Δρόμοι

Είμαστε όλοι…

… παιδιά της μητέρας Φύσης και κρεμόμαστε από το βυζί της ­ για να θυμηθούμε
λιγάκι εδώ τη Μέλανι Κλάιν. Το μεταχειριζόμαστε σαν μωρά. Όσο αυτό το βυζί
είναι καλό, το πιπιλάμε, το ρουφάμε, το στραγγίζουμε, το δαγκώνουμε, το
πληγώνουμε. Όταν πια αυτό στερέψει από την κακομεταχείριση, βάζουμε τα
κλάματα. Οι ιθαγενείς της Αφρικής και της Αμερικής μαθαίνουν να αγαπούν αυτό
το «βυζί» για όσα τους προσφέρει και να το σέβονται για όσα τους στερεί.
Πολλές παραδοσιακές τελετές τους είναι αφιερωμένες σε αυτή την ισορροπία. Στις
τεχνολογικά προηγμένες χώρες, αυτή η ισορροπία έχει χαθεί. Στη δυτική
παράδοση, η Κοκκινοσκουφίτσα χάνεται στο δάσος (Φύση). Τη σώζει ο κυνηγός με
το όπλο του (Τεχνολογία). Όμως, πόσες φορές ακόμη η Κοκκινοσκουφίτσα θα τη
γλιτώνει έτσι; Επειδή ξέρουμε πως δεν φερθήκαμε καλά στη μητέρα Φύση, μας
πιάνει τρόμος σε κάθε της νεύμα, πανικός σε κάθε της κίνηση.

Οι καρχαρίες…

… είχαν αναστατώσει τον κόσμο πριν από μερικά χρόνια. Μαθαίναμε από τις
εφημερίδες και την τηλεόραση για απανωτές επιθέσεις σε ανύποπτους λουόμενους,
σαν να ζούσαμε σε σενάριο του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Όμως, όλη κι όλη η
πραγματικότητα ήταν πως οι θάνατοι από καρχαρίες σε όλο τον κόσμο μειώθηκαν
από 11 το 2000 σε 7 το 2004. Οι σημερινοί «καρχαρίες» είναι πολύ μικρότεροι,
πολύ ελαφρύτεροι και έχουν φτερά και πούπουλα. Όπως στην ταινία του Άλφρεντ
Χίτσκοκ, που ανέθεσε στα πουλιά να κηρύξουν τον πόλεμο στο ανθρώπινο γένος,
για λογαριασμό της μητέρας Φύσης.

H απειλή…

… από τους φτερωτούς «καρχαρίες» όμως, ύστερα από τις πρώτες υστερικές
αντιδράσεις των μέσων ενημέρωσης για τη γρίπη των πτηνών, δεν φαίνεται αρκετά
φοβερή για να μας κάνει να χάσουμε τον ύπνο μας. Αν θέλουμε να χάσουμε
πραγματικά τον ύπνο μας, δεν έχουμε παρά να σκεφτούμε ένα σωρό άλλες απειλές
που επιφυλάσσει στα παιδιά της η μητέρα Φύση. «Τα μισά παιδιά ηλικίας έως
δώδεκα ετών τα έχει δαγκώσει ο σκύλος του σπιτιού τους», λέει ο κτηνίατρος
Μάρτι Μπέκερ στην εφημερίδα «Κρίστιαν Σάιενς Μόνιτορ». «Και ας μην ξεχνάμε τις
αρρώστιες που μεταδίδονται από τα ζώα στον άνθρωπο, όπως τα τριχόφυτα (γάτες)
και η λεπτοσπείρωση (σκυλιά)». Ο κατάλογος εδώ θα μπορούσε να είναι πολύ
μακρύτερος: πανώλη (τρωκτικά, γάτες, κουνέλια, σκίουροι), φυματίωση και
σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (αγελάδες), λύσσα (θηλαστικά), σαλμονέλα
(αγελάδες, χοίροι, άγρια ζώα, πουλερικά). Ας μην ξεχνάμε και τα περιστέρια,
που στα περιττώματά τους κρύβεται ο κρυπτόκοκκος.

Όποιος σκοπεύει…

… να αναζητήσει σωτηρία σε άλλα είδη της μητέρας Φύσης, καλύτερα να το
ξεχάσει, γιατί «πετούμενα» είναι κι αυτά. Στο blog του, ο Pitsirikos
προειδοποιεί: «Αν σκοπεύετε να στραφείτε στα λαχανικά, να σας θυμίσω πως
σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των τελευταίων ετών πετάει και η ντομάτα. Πετάνε ακόμα
οι φράουλες, τα αγγούρια, τα κρεμμύδια κ.τ.λ.».