TZΟPTZ KΛΟYNI «Ποιός είπε ότι τελείωσε ο μακαρθισμός;»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Στην Αμερική, σήμερα, τα κανάλια βαδίζουν όλο και σε πιο στενούς, δεξιούς |
Ο κατά κόσμον «κορίτσια ο Τζορτζ», οι γκρίζες ανταύγειες «Martini», ο διάδοχος
ενός Κάρι Γκραντ, ο καλύτερος χαβαλές της παρέας, που οι Ελληνίδες – μαζί με
τα 2/3 του παγκόσμιου, θηλυκού, πληθυσμού – έχουν τη φωτογραφία του κάτω από
το μαξιλάρι τους, δίπλα με του Μπραντ Πιτ, ναι ο Georgie είναι ο πρώτος που
σηκώθηκε, έδειξε με το δάχτυλο τον πνευματικό πατέρα του Τζορτζ Μπους, τον
γερουσιαστή Τζο Μακάρθι και είπε: Go to hell. Άντε στο διάολο!
Εσείς να γράψετε, να σκηνοθετήσετε, να χρηματοδοτήσετε και να παίξετε – και
μάλιστα δεύτερο ρόλο, με προγουλάκι, σωσιβιάκι και γυαλάκι – σε πολιτική
ταινία; Εσείς που ο κόσμος σάς θεωρεί τον ζωντανό ορισμό της πλάκας;
«A, δεν είμαστε με τα καλά μας! Μάλιστα εγώ. Do you mind; (πειράζει;). Ο
γενετικός μου κώδικας είναι εναντίον κάθε μονοδιάστατης δραστηριότητας. Πάντα
υπέρ της πλάκας, του ρομάντζου, του θρίλερ αλλά και της σκέψης».
H εξαίρεση της «αδέσμευτης» αμερικάνικης δημοσιογραφίας. Και όχι μόνο της
αμερικανικής (ρίξτε μια ματιά στα ελληνικά τηλεοπτικά δελτία για να
καταλάβατε). Έχουμε και λέμε. Σχετικά με το «Good night, good luck» (καληνύχτα
σας και καλή τύχη!). Την καλύτερη, μέχρι στιγμής, συμμετοχή του διαγωνιστικού
προγράμματος, την υποψήφια για Χρυσό Λιοντάρι, βραβείο σκηνοθεσίας (Τζορτζ
Κλούνι) και ανδρικής ερμηνείας (Ντέιβιντ Στραθέιρν).
Το 1953, όταν η αντικομουνιστική υστερία είχε δημιουργήσει κλίμα «όλα τά
‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», ένας αδύνατος, κομψός, με μαλλί
σιδερωμένο από τόνους μπριγιαντίνης, ένας συνάδελφος με το όνομα Έντουαρντ P.
Μάροου που κάπνιζε αρειμανίως, παρουσιάζοντας δύο τηλεοπτικές εκπομπές «See it
now» («Δες το τώρα») και «Person in Person» του CBS, σηκώνει το ανάστημά του
και παίζοντας κορώνα – γράμματα την καριέρα του καθίζει στο σκαμνί τον
γερουσιαστή Τζο Μακάρθι. H αφορμή προήλθε από μια είδηση στα ψιλά των
εφημερίδων. Ο Μάιλο Ραντούλοβιτς, αξιωματικός της Αεροπορίας, κατηγορείται
μαζί με χιλιάδες άλλους καλλιτέχνες, επιστήμονες, στρατιωτικούς και
κυβερνητικούς ότι αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Ο λόγος εντελώς
ρατσιστικός. H σερβική του καταγωγή!
Αποτέλεσμα; Ο μακαρθισμός απόλυτος άρχων της «αδέσμευτης» δημοσιογραφίας. Ο
Μάροου κατηγορείται από τον παράφρονα γερουσιαστή ως συμπαθών, μετακινείται
από την ώρα και τη θέση του στο κανάλι και μαζί μ’ αυτόν ένα ακόμα ζευγάρι
ρεπόρτερ της εκπομπής του «παραιτούνται» αναγκαστικώς!
H στιχομυθία που ακολουθεί από τη χτεσινή αποθέωση του Κλούνι είναι
χαρακτηριστική:
Συμβαίνει και σήμερα;
«Κατά μία έννοια, χειρότερα. H περίπτωση του φυλακισμένου δημοσιογράφου
Τζούλιους Μίλερ είναι διαφωτιστική. Και λάβετε υπόψη σας ότι τότε, το ’50,
όταν η τηλεόραση έκανε τα πρώτα νηπιακά της βήματα, υπήρχαν μόνο τρία κανάλια.
