Στη μεγάλη κουζίνα που λέγεται… Ίντερνετ

Μιλάω για ένα φαινόμενο μηνών στην Ελλάδα, για έναν «κρυφό» κόσμο της
μαγειρικής, ο οποίος έχει πάθος και αγάπη για το αντικείμενο και συνήθως
κανένα απολύτως οικονομικό όφελος απ’ αυτό. Τι φρέσκο! Μιλάω για τα λεγόμενα
foodblogs.

Το blog είναι μια προσωπική σελίδα στο Διαδίκτυο, κάτι σαν ημερολόγιο. Μπορεί
όποιος θέλει να ανεβάσει κάτι τέτοιο, γράφει ό,τι θέλει, συνήθως μάλιστα
μονολογεί. Με έχει ελκύσει τρομερά το φαινόμενο αυτό για έναν κύριο λόγο:
περιέχει το στοιχείο κάποιας προσφοράς, όπως η ίδια η μαγειρική, την
πραγματική έννοια της προσφοράς, όπου δεν περιμένει κανείς ανταπόκριση. Απλώς
δίνει. Βέβαια οι προσφορές είναι ανεξέλεγκτες. Δεν υπάρχει κάποιος συντάκτης,
για παράδειγμα, να χτενίσει τα κείμενα ούτε να ρίξει μια δεύτερη ματιά στις
συνταγές.

Στην Ελλάδα, οι ιστοσελίδες περί φαγητού είναι πια αρκετές. Από τα πιο
γνωστά sites, για παράδειγμα, είναι το www. gourmed.gr, ένας δικτυακός τόπος
εμπορικός και ενημερωτικός, με πολλούς επαγγελματίες συνεργάτες. Αφορά τη
μεσογειακή διατροφή. H αρχισυντάκτρια της σελίδας Άρτεμις Κάτη λέει ότι η
αναζήτηση για την ανταλλαγή απόψεων έχει αυξηθεί πολύ, τόσο που ετοιμάζουν ένα
φόρουμ στη σελίδα τους γι’ αυτό. Το gourmed. gr έχει άλλο χαρακτήρα όμως από
τις σελίδες που στο άμεσο παρελθόν έστησαν ερασιτέχνες γαστρονόμοι.

Μία απ’ αυτούς ήταν μάλιστα μαθήτριά μου, η Ντίνα Καλογεράκου, και απ’
αυτήν πρωτοέμαθα για το γνωστό πια www. hungry. gr και www. thirsty.gr. Το
hungry, όπως το αποκαλούν οι φαν του, ξεκίνησε πριν από κάνα-δυο χρόνια,
τελείως «παρεΐστικα», όπως λέει η κ. Καλογεράκου. «Ήταν ένα ηλεκτρονικό
καφενείο. Ήμασταν καλοδεχούμενα μέλη μιας μικρής κοινωνίας. Όλοι είχαμε ένα
κοινό ενδιαφέρον, τη μαγειρική, και μάλιστα έχω κάνει φίλους. Ακόμα
βγαίνουμε». H σελίδα μεγάλωσε τόσο που πολλοί από τους παλιούς έχουν φύγει ή
απλώς δεν μπαίνουν τόσο συχνά.

Ένας απ’ αυτούς είναι ο Μυκονιάτης συγγραφέας μαγειρικών βιβλίων
Δημήτρης Ρουσουνέλος. Πρωτομπήκε στο hungry τελείως τυχαία και κάποια στιγμή
άρχισε να γράφει διάφορα άρθρα και σχόλια. «Έμπαινα για καμιά ώρα το πρωί και
το βράδυ πάλι για καμιά – δυο ώρες. Βέβαια το να επικοινωνήσεις με αγνώστους
είναι λίγο αρρωστημένο, αλλά στην αρχή το hungry ήταν διαφορετικό. Ήμασταν μια
μικρή καλή παρέα».

H Τίνα Σταύρου, «απόφοιτος» του hungry – ο κ. Ρουσουνέλος την αποκαλεί
«αγαπημένο παιδί» της ιστοσελίδας – έφυγε επίσης επειδή η σελίδα είχε
παραμεγαλώσει. «Κουράστηκα στη σελίδα αυτή. Όταν άρχισαν να αναζητούν συνταγές
για τη μαγιονέζα του Goodies, κατάλαβα ότι η σελίδα είχε γίνει πια μαζική και
δεν μου άρεσε».

