«H Aμερική είναι μια διχασμένη χώρα»

Γκορ Βιντάλ: «Ό,τι και να πει η κυβέρνηση, οι Αμερικανοί το θεωρούν ευαγγέλιο»

«TO ΠΟΛΙΤΙΚΟ κλίμα με θρέφει. Ο θυμός με θρέφει. Και όταν είμαι στις
ΗΠΑ, τον περισσότερο καιρό είμαι θυμωμένος», λέει ο Γκορ Βιντάλ.

«H Αμερική είναι σήμερα διχασμένη ανάμεσα σε ιμπεριαλιστές και
αντι-ιμπεριαλιστές», λέει σε συνέντευξή του στη γαλλική «Λε Μοντ». «H
ισχυρότερη χώρα του κόσμου ετοιμάζεται να επιστρέψει στη λίθινη εποχή. Το θέμα
είναι να βάλουμε στο χέρι τα τελευταία πετρελαϊκά αποθέματα. Αντί να βρούμε
εναλλακτικές ενεργειακές πηγές, επιδιώκουμε να καθυποτάξουμε ολόκληρες
περιοχές του κόσμου. Οι άνθρωποι αυτοί δεν καταλαβαίνουν πως μ’ αυτόν τον
τρόπο, η χώρα οδεύει προς τον χαμό της».

Ο 79χρονος Αμερικανός μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος ζει πλέον μεγάλο
μέρος του χρόνου μακριά από την Αμερική, στο σπίτι του στο Ραβέλο της Ιταλίας.
Μέλος της αμερικανικής άρχουσας τάξης (ο παππούς του ήταν γερουσιαστής και
είναι συγγενής του πρώην αντιπροέδρου των ΗΠΑ Αλ Γκορ), έγινε ωστόσο το «μαύρο
πρόβατό» της ήδη από το 1948, όταν διακήρυξε την ομοφυλοφιλία του με το
μυθιστόρημά του «H Πόλη και ο Στύλος». Και ακόμη περισσότερο μετά την 11η
Σεπτεμβρίου 2001, όταν κατήγγειλε τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Αμνησίας» σε μια
σειρά λιβέλλων κατά του Μπους και του ιμπεριαλισμού, καθώς και στο βιβλίο του
«Το τέλος της ελευθερίας». Είναι ένας από τους ελάχιστους Αμερικανούς
συγγραφείς που έχουν ταχθεί κατηγορηματικά κατά του πολέμου στο Ιράκ.

Μοιάζει με θεοκρατία

«H χώρα μου αρχίζει να μοιάζει από πολλές πλευρές σε μια θεοκρατία»,
υποστηρίζει σήμερα ο Βιντάλ. «Μέσω της τηλεόρασης οι ευαγγελιστές αντλούν
σημαντικά κεφάλαια, τα οποία στη συνέχεια επενδύουν για να εκλεγούν
καθυστερημένοι σκοταδιστές. Καθώς δεν υπάρχει σύστημα δημόσιας παιδείας, η
μεγάλη πλειοψηφία των συμπολιτών μου έχει μια άγνοια που προξενεί φόβο. Δεν
ξέρουν πού είναι το Ιράκ. Ό,τι και να πει η κυβέρνηση, το θεωρούν ευαγγέλιο.
Που να πάρει, οποιαδήποτε φυσιολογική χώρα θα είχε εξεγερθεί εναντίον αυτού
του πολέμου! Αλλά εμείς είμαστε μια αφύσικη χώρα, που κυβερνάται από
εμπειρογνώμονες του διαφημιστικού ψεύδους».

Ο πόλεμος στο Ιράκ, υπογραμμίζει ο συγγραφέας, αποτελεί σύμπτωμα μιας
ολοκληρωτικής τάσης που επικρατεί στις ΗΠΑ. «Βρισκόμαστε σε πόλεμο, σχεδόν
διαρκώς από τον περασμένο αιώνα», λέει στη «Λε Μοντ». «Αυτό δεν έχει κάνει
καλό στους θεσμούς μας. Το Κογκρέσο δεν αντιπροσωπεύει πια τον κόσμο. Τα
δικαστήρια δεν επιβάλλουν πια τη δικαιοσύνη. Οι ένοπλες δυνάμεις παίζουν
αδιάκοπα τον χωροφύλακα του κόσμου και του πετρελαίου. Και, το 2008, ένας
άλλος κλόουν θα εκλεγεί στην προεδρία».