ΓNΩMH H κρυμμένη αλήθεια για την Ολυμπιακή

Την Τετάρτη 14/9/2005 ο κ. Ζακ Μπαρό εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
ανακοίνωσε ότι έπειτα από έρευνα της E.E., από τον Μάρτιο του 2004,
αποφασίσθηκε να υποχρεωθεί η Ο.A. εντός δύο μηνών να επιστρέψει στο ελληνικό
κράτος – αποκλειστικό της μέτοχο – κρατικές επιδοτήσεις ύψους άνω των 500
εκατ. ευρώ (περίπου 200 δισ. δρχ.) τις οποίες έλαβε – κατά την E.E. παράνομα –
από το 1998 μέχρι το 2004. Ερωτηματικά προκαλεί ο ρόλος που διαδραμάτισαν στη
λήψη της σκληρής αυτής απόφασης κάποιοι Έλληνες, σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων
ή γ. γραμματείς υπουργείων κ.λπ.

Κατά την ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης το Σάββατο 10/9, αλλά και
στη συνέντευξη που παραχώρησε στις 11/9 ο κ. Πρωθυπουργός δήλωσε ότι:

α) H Ολυμπιακή Αεροπορία δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί υπό το
παρόν σχήμα και τις παρούσες συνθήκες. Προσυπογράφουμε. Όμως, υπάρχουν πολλές
δυνατότητες, από την εξυγίανση και την ανάπτυξη μέχρι την πτώχευση.

β) H κρίσιμη κατάσταση της Ο.A. οφείλεται σε λανθασμένες πολιτικές
επιλογές και την κακοδιαχείριση των υποθέσεών της, εκτίμηση με την οποία
συμφωνούμε και στην οποία επανειλημμένα έχουμε αναφερθεί αναλυτικά σε άρθρα
μας κατά το παρελθόν. Κανείς όμως μέχρι σήμερα δεν έχει διωχθεί.

γ) Το κενό που θα αφήσει η Ο.A. θα καλυφθεί από τον ανταγωνισμό.

Τη Δευτέρα 12/9 η Aegean Airlines παρήγγειλε 8 αεροσκάφη.

Οι δηλώσεις αυτές επέφεραν σοβαρότατο πλήγμα στην ήδη βαριά τραυματισμένη
Ο.A., αφού είχαν ως αποτέλεσμα τη μαζική ακύρωση μελλοντικών κρατήσεων θέσεων.

Ανταποκρίνεται όμως στην πραγματικότητα ότι:

1) H Ο.A. ευρίσκεται υπό πτώχευση;

2) Έχουν οι Έλληνες φορολογούμενοι επιβαρυνθεί με 3 δισ. ευρώ για την
Ο.A. όπως ισχυρίσθηκε ο κ. Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη και όπως έχει πεισθεί
από τα MME η πλειονότητα του ελληνικού λαού;

Για να δοθεί απάντηση στα ερωτήματα αυτά πρέπει να ανατρέξουμε στην
προετοιμασία του προγράμματος εξυγίανσης της Ο.A., που υπέβαλαν οι τότε
κυβερνήσεις (1993-1994) στην E.E.

Οι επιβαρύνσεις του μετόχου

Τότε ανετέθη στον γράφοντα, υπό την ιδιότητά του ως μέλους του Τομέα Μελετών
της Ο.A., η εκπόνηση μελέτης αναφορικά με τις επιβαρύνσεις της Ο.A. από την
υποχρεωτική υλοποίηση διαφόρων πολιτικών του κράτους-μετόχου, πληροφορίες που
είχε ζητήσει η E.E.

Ως πηγές των επιβαρύνσεων αυτών στη μελέτη αναφέρονται οι:

1) Μη καταβολή του οφειλομένου από το 1981 μετοχικού κεφαλαίου: 107
δισ. δρχ.

2) Υποχρεωτική κατ’ εντολή της Επιτροπής Τιμών και Εισοδημάτων
υποτιμολόγηση των κομίστρων του εσωτερικού δικτύου: 382 δισ. δρχ.

3) Υποχρεωτική εκχώρηση έκπτωσης σε 20 κατηγορίες επιβατών: 109 δισ.
δρχ.

4) Οφειλές ΥΠΑ, Δημοσίου κ. λπ 43 δισ. δρχ.

