[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

OTAN ΣΤΑ ΤΕΛΗ της δεκαετίας του ’80 – περίοδο που συνδέθηκε με την
επανάσταση στην ιδιωτική ραδιοτηλεόραση – μαζί με άλλους συναδέλφους της
γενιάς μου μπουσουλούσαμε στα δημοσιογραφικά μονοπάτια, ένα πράγμα μάς
μάθαιναν μονότονα και πολλές φορές εκνευριστικά οι δάσκαλοί μας, παλιές
καραβάνες οι περισσότεροι της δημοσιογραφίας: «Κάθε είδηση που θα γράφετε ή θα
λέτε θα πρέπει να απαντά στο πού, πότε, πώς, ποιος και γιατί»… Αλλιώς δεν
είναι είδηση…

Περιττό να αναφερθεί ότι βάσει του συγκεκριμένου δόγματος πολλά… κιλά φαιάς
ουσίας που μετατράπηκαν σε σκέψεις και ακολούθως αποτυπώθηκαν στο χαρτί,
πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων ή, όπως λέμε στα δημοσιογραφικά γραφεία,
«αρχειο-θετήθηκαν», διότι δεν εμπεριείχαν ούτε είδηση ούτε απαντούσαν πειστικά
στα παραπάνω πέντε ερωτήματα…

Από τότε βέβαια άλλαξαν πολλά. H δημοσιογραφία τρέχει με τις ταχύτητες της
τεχνολογίας. Και η νέα μεγάλη των Δημοσιογράφων Σχολή προσπερνά πλέον τη
σημαντικότητα της είδησης. Ό,τι συνιστά είδηση περνά στα ψιλά γράμματα ή στη
χειρότερη περίπτωση δεν υπάρχει πουθενά. Το θέμα του δημοσιογράφου στηρίζεται
στην πληροφορία. «Έχω την πληροφορία, ή έκανα ρεπορτάζ» είναι μία από τις
μόνιμες ατάκες, που εκτοξεύονται εν είδει απειλής καθημερινά από τα
τηλεπαράθυρα. Πληροφορίες που ελάχιστες φορές διασταυρώνονται ή που δεν
επιβεβαιώνεται η εγκυρότητά τους. H νέα μεγάλη των Δημοσιογράφων Σχολή αλλάζει
τα δεδομένα. Μετατρέπει τους κανόνες του επαγγέλματος (και όχι βέβαια
λειτουργήματος) σε εξαίρεση και αντιστρόφως. Στη νέα τάξη πραγμάτων, η δύναμη
της τηλεόρασης είναι μοναδική. Χτίζει ονόματα, καριέρες, προσφέρει κύρος και
ισχύ. Κορυφαίοι δημοσιογράφοι έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν την κοινή
γνώμη και να διαμορφώνουν συνειδήσεις, όχι πρωτίστως με όσα λένε, αλλά επειδή
ακριβώς είναι αυτοί οι ίδιοι που τα λένε. H δημοσιογραφία βαδίζει πλέον σε
άλλα μονοπάτια. Όσοι μπορούν, ακολουθούν τους νέους όρους της. Όσοι αδυνατούν
ή προτιμούν να αντιστέκονται, παρακολουθούν εξ αποστάσεως τις τηλεπαραιτήσεις
Ρεγκούζα και Μαντούβαλου, ακούγοντας παλιομοδίτικα άσματα τύπου «Μαντουβάλα,
αγάπη γλυκιά μου…».