PIΠEΣ Kατρακύλα

ΜΟΡΦΗ χιονοστιβάδας παίρνουν πλέον τα σκάνδαλα διαφθοράς με ήρωες
κυβερνητικά και κομματικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, αλλά για το Μέγαρο
Μαξίμου και τον κ. Καραμανλή πέρα βρέχει. Και ας ήταν η πάταξη της διαφθοράς η
βασικότερη προεκλογική εξαγγελία τους. Και ας ήταν εκείνοι που κατηγορούσαν τα
στελέχη του ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση Σημίτη ως αρχιερείς της διαπλοκής. Και ας
ήταν εκείνοι που υπόσχονταν πως θα κυβερνήσουν σεμνά και ταπεινά.

ΜΟΛΙΣ δεκαοκτώ μήνες είναι στην κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και, με τους
ρυθμούς που αποκαλύπτονται οι ύποπτες συναλλαγές στελεχών του ευρύτερου
δημόσιου τομέα, είναι φανερό πως δεν βρισκόμαστε μπροστά σε μεμονωμένα
περιστατικά αλλά σε ένα επικίνδυνο και γενικευμένο φαινόμενο. Για πολλούς στο
κόμμα, ορισμένοι από τους οποίους έχουν καταλάβει υψηλές θέσεις ευθύνης, η
ανάληψη της διακυβέρνησης αντιμετωπίζεται σαν ευκαιρία πλουτισμού και
βολέματος των «δικών μας» παιδιών. Παρά τις καταγγελίες όμως ακόμα και από
στελέχη της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας, έχει επικρατήσει ένα κλίμα ανοχής και
αλληλεγγύης, σε πλήρη αντίθεση με τις εξαγγελίες για νέο ήθος και ύφος
εξουσίας.

EINAI φανερό ότι ο κ. Καραμανλής δεν θέλει να αποπέμψει όσους
εμπλέκονται σε αυτά τα σκάνδαλα, επειδή φοβάται να τα βάλει με τους
μηχανισμούς που τα εκτρέφουν. H ατολμία του να απολύσει τον κ. Ρεγκούζα που
συνέστησε στους τελωνειακούς, όχι να μην παίρνουν μίζα, αλλά να παίρνουν
μικρότερη, την ώρα που διέγραψε τον βουλευτή κ. Πολύζο επειδή είπε ότι και στη
Νέα Δημοκρατία υπάρχουν διεφθαρμένα στελέχη, δεν είναι μόνο δείγμα αδυναμίας
αλλά και ένα επικίνδυνο σύμπτωμα στρεβλής πολιτικής αντίληψης. Το οποίο μας
γυρίζει σε εποχές που όλοι ελπίζαμε ότι είχαμε αφήσει οριστικά πίσω.