«Ήταν σαν να είχαμε επιστρέψει στο 1800»

Μόλις καταλάγιασε ο αέρας και κόπασε η βροχή, οι γιατροί και οι νοσοκόμοι
του Ιατρικού Κέντρου Memorial ηρέμησαν: το νοσοκομείο είχε υποστεί μόνο
μικροζημιές. Τη στιγμή εκείνη δεν γνώριζαν πως η κυβέρνηση Μπους θα
αποδεικνυόταν πολύ πιο επικίνδυνη για τους ασθενείς τους από τον κυκλώνα
Κατρίνα.

Στα χαλάσματα. Στρατιωτικοί φρουρούν το Ιατρικό Κέντρο Memorial

Την Κυριακή 28 Αυγούστου, στο παρά ένα του κυκλώνα, όταν οι αρχές της Νέας
Ορλεάνης διέταξαν την υποχρεωτική εκκένωση της πόλης, εκατοντάδες κάτοικοι
αναζήτησαν καταφύγιο στο Memorial. Στο νοσοκομείο νοσηλεύονταν την ημέρα
εκείνη 342 ασθενείς. Ο Κατρίνα έσπασε αρκετά τζάμια, δεν έβλαψε όμως τη δομή
των κτιρίων. Το απόγευμα της Δευτέρας, όταν διακόπηκε η παροχή ηλεκτρισμού,
τέθηκαν αμέσως σε λειτουργία οι εφεδρικές γεννήτριες. Μέχρι το σούρουπο, οι
περισσότεροι από τους ανθρώπους που είχαν αναζητήσει καταφύγιο στο Memorial
είχαν φύγει. Ασθενείς και νοσηλευτικό προσωπικό όμως έμειναν πίσω, θεωρώντας
πως η απομάκρυνσή τους ήταν θέμα χρόνου.

Στο γκαράζ

Την Τρίτη το πρωί, ο διευθυντής του νοσοκομείου άρχισε να στέλνει απανωτά
e-mail στην έδρα της ιδιοκτήτριας εταιρείας, Tenet Healthcare, ζητώντας
βοήθεια -τα τηλέφωνα είχαν κοπεί. Αξιωματούχοι της εταιρείας άρχισαν να
τηλεφωνούν στην Ακτοφυλακή, την Εθνοφρουρά, ακόμα και τον Ρος Περό, τον
εκκεντρικό πολυεκατομμυριούχο που είχε διεκδικήσει παλαιότερα την αμερικανική
προεδρία, μιας και τυγχάνει φίλος του διευθύνοντος συμβούλου τής Tenet.

Στο μεταξύ, οι εργαζόμενοι στο Memorial κατάφεραν να καταστήσουν λειτουργικό
ένα εγκαταλελειμμένο ελικοδρόμιο στην ταράτσα ενός γειτονικού γκαράζ,
«τραβώντας» καλώδια από τις γεννήτριες. Κατόπιν, άρχισαν να μεταφέρουν, στα
χέρια συχνά, τους ασθενείς. Κάποια από τα ελικόπτερα που προσέγγισαν ωστόσο
ήθελαν να αφήσουν και άλλους ανθρώπους στο νοσοκομείο, όχι να απομακρύνουν
ασθενείς. Κάποιοι πιλότοι ήθελαν να πάρουν μόνο εγκύους ή μωρά.

Χωρίς φάρμακα

Το μεσημέρι της Τετάρτης, οι γεννήτριες άρχισαν να τίθενται εκτός λειτουργίας
­παρ’ ότι θα έπρεπε κανονικά να αντέξουν έξι ημέρες. Τα φώτα τρεμόπαιξαν και
έσβησαν. Στο νοσοκομείο παρέμεναν 115 ασθενείς. Οι ώρες περνούσαν, άλλα
ελικόπτερα δεν έρχονταν. Έκανε πλέον τόση ζέστη που οι νοσοκόμες έκαναν αέρα
με τα χέρια στους ασθενείς. Τρεχούμενο νερό δεν υπήρχε. Από τρία την ημέρα, τα
γεύματα περιορίστηκαν σε ένα. Τα φάρμακα είχαν εξαντληθεί. «Ήταν σαν να είχαμε
επιστρέψει στο 1800». Το πρωί της Πέμπτης, άρχισαν επιτέλους να φτάνουν
ελικόπτερα που είχε μισθώσει η ιδιοκτήτρια εταιρεία. Το βράδυ της ίδιας
ημέρας, επιβιβάστηκε και ο τελευταίος ζωντανός ασθενής. Για 45 άλλους ήταν
πολύ αργά. Τα πτώματά τους βρέθηκαν πρόσφατα μέσα στο εγκαταλελειμμένο
νοσοκομείο. Οκτώ με δέκα από αυτούς είχαν εκπνεύσει πριν από την έλευση του
κυκλώνα. Οι υπόλοιποι όμως…

Το σύστημα κατέρρευσε

TO MEMORIAL δεν ήταν η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας. Όλα τα νοσοκομεία της
Νέας Ορλεάνης ήταν εφοδιασμένα με λεπτομερή σχέδια εκκένωσης σε περίπτωση
ανάγκης. Κανένα όμως δεν ήταν προετοιμασμένο για μία καταστροφική πλημμύρα. Το
σύστημα κατέρρευσε με ταχύτητα αντιστρόφως ανάλογη της κρατικής κινητοποίησης.
Δύο δημόσια νοσοκομεία, το Charity και το University, εκκενώθηκαν την
Παρασκευή, τέσσερα εικοσιτετράωρα αφότου απομακρύνθηκε ο κυκλώνας. Είκοσι
πτώματα έμειναν πίσω. Τα οκτώ ανήκαν σε ασθενείς που είχαν πεθάνει μετά το
πέρασμα του Κατρίνα.

Επιμέλεια: Κίττυ Ξενάκη