5) Δωρεάν προεδρικές και πρωθυπουργικές πτήσεις: 7 δισ. δρχ.

6) Υποχρεωτική έκπτωση κατά 97% στα κόμιστρα μεταφοράς των εφημερίδων
30 δισ. δρχ.

7) Μεταφορά των κομματικών ψηφοφόρων (μόνο το 5% του κόστους): 2,5 δισ.
δρχ.

Σύνολο: 680,5 δισ. δρχ.

Τα χρέη αυτά του κράτους-μετόχου προς την Ο.A. ουδέποτε κατεγράφησαν
στα λογιστικά της βιβλία.

Επισημαίνουμε ότι το σωρευτικό λογιστικό έλλειμμα της Ο.A. από το 1975 μέχρι
το 1992 ήταν 275 δισ. δρχ., όταν το ίδιο χρονικό διάστημα το κράτος την είχε
επιβαρύνει με 680,5 δισ. δρχ.

Δηλαδή η Ο.A. το 1993 κατά την παραπομπή της στην E.E. ως
πτωχευμένη ήταν κερδοφόρα κατά 680,5-275=405,5 δισ. δρχ.

Από το 1993 μέχρι το 2002 το κράτος επιβάρυνε την Ο.A. με
ποσά που ξεπερνούσαν τα λογιστικά της ελλείμματα κατά περίπου 800 δισ.
δρχ.

Δεν έπρεπε να παραπεμφθεί

Από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτουν τα ακόλουθα συμπεράσματα:

1) Εφόσον η Ο.A. δεν ήταν πτωχευμένη, δεν έπρεπε να παραπεμφθεί στην
E.E.

Η πολιτική βούληση των κυβερνήσεων που παρέπεμψαν την κερδοφόρα Ο.A. στην E.E.
εκφράζεται απολύτως από την προφητική δήλωση του Πρωθυπουργού K. Μητσοτάκη το
1991 ότι η Ελλάδα μπορεί να κάμει και χωρίς την Ο.A.

2) H εξυγίανση μπορούσε – εάν υπήρχε η πολιτική βούληση – να
χρηματοδοτηθεί από την επιστροφή από το κράτος των οφειλομένων στην Ο.A.

3) Συνεπώς το κλείσιμο της Ο.A. από ελληνικό κράτος-μέτοχο είναι
συνέπεια πολιτικής επιλογής, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση δημιουργεί ένα
ιδιωτικό μονοπώλιο με όλα τα αρνητικά που αυτό συνεπάγεται.

Με την κριτική μας αυτή σε καμία περίπτωση δεν υπερασπιζόμαστε τις απαράδεκτες
για μία σύγχρονη επιχείρηση διαδικασίες λειτουργίας της Ο.A. (κομματισμό,
αναξιοκρατία, ανορθολογική οργάνωση, αναποτελεσματική διοίκηση, αδιαφανείς
διαδικασίες προμηθειών κ.λπ.).

Αντίθετα, σε μία σειρά άρθρων μας τις έχουμε αναδείξει και καταδικάσει – με
μεγάλο προσωπικό κόστος. Εφόσον η ελληνική κυβέρνηση έχει θέσει ως στρατηγική
της επιλογή την ιδιωτικοποίηση της Ο.A., το συμφέρον των Ελλήνων
φορολογουμένων επιβάλλει να προηγηθεί της ιδιωτικοποίησης η εξυγίανσή της,
ώστε να μεγιστοποιηθούν τα έσοδα του προϋπολογισμού.

Εκτιμούμε ότι μετά την απόφαση της E.E. κανείς επενδυτής δεν θα διαθέσει τα
κεφάλαιά του, όταν γνωρίζει ότι μετά την εκκαθάριση της Ο.A. θα την αποκτήσει
με ελάχιστο αντίτιμο.

Από την αντίπερα όχθη ο κ. Μπερλουσκόνι αποτελεί παράδειγμα επίδειξης
πολιτικής βούλησης για τη σωτηρία της κρατικής Alitalia στα θεσμικά πλαίσια
της E.E.

Ο δρ Ιωάννης Σ. Λαΐνος διδάσκει Διοίκηση και Οικονομία Εναερίων
Μεταφορών στο Τμήμα Τεχνολογίας Αεροσκαφών του TEI Χαλκίδας