ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Άη Στράτης

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δημ. Τσεσμελής, τηλ. 210-4904.556, γράφει: «H N.Δ. προσπαθεί
επικοινωνιακά να γυρίσει ανάποδα την ιστορία της, τρέχοντας σε διάφορες
εκδηλώσεις όπου μαρτύρησαν χιλιάδες αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης (Άη
Στράτης κ.λπ.). Και τώρα, μια αληθινή ιστορία: Ο θείος Μιχάλης ήταν εξόριστος
στον Άη Στράτη, αφού είχε γλιτώσει από μια ριπή αυτομάτου πριν τον στείλουν
εξορία. Στη σκηνή τους, είχαν έναν σύντροφο φυματικό, που έπρεπε να τρώει
καλύτερα. Γι’ αυτό οι σύντροφοί του ζήτησαν από την Επιτροπή Προστασίας έξτρα
τροφή. H Επιτροπή, από εξόριστους, λειτουργούσε κρυφά και φύλαγε τρόφιμα για
τις κακές ώρες. Απέρριψε το αίτημα. Το σκεπτικό της: Λίγο πολλοί όλοι είμαστε
άρρωστοι. Εδώ μας έφεραν γιατί δεν υπογράψαμε δήλωση. Μας κρατάνε μακριά από
τις οικογένειές μας πεινασμένους για να μας αναγκάσουν να υποκύψουμε και να
υπογράψουμε την αποκήρυξη της ιδεολογίας μας. Όσοι δεν αντέχουν, υπογράφουν
και φεύγουν. Κατά διαστήματα έρχονται νέοι σύντροφοι. Το πρώτο μαρτύριο είναι
η πείνα. Τους βάζουν μπροστά τους μια καραβάνα με ζεστό φαΐ και τους λένε:
“Υπόγραψε ρε και θα φας”. Δικό μας καθήκον είναι να σπάσουμε τον εκβιασμό της
πείνας των νεοφερμένων συντρόφων δίνοντάς τους κρυφά να τρώνε από τα
φυλαγμένα. Έτσι το πρώτο μαρτύριο δεν περνάει.

Κατάλαβαν, και έκοψαν από τη μερίδα τους, για να γλιτώσει ο προφυματικός.

Οι διοικούντες είχαν λυσσάξει. Έκοβαν, έκοβαν τις μερίδες, όμως η οργανωμένη
ζωή των εξορίστων έβρισκε τρόπους να φυλάει τρόφιμα.

Ξαφνικά τους ειδοποίησαν πως θα φύγουν από τον Άη Στράτη. Τους φόρτωσαν στο
καράβι. Τα φυλαγμένα τρόφιμα τα μοιράστηκαν μεταξύ τους. Το νέο νησί της
εξορίας τους ήταν η Μακρόνησος. Όταν έφθασαν στον νέο τόπο τούς περίμεναν οι
αλφαμίτες με τα ρόπαλα. Τα χέρια που κρατούσαν τα μπαγκάζια τους και τα
πολύτιμα τρόφιμα, τώρα έμειναν άδεια για να προφυλάξουν από τις μαγκουριές το
κεφάλι τους. Έτσι χάθηκε ό,τι είχαν φέρει. Στη Μακρόνησο η κατάσταση ήταν
τραγική. Μόνη ελπίδα επικοινωνίας μεταξύ τους ήταν τα μάτια.

Την ιστορία αυτή ο θείος Μιχάλης μου τη διηγήθηκε πολλές φορές και μέχρι που
πέθανε αναρωτιόταν ποιο ήταν το σωστό. Να σωθούν οι πολλοί ή ο ένας.

Ήταν “ντάλα μεσημέρι” όταν αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση και ο θείος ήταν
ζωντανός στο σώμα και στην ιδεολογία του. Είμαι σίγουρος πως το επόμενο βήμα
θα είναι να πάνε ο Καραμανλής και οι υπουργοί του στη Μακρόνησο. Εκεί, θα
προσκυνήσουν για να αναβαπτισθούν στην Εθνική Κολυμπήθρα…».