Διαστάσεις H πικρή αλήθεια

Αρκετοί θα προτιμούσαν να πουν ότι «στη Νέα Ορλεάνη, οι Ηνωμένες Πολιτείες
δρέπουν τους καρπούς που έσπειραν εξαιτίας της στάσης που τήρησαν στα
περιβαλλοντικά θέματα, αγνοώντας την υπερθέρμανση του πλανήτη. Οι ΗΠΑ δεν
έχουν επικυρώσει τη συνθήκη του Κιότο και ζουν πλέον τις συνέπειες αυτής τους
της στάσης.

H τραγωδία αποκάλυψε το πικρό πρόσωπο της φτώχειας

Ίσως τώρα, όμως -ύστερα από αυτήν την καταστροφή -αποφασίσουν να περιορίσουν
τις εκπομπές των αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου».
Ωστόσο, το πρόβλημα σε αυτόν τον συλλογισμό έγκειται στο ότι είναι πολύ νωρίς
για να ειπωθεί πως η μη επικύρωση της συνθήκης του Κιότο συνέβαλε αποφασιστικά
σε αυτήν την τόσο μεγάλη καταστροφή. Ήταν μια καταστροφή για την οποία
ενημερωθήκαμε από τους δημοσιογράφους οι οποίοι είχαν συγκεντρωθεί στο στάδιο
Superdome της Νέας Ορλεάνης όπου είχαν καταφύγει χιλιάδες άστεγοι. Το μέγεθος
του κακού όμως ήταν μεγαλύτερο αλλού, σε άλλες περιοχές -ίσως μεγαλύτερο απ’
ό,τι μπορούμε να φανταστούμε.

Δύο φορές τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκαν ασκήσεις προετοιμασίας για το
ενδεχόμενο μεγάλης καταστροφής στη Νέα Ορλεάνη, γιατί ο κίνδυνος για την πόλη
-σε περίπτωση που συνέβαινε κάτι -ήταν πολύ μεγάλος. Όμως το 2000 και το 2004
οι ειδικοί και οι αξιωματούχοι υπέθεταν ότι τα αντιπλημμυρικά αναχώματα δεν θα
διαρρηγνύονταν. Με άλλα λόγια, αυτό που συνέβη ήταν πολύ χειρότερο από αυτό
που προέβλεψαν στα σχέδιά τους.

Δεν μπορεί να αναρωτιέται κανείς για το πόσο σημαντική ήταν αυτή η παράλειψη
-εάν είχε υποτεθεί τότε ότι τα αναχώματα δεν θα άντεχαν, θα αμφισβητείτο η
ίδια η αντοχή της πόλης και, κατ’ επέκταση, το αν θα συνέχιζε να υφίσταται.
Ύστερα από τον μεγάλο κυκλώνα που έπληξε το Γκάβελστον του Τέξας το 1900, οι
κυματοθραύστες που κατασκευάστηκαν είχαν ύψος μεγαλύτερο από πέντε μέτρα και
ολόκληρη η πόλη ανυψώθηκε κατά περίπου 2,5 μέτρα. Θα ήταν αδύνατο να γίνει
αυτό στη Νέα Ορλεάνη. Άρα, ίσως δεν σκέφτηκαν πόσο άσχημα θα εξελίσσονταν τα
πράγματα, επισημαίνει ο Ντέιβιντ Ααρόνοβιτς στους «Τάιμς» του Λονδίνου.

H αλήθεια είναι ότι η καταστροφή στη Νέα Ορλεάνη είναι πολύ χειρότερη από την
αντίστοιχη της 11ης Σεπτεμβρίου και επισκιάζει όλες τις άλλες που έζησε η
Δύση, στη σύγχρονη εποχή, με εξαίρεση τις εκρήξεις της Αίτνας και τον σεισμό
του Σαν Φρανσίσκο. Υπό αυτήν την έννοια, μας δείχνει μόνο πόσο ευάλωτοι
είμαστε.

Όμως, όχι ισότιμα όλοι μας. Όταν συμβαίνουν ανάλογες καταστροφές ή φωτιές ή
βομβιστικές επιθέσεις, ανακαλύπτεις ποιοι ταξιδεύουν στα τρένα σου, ποιοι
στριμώχνονται στα ξενοδοχεία σου ή ποιος ζει στις περιοχές με χαμηλό υψόμετρο.
Το θέμα εδώ -στη Νέα Ορλεάνη -δεν είναι η αποτυχία ανάληψης δράσης αλλά η
φτώχεια που αποκαλύφθηκε. Μοιάζει με σκηνή τριτοκοσμική, γιατί αυτή είναι η
αλήθεια. Είναι μια καταστροφή σιωπηλή αυτή που συνεχίζεται επί χρόνια.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com