Σήμερα με τα 100 και πλέον κανάλια μιας πλουραλιστικής ενημέρωσης ο φόβος και
ο τρόμος είναι ίδιος και μεγαλύτερος».
Μεγαλώσατε σε δημοσιογραφικό περιβάλλον;
«Ακριβώς. Ο πατέρας μου έδινε μάχες στο Κεντάκι υπέρ των ατομικών και
πολιτικών ελευθεριών. Μεγάλωσα με δημοσιογραφικό ίνδαλμα τον Εντ Μάροου. Και
την ταινία την έκανα όχι για να διαμαρτυρηθώ, γιατί το θεωρώ κοινότοπο και
αυτονόητο, όσο για να τιμήσω την αδέσμευτη δημοσιογραφία στο πρόσωπο αυτό».
«Δεν υπάρχουν καλοί και κακοί στο Χόλιγουντ», έλεγε χτες ο Τζορτζ Κλούνι. «Ας
πούμε, οι άνθρωποι της Fox που επί σειρά ετών έκαναν προπαγάνδα εναντίον
του… σατανικού Σαντάμ Χουσεΐν δεν είναι οι ίδιοι… σατανικοί. Θυμηθείτε
μόνο τα προφητικά λόγια του Μάροου από την δεκαετία του ’50. Όταν έλεγε πως αν
στο μέλλον αυτοί που έχουν τα περισσότερα λεφτά πάρουν υπό τον έλεγχό τους την
τηλεοπτική πληροφόρηση και ψυχαγωγία, τότε θα υπάρξει τεράστιο πρόβλημα για
την αμερικανική κοινωνία. Επομένως είναι ζήτημα ιδιοκτησιακού καθεστώτος και
διαπλοκής ανάμεσα στην κεντρική και την τηλεοπτική εξουσία».
Υπάρχει ελπίδα;
«Να γεννηθούν σήμερα περιπτώσεις με το ανάστημα ενός Μάροου δεν το πιστεύω.
Όπως επίσης δεν πιστεύω ότι η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Από κανάλι σε
κανάλι η κατάσταση βαδίζει όλο και σε πιο στενούς, δεξιούς μονόδρομους. Για να
καταλάβετε, πληθαίνουν σήμερα οι ομάδες πολιτών που υποστηρίζουν τον
μακαρθισμό. Το επιχείρημά τους είναι απλοϊκό. Μα, σου λένε, δεν αποδείχτηκε
πως μερικοί απ’ αυτούς ήταν πράκτορες των Σοβιετικών; Μπορεί μερικοί από τους
χιλιάδες να ήταν εντεταλμένοι ξένων συμφερόντων. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι
αυτό. Από τη στιγμή που χωρίς αποδείξεις φυλακίστηκαν, σπιλώθηκαν και
τρελάθηκαν τόσοι άνθρωποι, τότε το Σύνταγμά μας αξίζει όσο και ένα
κουρελόχαρτο».
«Είμαι κλεπτομανής»
Κανείς δεν περίμενε από τον Τζορτζ Κλούνι να γυρίσει μια ασπρόμαυρη ταινία,
να χρησιμοποιήσει τόσα αυθεντικά ντοκουμέντα της εποχής και να παίξει με μια
ιστορία τόσο αντιεμπορική, που διαδραματίζεται στα δωμάτια ενός καναλιού,
χωρίς έρωτα, βία και σασπένς!
«Είμαι σαραντάρης, είμαι νοσταλγός και είμαι κλεπτομανής!».
Δηλαδή;
«Δηλαδή, κλέβω συναδέλφους, αν μπορώ να τους προσφωνήσω έτσι εγώ ο πρωτάρης.
Κλέβω ασυστόλως. Μάλιστα για το στυλ της προηγούμενης ταινίας μου, αναγκάστηκα
να ζητήσω εγγράφως άφεση αμαρτιών από τον Σίντνεϊ Λουμέτ και τον Μάικ Νίκολς.
Σ’ αυτή την ταινία έχω κλέψει δεκάδες σκηνοθέτες ντοκιμαντέρ της εποχής. Sorry
guys!».
Δεκτή η συγγνώμη!
Google news
