ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Παράπονα

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ. Χρ. Κρίσπης, Πάροδος Καλυβίων, Αμαλιάδα, γράφει:

«Φαντάζομαι, δεν χρειάζεται να αναφέρω τα προσωπικά μου στοιχεία ούτε τα
πιστεύω μου! Σε προγενέστερες επιστολές μου, έχω αναφερθεί τόσο σε τρέχοντα
πολιτικά θέματα όσο και σε… εκκλησιαστικά!! Θα συμφωνήσεις, πιστεύω, ότι
αφού εστάλησαν “επί συστάσει” δεν υπάρχει περίπτωση να μην τα έλαβες!
Διερωτώμαι γιατί δεν δημοσιεύτηκαν! Έχω σαν τακτικός αναγνώστης διαβάσει τα
σχόλια που δημοσίευσες: του Σπηλιώτη, του Τσεσμελή, της Μάρας Σιάμπου και ίσως
εκπλαγείς με αυτά που θα σε πληροφορήσω, που τελείως τυχαία ανακάλυψα: Αρχίζω
με τον Σπηλιώτη από την Κορινθία, που λάβρος επετέθη κατά των πολεμίων της
χριστιανοσύνης! Του έγραψα για να αντικρούσω με επιχειρήματα το δημοσίευμά
του! Προέκυψε ένας πολύτεκνος ταβερνιάρης που, όταν τόλμησα να του εσωκλείσω
το δημοσίευμα του Τσεσμελή “Θεός η φύση”, κατάλαβα ότι έμπλεξα με λάθος άτομο,
γιατί μες στην απάντηση που μου έστειλε είχε βάλει κατά λάθος το πρωτόλειο
επιστολής του προς τον Τσεσμελή, που ούτε λίγο ούτε πολύ αμφισβητούσε τα
βιώματά του (ναυάγια, τυφώνες κ.ά.), εμένα δε που του έστειλα τη φωτοτυπία του
δημοσιεύματος (του κ. Τσεσμελή) στα “NEA”, με αποκαλούσε “αθεόφοβο”!

Μια άλλη έκπληξη είχα με την κ. Σιάμπου, η οποία προέκυψε… δικηγόρος,
παρακαλώ, και προφανώς αλλοδαπή (Μαροκινή) και λέω προφανώς, γιατί ναι μεν
έλαβα την απάντησή της σε επιστολόχαρτο μαροκινού ξενοδοχείου με διεύθυνση
αποστολέα Αθηνών, αλλά η ανταπάντησή μου μού επεστράφη σήμερα με δυσδιάκριτη
σφραγίδα του Ταχυδρομείου, για τον λόγο της μη παραλαβής της επιστολής μου!
Έτσι δεν έμαθα ακόμα τι θρήσκευμα εκπροσωπεί και πώς έγραψε (αν και αλλοδαπή
και αλλόθρησκη δικηγόρος) τους διθυραμβικούς ύμνους για τον Χριστόδουλο!!

Τον κ. Τσεσμελή πληροφορούσα ότι ασπάζομαι τις πεποιθήσεις του και τον
συνέχαιρα, αλλά προφανώς ο άνθρωπος είναι μετριόφρων και θεώρησε ότι δεν
έπρεπε να μου απαντήσει!!

Έτσι, βλέπεις αγαπητέ Λευτέρη, ότι πίσω από τα γράμματα που λαβαίνεις
κρύβονται διάφοροι τύποι και θυμάμαι τώρα τι αντιμετώπισα την εποχή των…
λαοσυνάξεων, όταν μια κοπέλα έγραφε στα “NEA” ότι θεωρεί… ιερό και
απαραβίαστο δικαίωμα να διατρανώνει την πίστη της με την αναγραφή του
θρησκεύματος στην ταυτότητά της! Όταν σχολίασα την επιστολή της με δημοσίευμά
μου στα “NEA”, διαπίστωσα πως… δεν ήταν υπαρκτό πρόσωπο!

Τώρα για τα γράμματα που σου στέλνω και δεν βλέπω να δημοσιεύονται, αλλά και
δεν τηρούν “TA NEA” τη Στήλη Αναγνωστών σε καθορισμένες ημέρες της εβδομάδος,
τι να σου πω! Όταν το 1981 έστειλα κάποια επιστολή, η εφημερίδα μού έγραψε ότι
η επιστολή που είχα στείλει θα ήταν ανεπίκαιρη αν δημοσιευόταν και μου
πρότειναν να τους στείλω άλλη νεώτερη (ήταν ακόμα η εποχή που “TA NEA” δεν
βρισκόντουσαν στην κορυφή από άποψη κυκλοφορίας και οι αναγνώστες διατηρούσαν
την αρμόζουσα σημασία και προσοχή από τη Διεύθυνση), τι να σου πω, δώσ’ μου
εσύ κάποια εξήγηση!!

Αν θυμάσαι, προ μηνών είχα διαμαρτυρηθεί στον κ. Π. Καψή και προφανώς σού είχε
μεταφέρει τα παράπονά μου και μου έγραψες μέσω της Στήλης σου: “κ. M. Κρίσπη,
στείλτε μου όποια επιστολή θέλετε και θα δημοσιευτεί, δεν σας κυνηγάει
κανένας”!

Ας μη σε κουράζω άλλο, έχεις κι εσύ αρκετές σκοτούρες και εγώ είμαι σε μια
εποχή που βρίσκω ευχαρίστησή μου να συμμετέχω στα δρώμενα της κοινωνίας και
χάρις στον υπολογιστή του γιου μου μπορώ, παρά την αναπηρία μου “τρόμος
ενεργείας” στο δεξί μου χέρι που καθιστά το γράψιμο απαγορευτικό αλλά και
σίγουρα δυσανάγνωστο, να σου γράφω! Έχεις τους φιλικούς χαιρετισμούς μου και
ελπίζω… πριν πεθάνω να ιδωθούμε κάποια φορά».

Απάντηση: «TA NEA», είτε έχουν την πρώτη κυκλοφορία – που κατά κανόνα
την έχουν – είτε δεν την έχουν, αντιμετωπίζουν τους επιστολογράφους με την
ίδια ευγένεια. Όσο για τις περιπτώσεις Σπηλιώτη κ.λπ. που αναφέρετε, τι να
κάνω; Να ζητάω ταυτότητες ή να περνάω από τα σπίτια των επιστολογράφων, για να
διαπιστώνω αν είναι υπαρκτά πρόσωπα;