολογία διαβάζουμε πως το νεκρό σώμα
του βομβιστή ευωδίαζε τη γλυκιά μυρωδιά του μόσχου. Οι περισσότεροι από αυτούς
τους «μουτζαχεντίν», σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν σε αυτά τα
νεκροταφεία του Διαδικτύου, δεν έχουν κλείσει τα τριάντα. Πολλοί είναι
παντρεμένοι, με παιδιά. Άλλοι έχουν πολεμήσει στην πατρίδα τους και έχουν
φυλακιστεί για τη δράση τους. Κάποιοι έχουν υψηλή μόρφωση. Για έναν από
αυτούς, ένας σύντροφός του περηφανεύεται πως είχε τους καλύτερους βαθμούς στο
σχολείο. Άλλες νεκρολογίες γράφουν τους αριθμούς των τηλεφώνων εκείνων που ο
νεκρός άφησε πίσω του, για να τηλεφωνούν οι συμπαθούντες στην οικογένειά του
και να εκφράζουν τα συγχαρητήριά τους. Οι «ηρωικές ιστορίες» που γράφονται στο
Ίντερνετ με στόχο να πάρουν θάρρος όσοι αντιστέκονται και «να
παραδειγματιστούν οι νέοι», θα συνεχιστούν. Οι μανάδες θα ξέρουν πως έφεραν
στη ζωή ήρωες που η ανάμνησή τους δεν θα σβήσει. Ένας Σύρος ταξίδεψε με τον
γιο του για να πολεμήσει στην ιρακινή «τζιχάντ». Σκοτώθηκαν κι οι δυο
πλάι-πλάι, στη μεγαλύτερη μάχη που έγινε ανάμεσα στους αντάρτες και
στρατεύματα κατοχής στη Φαλούτζα.

Ο γιος…

… του Σύρου, που η μνήμη του σήμερα τιμάται ως μάρτυρα, ήταν τότε μόλις
δεκατριών ετών. Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.