«Προσπάθεια απαξίωσης της 17N»

Πόσες 17N υπάρχουν; Πάντως περισσότερες από μία, που μάλιστα δημιουργήθηκαν
κατά τη διάρκεια της εξάρθρωσης της οργάνωσης και μετά. Τα ερωτήματα – μάλλον
ιστορικής αξίας – έχουν να κάνουν με το πού αυτοπροσδιορίζεται καθείς ότι
ανήκει και – έτσι – πού κατατάσσει τους άλλους.

Δημήτρης Κουφοντίνας: Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τις επιλογές μου

Είναι περίπου κοινό μυστικό ότι οι σχέσεις των φυλακισμένων στον Κορυδαλλό δεν
θυμίζουν τις σχέσεις μιας κλειστής λενινιστικής οργάνωσης. Πρόσφατο παράδειγμα
η συνέντευξη του Βασίλη Τζωρτζάτου στα «NEA Σαββατοκύριακο», ο οποίος δεν
δίστασε να μιλήσει για συνεργασία μερίδας των συγκατηγορουμένων του με την
Αντιτρομοκρατική. Στον αντίποδα, ο Δημήτρης Κουφοντίνας με χθεσινή επιστολή
του στα «NEA» και με αφορμή τις κατηγορίες Τζωρτζάτου διευκρινίζει ότι ο ίδιος
θα παραμείνει στη στάση που ακολούθησε και στην πρώτη δίκη. Και παράλληλα
επικρίνει τόσο τον Βασίλη Τζωρτζάτο όσο και τον Αλ. Γιωτόπουλο (συνάγεται εκ
της επιστολής ότι αναφέρεται έμμεσα στον τελευταίο, αφού αναφέρεται όχι στον
φερόμενο ως αρχηγό της 17N αλλά σε δηλώσεις μάρτυρα υπεράσπισής του) θεωρώντας
ότι αυτοί με τις καταγγελίες τους δημιουργούν νέο πρόβλημα εν όψει της
επικείμενης δίκης.

H απάντηση Κουφοντίνα

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του Δ. Κουφοντίνα στα «NEA» έχει ως εξής:

«Στην εφημερίδα σας, το προηγούμενο Σάββατο, δημοσιεύθηκε μια συνέντευξη ενός
από τους συγκατηγορούμενούς μου, που αν και βεβαρημένος με ένα σκληρό
κατηγορητήριο και ακόμη σκληρότερες ποινές – όπως και όλοι οι άλλοι
κατηγορούμενοι αυτής της υπόθεσης – δεν βρήκε παρά λίγα πράγματα να πει γι’
αυτά, και χρησιμοποίησε το βήμα της συνέντευξης για να εξαπολύσει μια επίθεση
σε συγκατηγορούμενούς του.

Έναν χρόνο πριν, επίσης, είχε εμφανισθεί με ένα άρθρο του σε άλλη εφημερίδα
κάποιος κύριος Βεζύρογλου, μάρτυρας υπεράσπισης ενός άλλου κατηγορούμενου στη
δίκη, που θεώρησε κι αυτός καλό να κάνει μια παρόμοια επίθεση (με ίδια
επιχειρήματα) ενάντια στη 17N και σ’ εκείνους απ’ τους συλληφθέντες που
ανέλαβαν την ευθύνη. Και οι δύο λένε τα ίδια πράγματα και με τα ίδια υλικά:
λάσπη, συκοφαντίες, διαστρεβλώσεις, παρ’ ότι δεν έχουν κανένα κοινό στοιχείο
μεταξύ τους, αφού ο ένας είναι ένας κατηγορούμενος στην υπόθεση, ενώ ο άλλος
ένας απλός μάρτυρας που ήρθε στη δίκη για να υπερασπιστεί την αθωότητα ενός
δικού του ανθρώπου.

H διαφορά ανάμεσα στους δύο είναι ότι αυτή τη φορά οι στόχοι διευρύνονται,
περιλαμβάνοντας και την υπεράσπιση, τους συνηγόρους και το κίνημα αλληλεγγύης.

Περίεργες επιθέσεις

Δημιουργεί εύλογα ερωτήματα η σκοπιμότητα αυτών των επιθέσεων, πολύ
περισσότερο όταν οι άνθρωποι που ανέλαβαν να εκτελέσουν αυτό το έργο δεν
γνωρίζουν τα πράγματα για τα οποία μιλάνε, αφού ο μεν ένας είχε κάποια
περιφερειακή σχέση με την οργάνωση, την οποία και είχε διακόψει πριν από πολλά
χρόνια, ενώ ο άλλος δεν είχε καμία απολύτως σχέση με αυτήν. Και προκαλεί
απορία το γιατί επιχειρούν και οι δυο να κατασκευάσουν για τη λειτουργία της
οργάνωσης σχήματα, που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και που θα
μπορούσαν μάλιστα να χρησιμοποιηθούν ενάντια στους κατηγορούμενους.

Δημιουργεί προβληματισμό όλο αυτό, γιατί φαίνεται να υπάρχουν κάποιοι που
επιζητούν να απαξιώσουν για μια φορά ακόμη τους κατηγορούμενους αυτής της
υπόθεσης, επιχειρώντας να ανοίξουν μέτωπο ανάμεσά τους, λίγες εβδομάδες πριν
από τη δίκη. Το ξαναζήσαμε αυτό. Στη ζοφερή περίοδο των συλλήψεων, υπήρξε ένας
καταιγισμός “ομολογιών”, κάποιοι από τους κρατούμενους έφτασαν στα όρια της
φυσικής τους αντοχής, αυτό όμως έγινε κάτω από σκληρές συνθήκες και γι’ αυτό
όλοι μας το αντιμετωπίσαμε τότε – κι έτσι έπρεπε να γίνει – με επιείκεια.

Δεν σκοπεύω να μπω σε έναν διάλογο, αλλά θα ήθελα να πω παρ’ όλα αυτά για μια
φορά ακόμη στον καθένα που αγωνιά, ότι στη δίκη που θα γίνει, όπως και σ’
αυτήν που έγινε, δεν πρόκειται να αναλωθώ για να πείσω τον οποιονδήποτε τι
έκανα και τι δεν έκανα σαν μέλος της οργάνωσης. Θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι
τις επιλογές μου, τις αξίες και τα οράματα της Αριστεράς και να δίνω τη μάχη
με όποιες δυνάμεις έχω, για να μη γίνει αυτό που επιχειρήθηκε και ξανά
επιχειρείται: να ξαναγραφτεί η Ιστορία».