Xειμώνας, φτώχεια και φιλότιμο…

Ο χειμώνας προβλέπεται βαρύς για τα νοικοκυριά, αναγνωρίζουν άπαντες πια,
αναλογιζόμενοι την πίεση του ακριβού πετρελαίου και της βενζίνης που σταθερά
πλέον κινείται πάνω από ένα ευρώ το λίτρο.

O Κώστας Καραμανλής ελπίζει ότι οι «μεταρρυθμιστικές» πρωτοβουλίες του θα κινητοποιήσουν τον ιδιωτικό τομέα

Στις τράπεζες νιώθουν ήδη το βάρος, αισθάνονται την αγωνία των εμπορευομένων,
αρχίζουν πρώτες αυτές να αντιλαμβάνονται τα «ζόρια» των αγορών, από τις
ακάλυπτες επιταγές, τις προεξοφλήσεις των γραμματίων και την αύξηση των
καθυστερημένων δόσεων. Όσοι παρακολουθούν από κοντά την πραγματική οικονομία
και τους δείκτες συμπεριφοράς των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων
αντιλαμβάνονται τα σημάδια, νιώθουν ότι θα έλθουν μέρες δύσκολες.

Οι περισσότεροι των πελατών φθάνουν ήδη μουδιασμένοι στα γκισέ των τραπεζών, η
γκρίνια με τον καιρό περισσεύει, καθώς το διαθέσιμο εισόδημα κατατρώγεται από
το ακριβό πετρέλαιο και τις παρεπόμενες αυξήσεις τιμών αγαθών και υπηρεσιών,
χωρίς να υπάρχουν προσδοκίες βελτίωσης των εισοδημάτων.

Στον δημόσιο τομέα οι μισθολογικές αυξήσεις για το 2006 θα κινούνται στα όρια
του 2,5%, ενώ στον ιδιωτικό τομέα οι εισοδηματικές προσδοκίες θα υποχωρούν
ακόμη περισσότερο, καθώς οι περισσότερες επιχειρήσεις ήδη εφαρμόζουν
προγράμματα μείωσης του προσωπικού και ελέγχου του εργατικού κόστους.

Οι απολύσεις είναι πλέον στην ημερήσια διάταξη, και οι υποχρεωτικές, κατ’
ευφημισμόν πια, «εθελούσιες έξοδοι» γίνονται πλέον της μόδας μετά το
κυβερνητικό σήμα που δόθηκε στον ΟΤΕ.

Όσο περνά ο καιρός η εγχώρια αγορά εργασίας, που άλλοτε χαρακτηριζόταν
υπερπροστατευτική, απορροφά ταχύτατα στοιχεία ευελιξίας και με την συνειδητή
απουσία του υπουργείου Απασχόλησης μετατρέπεται βαθμιαία σε άγρια Δύση.

Χωρίς διάλογο. Συμβάσεις δεν τηρούνται, ωράρια καταστρατηγούνται, η
μερική απασχόληση κερδίζει συνεχώς έδαφος και μετά την τελευταία πρόβλεψη της
κυβέρνησης στο σχέδιο μεταρρυθμίσεων για προώθηση, κατόπιν διαλόγου, νέων
μορφών απασχόλησης, όπως «το ελαστικό ωράριο, η πολλαπλή απασχόληση, η
απασχόληση με εποχικές διακυμάνσεις, η απασχόληση με συμβάσεις έργου και η
τηλεργασία», όντως η αγορά εργασίας θα τείνει να μετατραπεί σε πεδίο
υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων, καθώς εδώ δεν υπάρχουν θεσμικές λειτουργίες
ελέγχου και παρακολούθησης της εργατικής νομοθεσίας.

H ανασφάλεια και η αβεβαιότητα φωλιάζουν για τα καλά στα περισσότερα αστικά
σπίτια, η νέα γενιά, η λεγόμενη ενδιάμεση, μεταξύ 25 και 35, ζει τον εφιάλτη
της στέρησης, της αδυναμίας και της μειωμένης αυτοεκτίμησης, καθώς σε χρόνια
δυναμικά και παραγωγικά είναι υποχρεωμένη να ζει καταπιεσμένη, κλεισμένη στα
αναλογούντα λίγα τετραγωνικά της οικογενειακής εστίας.