Ενώ είναι «άσχετη» με την κουζίνα στην κανονική και επαγγελματική της ζωή
(έχει δική της εταιρεία με προκατασκευασμένα κτίρια), όταν ξέκοψε από το
«hungry» όπου έδινε συχνά άρθρα και συνταγές, έγραψε ιστορία στη μαγειρική.
Είναι πιστεύω η πρώτη που έχει το δικό της μαγειρικό blog στην Ελλάδα. Το
ψευδώνυμό της είναι Magica de spell και το blog της λέγεται Magica de spell is
cooking. «Πιστεύω στα μπλόγκερς. M’ αρέσει η αίσθηση της ελευθερίας που έχεις
στην έκφρασή σου. Δεν περιμένεις μια επισκεψιμότητα. Θες να πεις κάτι και το
λες». Κάθε μέρα μπαίνουν 25-30 επισκέπτες στο μπλογκ της, όπου βρίσκει κανείς
συνταγές, απόψεις, άρθρα, φωτογραφίες και άλλα. Βρίσκει επίσης το πιο
σημαντικό απ’ όλα για τους μπλόγκερ και τους οπαδούς της ηλεκτρονικής αυτής
επικοινωνίας. Τα διάφορα links που σου δίνουν τη δυνατότητα να ταξιδέψεις από
blog σε blog. Προς το παρόν, άλλο ένα blog μιας Ελληνίδας έχω βρει, το Nina’s
Kitchen, ανεβασμένο από μια Ελληνίδα που ζει και μαγειρεύει στη Σουηδία.

Το Ίντερνετ τελικά «δεν είναι virtual. Είναι πολύ ουσιαστικό», λέει η Magica
de Spell.

Σερφάροντας στις συνταγές του κόσμου

Το να ψάχνεις στο Ίντερνετ για ενδιαφέροντα sites είναι σαν να βρεθείς σε
ένα από αυτά τα βιβλιοπωλεία στο Μοναστηράκι με παλιά βιβλία τοποθετημένα
χωρίς καμία απολύτως τάξη. Με λίγα λόγια δεν ξέρεις ποτέ τι θα βρεις, αλλά
πάντα βρίσκεις κάτι.

Σίγουρα τα πιο τρελά και ενδιαφέροντα sites τα συναντάει κανείς στις…
μακρινές περιφέρειες του δικτύου, όταν ταξιδεύει τυχαία «πατώντας» άσκοπα από
blog σε blog.

Πολλά blog μάλιστα δεν είναι ανεβασμένα για μεγάλη διάρκεια και έτσι
φθάνεις σε μια διεύθυνση μόνο και μόνο για να μάθεις ότι ο νοικοκύρης έχει
φύγει.

Παρ’ όλα αυτά, στο σύντομό μου ταξιδάκι στον χώρο της «μπλογκόσφαιρας» έχω
ανακαλύψει διάφορα περίεργα. Βρήκα για παράδειγμα ένα λιτό μονοσέλιδο που
αναφέρει διάφορα καρυκεύματα και τη διάρκεια ζωής τους (web.mit.edu/dryfoo/www/Info/condiments/html),
όπως επίσης άλλη σελίδα που σου δίνει την ευκαιρία να ακούσεις ταϊλανδέζικη
μουσική «ασανσέρ», καθώς διαβάζεις νόστιμες ταϊλανδέζικες συνταγές (www.chetbacon.com). Από τα πιο «τρελά»
περιστατικά ήταν η αναφορά ενός ανθρώπου που προσπαθούσε για μιάμιση ώρα να
μαγειρέψει το αυγό μιας χήνας με σεσουάρ και δύο κινητά τηλέφωνα (www.funjunkie.co.uk/comments.cfm/article).
Βρήκα ένα link που αναφέρεται σε κάποιους Ολλανδούς αγρότες, οι οποίοι
χρησιμοποίησαν τη σάλτσα ταμπάσκο σαν εντομοκτόνο. Ορισμένες σελίδες – όχι
αναγκαστικά blogs – σε παραπέμπουν σε ενδιαφέροντα άρθρα.

