«Bλέπω εφιάλτες με τον Πινόκιο»

Αν κοιτάζει για λίγο πίσω ο Φιλ Κόλινς, η ανάμνηση που κρατάει πιο κοντά στην καρδιά του, «είναι ο Έρικ Κλάπτον και οι συναυλίες που είχαμε δώσει μαζί. Ο καλύτερος κιθαρίστας από όλους και υπέροχος συνεργάτης»

Κυριακή βράδυ σε μια ήσυχη γωνιά της Ελβετίας. Ο Φιλ Κόλινς ο ίδιος απαντά στο
τηλέφωνο. «E ναι, λοιπόν, ήταν καιρός να έρθω στην Ελλάδα. Αυτή η περιοδεία
έχει το χαρακτηριστικό ότι προσπαθώ να καλύψω εδάφη και να παίξω σε σημεία
όπου δεν είχα δώσει συναυλία στο παρελθόν. Και αυτός ήταν ο κύριος λόγος που
με έπεισε να βγω στον δρόμο». Να βγει στον δρόμο, είναι αλήθεια, μα για την
τελευταία του – αποχαιρετιστήρια, όπως τη, βαφτίζει – περιοδεία.

Καπρίτσιο των σούπερ σταρ; Να δίνουν κάθε τόσο αποχαιρετιστήριες συναυλίες;
«Μη με παρεξηγείτε. Δεν σημαίνει ότι πρόκειται να κλειστώ σε κανένα δωμάτιο.
Συναυλίες θα δίνω, απλώς θα έχουν ιδιαίτερο ύφος, θα είναι κάποιες ειδικές
περιστάσεις. Τώρα έχει προτεραιότητα το παιδί, μου αρέσει να περνάω πολλές
ώρες παίζοντας μαζί του, μου αρέσει να δουλεύω στο σπίτι» (ακόμη και αν
«σπίτι» είναι η Ελβετία, όπου ο Φιλ εγκαταστάθηκε ακολουθώντας τη σύζυγο, την
ωραία Οριάν).

Δεν του λείπει η Αγγλία; «Πηγαίνω τακτικά αλλά ως τουρίστας και μένω μερικές
ημέρες εκεί, βγαίνουμε με φίλους, πηγαίνουμε για μπίρες… Ω ναι, μου λείπει η
πατρίδα. Πιο πολύ από όλα, μου λείπουν η αγγλική παμπ και το αγγλικό
χιούμορ… Βλέπω όμως πολλές αγγλικές ταινίες σε DVD – η γυναίκα μου είναι φαν
του παλιού αγγλικού σινεμά» (ναι, αλλά αντικαθιστά αυτό την παμπ και το
φλεγματικό χιούμορ;).

Μην τον παρεξηγείτε. Βέβαια, ο Φιλ δεν θα είχε πρόβλημα ούτε με αυτό. Είναι
άνθρωπος που γενικώς δεν έχει πρόβλημα… Ξέρετε πολλούς ντράμερ – εκείνος
στους θρυλικούς Genesis – να σηκώθηκαν από τη θέση τους, να έπιασαν το
μικρόφωνο και να πήραν πάνω τους το παιχνίδι; Και πρόβλημα να είχε, οι
θεόρατες επιτυχίες (από το In the air Tonight ώς το You Can’t Harry Love, το Ι
Can’t Dance και το Sussudio, το Groovy Kind Of Love) θα το είχαν κάνει σκόνη.

Τώρα ο κ. Κόλινς κάνει άλλου είδους μαγικά. Γοητεύει μικρούς και μεγάλους.
«Όταν με πλησίασαν από την Ντίσνεϊ να γράψω μουσική και τραγούδια για το
μιούζικαλ «Ταρζάν» στο Μπροντγουέι, είδα μπροστά μου μια μεγάλη πρόκληση.
Άλλωστε, το να συνεργάζεσαι με την Ντίσνεϊ είναι σπουδαίο». Και κατά κάποιο
τρόπο, γραφτό να γίνει. H αδελφή του, λέει ο Φιλ, είναι πατινέρ σε πάγο και
έχει δουλέψει για την Ντίσνεϊ, ενώ ο αδελφός Κόλινς είναι καρτουνίστας. «Όταν
ήμουν μικρός, μάλιστα, έβλεπα συνεχώς έναν εφιάλτη με τον Πινόκιο και τη
φάλαινα. Είχε φωλιάσει μέσα μου την ημέρα που προσπαθούσα να μάθω ποδήλατο».

Όλα εξηγούνται στη ζωή. Ακόμη και η αιώνια νεότητα των Rolling Stones; «Μα
ναι! Είναι, πάνω από όλα, και οι τέσσερίς τους τρομερές προσωπικότητες. Τους
είχα δει τη δεκαετία του ’80 και με πολλή χαρά θα τους έβλεπα και σήμερα».

Τον Πίτερ Γκάμπριελ; «Και τον Πίτερ επίσης. Τηλεφωνιόμαστε κάπου κάπου. Ο
Πίτερ έχει την εικόνα τού λίγο μυστήριου, λίγο απόμακρου τύπου, αλλά είναι
πολύ ζεστός άνθρωπος».

INFO

Την Τρίτη 1/11 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στις 21.00. Εισιτήρια (μόνο για
Αρένα, 40 ευρώ) στο www.i-ticket.gr, τηλ. 801.11.60000.