…Ενώ η κυβέρνηση ποντάρει στις μεταρρυθμίσεις και στους επιχειρηματίες

Οι κυβερνητικοί μπορεί να προπαγανδίζουν σχέδια μεταρρυθμιστικά, να
καλλιεργούν προσδοκίες ανάπτυξης και να φορούν ύφος αυστηρό και επιτακτικό από
τα ψηλά και προνομιακά σκαλιά της εξουσίας, αλλά ο κόσμος αισθάνεται την
απειλή. Μπορεί για την ώρα να είναι σιωπηλός, αλλά σίγουρα μέσα του βράζει,
αισθάνεται το ατελέσφορο μιας οικονομικής πολιτικής, που μοιράζει με ευκολία
περισσή προνόμια και ευκαιρίες στους έχοντες και κατέχοντες και δεν έχει να
προσφέρει το ελάχιστο βοήθημα στους φτωχούς, στους πένητες ανέργους και
συνταξιούχους, για να αγοράσουν το πανάκριβο πετρέλαιο θέρμανσης.

Το κύμα αλλαγών. Ήδη οι δημοσκοπήσεις κατέγραψαν τη δυσφορία έναντι της
κυβέρνησης. H κοινή γνώμη δεν φαίνεται να υποδέχθηκε με τόση θέρμη τα
πρωθυπουργικά μηνύματα της Θεσσαλονίκης, παρά τις αντίθετες εντυπώσεις που
μετέδωσε το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου. H πλειοψηφία των
απλών ανθρώπων νιώθει απειλούμενη από το περιβάλλον, απ’ αυτό το κύμα αλλαγών
στο οικονομικό περιβάλλον. Μπορεί να μη συγκινείται ακόμη από τους λόγους της
αντιπολίτευσης, αλλά σίγουρα μετρά και ζυγίζει τη νέα κυβέρνηση και εμφανώς
παίρνει αποστάσεις.

H κυβέρνηση ελπίζει ότι συντόμως θα έχει αποτελέσματα. Υπολογίζει ότι οι
«μεταρρυθμιστικές» πρωτοβουλίες της θα κινητοποιήσουν τον ιδιωτικό τομέα, θα
δημιουργήσουν ευκαιρίες αναγέννησης της δραστηριότητας και θα προκαλέσουν
κύματα θετικά στο μέλλον, αλλά τίποτε δεν μεταδίδει βεβαιότητα. Ο Πρωθυπουργός
όπως οι πληροφορίες αναφέρουν θα συνεχίσει προς αυτήν την κατεύθυνση των
πολλών «μεταρρυθμιστικών» βημάτων, ελπίζοντας ότι μέχρι την προσεχή άνοιξη θα
έχει επιτύχει ένα άθροισμα ικανό να προκαλέσει την κινητοποίηση των
επιχειρηματιών. Ό,τι είναι να κάνει θα το κάνει μέχρι τον προσεχή Απρίλιο –
Μάιο. Μετά γνωρίζει ότι τα πάντα θα επηρεασθούν από τις δημοτικές και
νομαρχιακές εκλογές. Μέχρι τότε λοιπόν θα προσπαθήσει να έχει προωθήσει τα
περισσότερα.

Υψηλές προσδοκίες. Με άλλους λόγους ο κ. Καραμανλής, που για την ώρα
νιώθει ασφαλής και διατηρεί υψηλές προσδοκίες, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από
την ανταπόκριση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας στο αναπτυξιακό περιβάλλον
που υποτίθεται θα διαμορφώσουν οι μεταρρυθμίσεις. Με τον προϋπολογισμό
δεσμευμένο και τις δημόσιες επενδύσεις ελεγχόμενες προς χάριν της μείωσης των
ελλειμμάτων, τα περισσότερα θα εξαρτηθούν από τους ιδιώτες επιχειρηματίες. Αν
δεν αναλάβουν πρωτοβουλίες ο κ. Καραμανλής θα μείνει εκτεθειμένος. Θα έχει
απέναντί του πολίτες αδημονούντες, μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που θα
πιέζονται εισοδηματικά, θα απαιτούν, θα διεκδικούν δυναμικά. Και βεβαίως θα
είναι έτοιμοι να καταψηφίσουν μια κυβέρνηση που ήλθε στην εξουσία προβάλλοντας
πρόσωπο κοινωνικό και με τον καιρό δείχνει σκληράδα και αλαζονεία μαζί –
θυμίζει εκείνα τα ετεροβαρή της περιόδου Μητσοτάκη – κλονίζοντας ακόμη και την
πίστη των φανατικών υποστηρικτών της.