Πολλοί bloggers όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά ηλεκτρονικοί φωνακλάδες, το
αποτέλεσμα ίσως ενός μέσου χωρίς σύνταξη και… χτένισμα. Είναι ένα είδος
«ψεύτικης» δημοσιογραφίας, όπου καμία πληροφορία δεν επιβεβαιώνεται. Σε άλλες
περιπτώσεις, όμως, ο δημιουργός του blog βρίσκει και επαγγελματική δόξα.
Τέτοια ήταν η περίπτωση μιας κοπέλας στην Αμερική, της Τζούλι Πάουελ, η οποία
στο μπλογκ της ανέφερε και κατέγραφε την εμπειρία της μαγειρεύοντας από τον
κλασικό τόμο της γαλλικής κουζίνας της περίφημης Αμερικανίδας Τζούλια Τσάιλντ.
Το αποτέλεσμα ήταν ένα βιβλίο δικό της «Julie & Julia», το οποίο έχει
γίνει best seller.

Τα μενού στο κομπιούτερ σας

Είμαι επαγγελματίας μαγείρισσα-δημοσιογράφος, αλλά ερασιτέχνης surfer στο
Ίντερνετ. Παρ’ όλα αυτά, προτείνω ορισμένες από τις σελίδες που γνωρίζω καλά ή
που ανακάλυψα πρόσφατα. Όλες έχουν κάτι για τον πεινασμένο γαστρο-surfer:

http: //www.gourmed.gr

http: //www.pastitsio.gr

http: //volcaniccooking.blogspot.com

http: //www.hungry.gr

http: //www.thirsty.gr

http: //www.chocolateandzucchini.com

http: //blogs.salon.com/0001399/2004/08/13.html

http: //badthings.blogspot.com

http: //www.sautewednesday.com

http: //thefoodsection.com

Κολοκυθόσουπα της Magica de Spell

(από το blog της Magica de Spell is Cooking)

(http: //volcaniccooking.blogspot.com)

Θα χρειαστείτε:

* 1 κιλό κολοκύθα

* 2 σκελίδες σκόρδο

* 1 κρεμμύδι ξερό

* 1 πράσο

* 2 καρότα

* Λίγη μαραθόριζα (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα εξωτερικά φύλλα του
φινόκιο που θα κάνετε σαλάτα)

* Ελαιόλαδο ή λίγο βουτυράκι (μια φορά, δεν πειράζει)

* 1/2 λίτρο ζωμό από κοτόπουλο ή άλλο κρέας

* Μπαχαρικά: Ή αστεροειδή γλυκάνισο (πάει πολύ με τη μαραθόριζα). Ή κύμινο.
Ή κρόκο. Σε καμία περίπτωση και τα 3 μαζί.

* 1 κουταλιά κρέμα γάλακτος πυκνή ή στραγγιστό γιαούρτι για κάθε πιάτο

* Αλάτι-πιπέρι

Για πάμε γερά!

Καθαρίζουμε την κολοκύθα και την κόβουμε σε μικρά κομμάτια.

Σοτάρουμε στο βουτυράκι κατά προτίμηση, λαδάκι για τους φανατικούς των ειδών
υγιεινής, το σκόρδο.

Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το πράσο ψιλοκομμένα και σοτάρουμε ώσπου να γίνουν
διαφανή.

Προσθέτουμε την κολοκύθα, τη μαραθόριζα και τα καρότα ψιλοκομμένα.

Σκεπάζουμε με ζωμό όλα τα λαχανικά και αφήνουμε τη σούπα να βράσει σε μέτρια
φωτιά, ώσπου να μαλακώσουν πολύ όλα τα λαχανικά.

Αν χρησιμοποιήσουμε αστεροειδή γλυκάνισο, τον βάζουμε στην κατσαρόλα από την
αρχή του βρασμού, σε ένα διχτάκι για να μπορούμε να τον ψαρέψουμε.

Όταν τα λαχανικά μαλακώσουν, σουρώνουμε όλη τη σούπα σε σίτα και κρατάμε τον
ζωμό. Περνάμε τα λαχανικά από το μπλέντερ και ενσωματώνουμε στον ζωμό τον
πουρέ τους.

Βάζουμε τη σούπα να πάρει μια τελευταία βράση. Σ’ αυτή τη φάση θα ρίξουμε τον
κρόκο (περίπου 20 στήμονες) αν τον χρησιμοποιήσουμε ή το κύμινο.

Σερβίρουμε τη σούπα σε βαθιά πιάτα ή μπολ, αδειάζοντας στο κέντρο τους μια
κουταλιά πυκνή κρέμα γάλακτος ή γιαούρτι σακούλας.

Συνοδεύουμε με τραγανά σκορδόψωμα.