ΓNΩMH Θαμπωμένα τρόπαια…

Τι κι αν είμαστε εν ενεργεία πρωταθλητές Ευρώπης σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ;

Τα όσα θλιβερά συνέβησαν προχθές στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μάς γυρίζουν
πολλά χρόνια πίσω και χωρίς αμφιβολία αφαιρούν σημαντικό μέρος από τη λάμψη
των δύο ευρωπαϊκών κυπέλλων που διαθέτουμε πλέον στη βιτρίνα μας.

Έπαιξαν και στο ποδόσφαιρο Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Και αποφύγαμε αυτές τις τριτοκοσμικές καταστάσεις.

Έπαιξαν και στο μπάσκετ και έγινε ό,τι έγινε. Ποια ήταν η σημαντική διαφορά
των δύο αγώνων με τα ίδια αντίπαλα χρώματα; Στο ποδοσφαιρικό παιχνίδι δεν
είχαμε μετακίνηση οπαδών ενώ στο μπάσκετ υπήρχε το καθεστώς του 50-50 στα
εισιτήρια.

Δυστυχώς, όπως αποδεικνύεται, στην Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν μπορούν και
δεν πρέπει να πηγαίνουν στα γήπεδα οι οπαδοί των φιλοξενούμενων ομάδων. Κυρίως
στα ντέρμπι. Μπορεί να έγιναν προσπάθειες προς την αντίθεση κατεύθυνση, αφού
είναι πραγματικά δύσκολο να πιστέψεις ότι στη χώρα που διοργάνωσε πριν από
έναν χρόνο τους Ολυμπιακούς Αγώνες με απόλυτη επιτυχία δεν μπορούν να πάνε στο
γήπεδο και οι… αντίπαλοι οπαδοί.

Κι όμως αυτή είναι η πραγματικότητα. H σκληρή πραγματικότητα που δεν τιμά
κανέναν μας. Και που δείχνει πως όσες επιτροπές κι αν γίνουν, όσα
πιστοποιητικά συμμετοχής κι αν δοθούν, τίποτα δεν αλλάζει.

Όταν οι προπονητές και οι αθλητές έχουν το μυαλό τους στους… άτυχους
συγγενείς τους που βρέθηκαν στην εξέδρα σε ένα τέτοιο παιχνίδι είμαστε πολύ
μακριά από το ζητούμενο.

Και μην πιστέψετε ότι έχει δοθεί η λύση στο ποδόσφαιρο. Το προβληματικό
κοινό είναι το ίδιο και οι ποδοσφαιριστές αγωνίζονται συχνά-πυκνά μπροστά σε
άδειες εξέδρες.

Εκεί θα καταλήξουμε;