PIΠEΣ Tο ταλέντο

ΕΝΑΣ κυνηγός ταλέντων από το NBA – το επαγγελματικό πρωτάθλημα μπάσκετ
των ΗΠΑ – είχε επισκεφθεί τη χώρα μας πριν από δέκα χρόνια. Είχε δει σχεδόν σε
κάθε γειτονιά τις μπασκέτες και τα γήπεδα-αλάνες γεμάτα από παιδιά και είχε
πει κάτι που εντυπωσίασε τους συνομιλητές του: «Με τόσους πολλούς να
ασχολούνται με το άθλημα δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα. Θα βγάλετε παίκτες
διαμάντια». H πρόβλεψή του ήδη δικαιώνεται.

ΣΤΗ δεκαετία που μεσολάβησε βέβαια το ελληνικό πρωτάθλημα του μπάσκετ
πήγε από το κακό στο χειρότερο. Οι φίλαθλοι γύρισαν μαζικά την πλάτη στο
άθλημα και οι εποχές που οι ελληνικές ομάδες ήταν μέσα στις κορυφαίες της
Ευρώπης έμοιαζε να έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σιγά σιγά το μπάσκετ έγινε και
πάλι ο φτωχός συγγενής του ποδοσφαίρου ενώ πολλοί παίκτες αναζήτησαν την τύχη
τους στο εξωτερικό.

ΣΤΗΝ πραγματικότητα όμως κρίση πέρναγαν οι ομάδες, όχι το ελληνικό
μπάσκετ. Στους παίκτες μπορεί να μην υπάρχει πια ένας Γκάλης ή ένας Γιαννάκης
– το επίπεδο της Εθνικής Ομάδας όμως έχει ανέβει κατακόρυφα καθώς στηρίζεται
σε μια πλειάδα αστεριών. Το χθεσινό τους επίτευγμα και πολύ περισσότερο –
γιατί όχι – αν πάρουν ένα μετάλλιο είναι βέβαιο ότι θα ενθουσιάσει τους
φιλάθλους. Ταυτόχρονα όμως κάνει επιτακτικό αυτό που πολλοί φώναζαν ήδη από το
1987 όταν η Ελλάδα πήρε το πρώτο της χρυσό. Ότι ο χώρος του μπάσκετ αλλά και
γενικότερα του αθλητισμού πρέπει να εξυγιανθεί, ότι πρέπει επιτέλους να
αποβληθούν οι παράγοντες και οι μπράβοι τους που προκαλούν με κάθε τρόπο την
Πολιτεία – όλοι αυτοί που περιέργως τόσα χρόνια παραμένουν ατιμώρητοι.
Επιτέλους, δικαιούμεθα – και δικαιούνται και οι παίκτες μας – έναν αθλητισμό
που να μας αξίζει!