Δρόμοι

Δυο χιλιάδες…

… Τόσοι είναι μέχρι τώρα οι Αμερικανοί στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στο
Ιράκ. Όσες και οι αμερικανικές και ευρωπαϊκές εταιρείες που έπαιρναν μίζες από
τον Σαντάμ για να κάνουν μπίζνες, κλέβοντας από το πρόγραμμα του ΟΗΕ. Έτσι τον
διατηρούσαν τόσα χρόνια στην εξουσία.

Από τον Μάρτιο…

… του 2003, ο πρόεδρος Μπους και ο Λευκός Οίκος του δεν έχουν δώσει ακόμη
μια λογική εξήγηση γι’ αυτή την ανθρωποθυσία. H απειλή από τα όπλα μαζικής
καταστροφής αποδείχτηκε ανύπαρκτη. Αμερικανικές εισαγγελικές αρχές εξετάζουν
το ενδεχόμενο να ασκήσουν διώξεις για τα επίσημα ψέματα που ειπώθηκαν με σκοπό
να φανεί υπαρκτή αυτή η απειλή. Την ώρα που δυο χιλιάδες οικογένειες θρηνούν
στην Αμερική, αυτοί που ευθύνονται για τον θάνατο των 2.000 στρατιωτών
εξακολουθούν να μιλούν για «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», μολονότι δεν
υπήρχαν τρομοκράτες στο Ιράκ όταν άρχιζαν τον πόλεμο εκεί, και για «εισαγωγή
της δημοκρατίας» στη χώρα, μολονότι ποτέ άλλοτε δεν βρισκόταν τόσο κοντά στον
εμφύλιο πόλεμο όσο τώρα.

Στην αρχή…

… του πολέμου, στρατιωτικοί και ειδικοί προειδοποιούσαν τον πρόεδρο Μπους
για το μέγεθος της στρατιωτικής δύναμης που θα χρειαστεί γι’ αυτή τη δουλειά,
για τη διάρκεια της εκστρατείας και για την αντίσταση που εκτιμούσαν ότι θα
προέβαλλαν οι Ιρακινοί. H αμερικανική ηγεσία αδιαφόρησε για τις
προειδοποιήσεις. Όλο κι όλο το έργο που έχει σήμερα να επιδείξει στο Ιράκ
είναι το νέο ιρακινό Σύνταγμα. Πολλοί θα ήθελαν να στηρίξουν βάσιμες ελπίδες
σε αυτό το Σύνταγμα και πρώτος από όλους ο πρόεδρος Μπους, που το παρουσίασε
στον υπόλοιπο κόσμο σαν να μετακόμισε ο Βολταίρος στη Βαγδάτη. Λίγοι στη Δύση
καταλαβαίνουν το νόημά του -κι ακόμη λιγότεροι στο Ιράκ. H περιφερειακή
αυτονομία, η κατανομή των εσόδων από το πετρέλαιο και οι θρησκευτικές διαφορές
εξακολουθούν να διχάζουν τους σουνίτες, τους Κούρδους και τους σιίτες. Ο
μεγαλύτερος φόβος είναι πως οι 2.000 αμερικανικές ζωές ξοδεύτηκαν για να
μετατρέψουν το Ιράκ σε ένα απέραντο μέτωπο εμφυλίου πολέμου, σε ένα φυτώριο
για φανατικούς μουλάδες. Φυσικά, οι 2.000 Αμερικανοί νεκροί δεν φτάνουν για να
επισκιάσουν τους Ιρακινούς στρατιωτικούς και αμάχους που έπεσαν θύματα αυτού
του πολέμου και που υπολογίζονται από 30 έως 100 χιλιάδες.

Ο πόλεμος…

… στο Ιράκ παραμένει ένας πόλεμος που είναι απαράδεκτος και που ο Λευκός
Οίκος δεν μπορεί να μας κάνει να τον αποδεχτούμε. Οι άνθρωποι που χάθηκαν εκεί
δεν θα γυρίσουν πίσω. Τα κέρδη των εταιρειών που έκαναν τις κομπίνες με τον
Σαντάμ θα γυρίσουν, μόλις αποκατασταθεί η «συνταγματική τάξη» στο Ιράκ. Αν το
ιρακινό Σύνταγμα έχει κάποιο νόημα, είναι μόνο γι’ αυτές τις εταιρείες.