H καλοσύνη κόβει κιλάκια

Απογοητευμένοι και οι δύο, αλλά να που η ευτυχία κερδίζεται σε αυτήν τη ζωή αν είσαι καλός καγαθός άνθρωπος, μας λέει η «Επαφή» με την Άννα Αδριανού και τον Νίκο Σεργιανόπουλο

Μπορεί η ζωή να σας έχει ρίξει στου δρόμου την άκρη, μπορεί να είστε μόνοι και
απελπισμένοι, αλλά να μην είστε, γιατί κάπου υπάρχει η αδελφή ψυχή. Αίφνης,
ένας απογοητευμένος άνδρας που έχει ατυχήσει στον γάμο του και παρ’ ολίγον να
πεθάνει, αλλά σώθηκε χάρη σε επέμβαση μεταμόσχευσης καρδιάς, ξαναβρήκε τον
έρωτα στο πρόσωπο της συντρόφου τού αποβιώσαντος ευεργέτη του. Όσο για εκείνη,
μπορεί να είναι μια ζουμπουρλή κυρία που τα ‘χει τα χρονάκια της, αλλά είναι
και χρυσή καρδιά, έχει θετική σκέψη και προσφέρει στον συνάνθρωπο, άρα η ζωή
τής ανταποδίδει.

Αυτές οι τρομερές συμπτώσεις συμβαίνουν στην «Επαφή» (Mega), που έχει τη
σεναριακή υπογραφή της Άννας Αδριανού και την εμφανή σφραγίδα της
εκλαϊκευμένης ψυχολογίας εγχειριδίων. H ίδια άλλωστε υποδύεται την καλόκαρδη
κυρία – με τα κιλάκια της – που έχει χάσει τον αγαπημένο της σύντροφο και ζει
μόνη, αλλά τη χαρακτηρίζουν ο αλτρουισμός και η προσφορά στον συνάνθρωπο.
Άλλωστε προσφέρει από «γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης» απλόχερα
συμβουλές-συνταγές. Είναι κάτι σαν Βέφα της ψυχολογικής «κουζίνας», τόσο
υπομονή, τόσο αυτοπεποίθηση, τόσο εμπιστοσύνη στον εαυτό και στους άλλους και
νάτο το «στιφάδο της αγάπης».

Και φυσικά, θριαμβεύει πάντα η καλοσύνη της και διαχέεται στο
περιβάλλον, την «κολλάνε» οι κακοί και γίνονται και αυτοί καλοί. Κάπως έτσι
εξελίσσονται τα σενάρια των σειρών που υπογράφει η Άννα Αδριανού, κρατώντας
για τον εαυτό της πάντα τον ρόλο της υπερ-καλοσυνάτης που την ερωτεύονται
πάντα οι γοητευτικότεροι της ιστορίας και τους κερδίζει όλους στο τέλος με την
αγάπη και την καλοσύνη της ή μάλλον με τη «θετική σκέψη» της.

Πίσω από τον αδαμάντινο χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας, διακρίνεται ανάγλυφο το
οικοδόμημα των γκουρού τής «new age» και «thinking positive» νιρβάνα. Άλλωστε
στο σενάριο της «Επαφής» μοιάζει να συναντώνται οι συνταγές της ευτυχίας,
συνονθύλευμα χριστιανικών κανόνων ανιδιοτελούς αγάπης, βουδιστικής μεταφυσικής
και βιομηχανοποιημένου φροϋδισμού, τόσο κακοχωνεμένες και τόσο αδέξια
«καρφιτσωμένες» στους χαρακτήρες και τις καταστάσεις που μοιάζουν με ανέκδοτο.

Όπως η ατάκα του αγουροξυπνημένου, με τις πιζάμες ακόμη, Σεργιανόπουλου
προς την ξινή σύζυγο, η οποία τον απατάει κιόλας και τολμάει να τον ρωτάει τι
του συμβαίνει και εκείνος με πολύ φυσικό ύφος πρωινής αυτονόητης φιλοσοφικής
εμβάθυνσης στη ζωή τής απαντάει «θέλω η ζωή μου να έχει ειλικρίνεια, να ‘χει
νόημα». Και ενώ αναζητεί το νόημα της ζωής, από νωρίς το πρωί ο ταλαιπωρημένος
ανήρ, το βρίσκει ο αθεόφοβος από το πρώτο ραντεβού με τη ζουμπουρλή πρώην
σύντροφο του δότη της καρδιάς του.

Αλλά όλοι οι καλοί άνθρωποι που εργάζονται στη «γραμμή υποστήριξης
απελπισμένων» έχουν το «καλό αστέρι». Ανύπανδρη μητέρα, πλην ωραιοτάτη,
γνωρίζει έναν πλέι-μπόι, αλλά εκείνος τόσο ερωτοχτυπιέται μαζί της από το
πρώτο ραντεβού που αντιμετωπίζει τον γιο της σαν δικό του παιδί και έχει
τουλάχιστον σκοπό τον γάμο. Και δεν τελειώσαμε. Απατημένη νύφη την πρώτη νύχτα
του γάμου συναντά τον έρωτα στο πρόσωπο του τρομπετίστα της ορχήστρας του
γάμου της, ο οποίος τυχαίνει εκτός από ταλαντούχος μουσικός να εργάζεται και
αυτός στη γραμμή υποστήριξης απελπισμένων, όπου, ω! του θαύματος, ψάχνουν μια
κοπέλα να αναλάβει τις δημόσιες σχέσεις και εκείνη, η απατημένη νύφη, έχει
σπουδάσει ακριβώς αυτό.

Οι κακοί, πάλι, είναι πολύ κακοί, όπως η σύζυγος του Σεργιανόπουλου που
είναι τόσο αδιάφορη, ούτε ένα πιάτο φαΐ, ενώ έχει και εραστή. Αλλά και η κόρη
πολύ κακομαθημένη. Γιατί πρέπει να ‘χει ισχυρό ηθικό άλλοθι το «τρίτο
πρόσωπο»-Αδριανού που θα μπει στη μέση. Και «μπαίνει» θριαμβευτικά, αφού από
το πρώτο ραντεβού δίνει και φωτογραφία της, μεγέθους αυτογράφου στον
Σεργιανόπουλο και εκείνος την έχει στο τσεπάκι του, όπως συνηθίζεται σε
τέτοιες περιπτώσεις.

Φαντασιώσεις ώριμων κυριών

Αφελές, χοντροκομμένο και γλυκανάλατο το σενάριο, βασισμένο στη μοδάτη
φαστφουντάδικη ψευδο-ψυχολογία, που θεωρεί ότι η ισορροπία της ψυχής και του
πνεύματος είναι υπόθεση ενός ψυχο-fitness, βρίθει κοινοτοπιών: «Καμιά φορά δεν
χρειάζεται χρόνος για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο, αρκεί μια απλή επαφή»,
ξεστομίζει με ύφος πάνσοφης γκουρού η τηλεφωνήτρια-ψυχο-σωτήρας Αδριανού.

Κακοχωνεμένες αμερικανικές μόδες α λα ελληνικά. Ένας αχταρμάς από τις
θεωρίες της αποθέωσης του «εαυτού» που φύτρωσαν όταν απέτυχαν τα κοινωνικά
κινήματα να χαρίσουν την «εδώ και τώρα» ευτυχία στον πολιτισμό της ταχύτητας,
πασπαλισμένες με ζαχαρόσκονη από βιπερνορικές φαντασιώσεις ώριμων κυριών.