ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Δημόσια δαπάνη

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Διον. Τσίγκανος, Ησιόνης 33-35, Αθήνα, γράφει:

«Κατά καιρούς, το κράτος αδίστακτα και αψυχολόγητα χωρίς να έχει ερευνήσει εκ
των προτέρων, τυπικά, με υποχρεώνει να καταβάλω το ποσόν που μου αναλογεί για
την ταφή ορισμένων συνανθρώπων μου που φεύγουν από τον μάταιο κόσμο μας
διαπρέποντας όντως σε κάποιον καλλιτεχνικό τομέα.

Πολλοί από αυτούς, αναχωρώντας, αφήνουν πίσω τους περιουσίες και καταθέσεις
που φθάνουν να καλύψουν ισοβίως άνετη ζωή και στα δισέγγονά τους. Άλλοι δε
(λίγοι ίσως) την επίγεια διαδρομή τους δεν την είχαν συνδέσει με κάτι το
ηθικοπλαστικό.

Δεν είμαι ισοπεδωτικός και δεν αναφέρομαι σε κυβερνητικά ή πρόσωπα των υπάτων
κρατικών αξιωμάτων. Θα ήταν ασεβές π.χ. να επικρίνω την, δημοσία δαπάνη,
κηδεία των Ζάππα, Αρσάκη, Σίνα, Παλαμά, Κρυστάλλη κ.ά.

Δεν γνωρίζω (και αν σεις γνωρίζετε, πληροφορήστε με) κάποιο Βουγιουκλάκειο,
Καζατζίδειον, Μπιθικώτσειο, Παπαμιχάλειο, Τσιτσάνειο ή άλλο ευαγές ίδρυμα και
να ζητήσω συγγνώμη, διότι οι αγαθοεργίες ανθρώπων πρέπει οπωσδήποτε να
γίνονται γνωστές μετά θάνατον.

Σπεύδουν οι αρμόδιοι, όταν λαμβάνουν χώρα τέτοια γεγονότα, ως κράτος ή
δημοτική αρχή να κάνουν γενναιόδωρα την προσφορά για να διατηρούνται και στην
επικαιρότητα, παρέχοντας τάφο και λοιπά έξοδα.

Διερωτήθηκαν ποτέ πόσο κοστίζει μια κηδεία για συνανθρώπους μας που φεύγουν σε
Λιόσια, Πέραμα, Κερατσίνι και αλλού και για πόσο διάστημα μετά την κηδεία
παραμένουν χρεωμένοι οι συγγενείς των; Βεβαίως οι θάνατοι που προανέφερα δεν
πρέπει να παρέρχονται απαρατήρητοι. Υπάρχουν τα συνδικαλιστικά σωματεία τους
που έχουν τον πρώτο λόγο. (Για να δούμε και πόσης εκτίμησης απέλαβον όσο
ζούσαν). Υπάρχει η παρουσία και το στεφάνι στην εκφορά και τα καλλιτεχνικά
μνημόσυνα».

H Ντ. Δημητρακάκη, Φλέσσα 3, Πλάκα, γράφει:

«Σχετικά με τη ματαίωση της παράστασης του “Οθέλλου” λόγω απεργίας των χορωδών
της Λυρικής, οι οποίοι με τα 1.250 ευρώ τον μήνα, έφθασαν, λέει, στα όρια
οικονομικής και εργασιακής εξαθλίωσης, σας αναφέρω τα παρακάτω:

H κόρη μου, νεαρή δικηγόρος, με δύο μεταπτυχιακά, το ένα στη Νομική του
Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, εργάζεται τον Πειραιά ως βοηθός δικηγόρου
ναυτιλιακών υποθέσεων και μέχρι τώρα έπαιρνε 800 ευρώ μεικτά. Τώρα που
συμπλήρωσε έναν χρόνο, αυξήθηκε ο μισθός της σε 1.000 ευρώ, κάτι που ισχύει
και για τους περισσότερους συναδέλφους της.

Τα υπόλοιπα τα αφήνω στην κρίση των αναγνωστών σας».