Kόλπο… 42% για να κρύψουν τη φθορά

Το μεσημέρι της Πέμπτης, 17 Ιουλίου, ο γραμματέας της N.Δ. κ. Ευ.
Μεϊμαράκης βγήκε από το Μαξίμου έχοντας εξασφαλίσει την τελική έγκριση τού
Κων. Καραμανλή προκειμένου να προχωρήσει το «σχέδιο 42%».

Βαγγέλης Μεϊμαράκης. Επανέφερε τη ρύθμιση του 42%, που ακόμη και επιτελικά στελέχη της N.Δ. «την είχαν ξεχάσει»!

Το ζήτημα είχε αρχίσει να εξετάζεται στο πρωθυπουργικό γραφείο ήδη από τον
περασμένο Μάιο, αλλά ο κ. Καραμανλής – πεπεισμένος ότι το εν λόγω σχέδιο
εξυπηρετεί απόλυτα τη στρατηγική και την τακτική τής N.Δ. για τις δημοτικές –
ζήτησε να μην «ανοίξει» από κανένα στέλεχος, πριν ολοκληρωθεί η
«μεταρρυθμιστική» έφοδος του καλοκαιριού.

Στο Μαξίμου, όπως και στη Ρηγίλλης, δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι οι δημοτικές
και νομαρχιακές κάλπες είναι ένα «κομβικό σημείο» το οποίο θα καθορίσει το
πολιτικό κλίμα έως τις επόμενες εθνικές εκλογές. Έτσι, πρώτη προτεραιότητα για
τη N.Δ. είναι να μη χαθεί η μάχη των εντυπώσεων και κυρίως να μην αποκτήσει
μέσα από τις δημοτικές εκλογές το ΠΑΣΟΚ «δυναμική επανόδου στην εξουσία». Και
τον στόχο αυτόν έρχεται να στηρίξει η ρύθμιση για το 42% – που είχε μεν
ενταχθεί στο προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματος, αλλά μέχρι το τέλος Ιουλίου
(όταν την επανέφερε στο προσκήνιο ο κ. Μεϊμαράκης) ακόμη και επιτελικά στελέχη
της N.Δ. «την είχαν ξεχάσει». Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι η
νομοπαρασκευαστική επιτροπή στο υπουργείο Εσωτερικών, η οποία επεξεργάζεται
τις αλλαγές στον Δημοτικό Κώδικα – όπου και θα ενταχθούν άλλωστε οι αλλαγές -,
δεν είχε καμία εντολή μέχρι πρότινος προκειμένου να εξετάσει ένα νέο εκλογικό
καθεστώς.

Τη συζήτηση «άνοιξε» στο Μαξίμου ο γραμματέας του κόμματος, κρίνοντας – όπως
λένε συνεργάτες του – ότι η κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί εγκαίρως, ώστε να
σχεδιάσει και το κόμμα τα δικά του βήματα χωρίς καθυστερήσεις. Στη Ρηγίλλης
είχαν αρχίσει ήδη οι «πιέσεις» από διάφορους πιθανούς υποψηφίους ανά τη χώρα,
αλλά ο κ. Μεϊμαράκης ήξερε ότι εάν οι δημοτικές γίνουν με νέο νόμο, τότε
αλλάζουν τα δεδομένα και στη διαδικασία επιλογής υποψηφίων. Μπροστά στο
εξαιρετικά δυσμενές οικονομικό κλίμα εξάλλου, στη N.Δ. προσθέτουν πλέον και
την οικονομική διάσταση της υπόθεσης, τονίζοντας ιδιαίτερα τις μειωμένες
δαπάνες που συνεπάγεται για τον κρατικό προϋπολογισμό το μεγάλο «ψαλίδισμα»
του β’ γύρου στις κάλπες της Αυτοδιοίκησης.

«Στοπ» στο ΠΑΣΟΚ και ελπίδες για διατήρηση των νομαρχιών του 2004

Στις αλλεπάλληλες συσκέψεις που έγιναν στη Ρηγίλλης, ο γραμματέας αλλά και
άλλα επιτελικά στελέχη εμφανίστηκαν υπέρμαχοι των αλλαγών, για τέσσερις
βασικούς λόγους:

1. Για να διατηρήσει τις «δυνάμεις» του 2004

Για να έχει η N.Δ. τον «πρώτο λόγο» τη νύχτα των εκλογών, θα πρέπει οι
υποψήφιοι του κόμματος σε νομαρχίες και δήμους να κινηθούν όσο το δυνατόν
εγγύτερα στα κομματικά ποσοστά τού 2004. Αμέσως μετά το Πάσχα, στη Ρηγίλλης
προχώρησαν σε μιαν εκλογική «χαρτογράφηση» ανά νομό, συνδυάζοντας τα
αποτελέσματα των τελευταίων βουλευτικών και δημοτικών εκλογών. Κατέληξαν έτσι
στο συμπέρασμα ότι το κόμμα μπορεί να κερδίσει τις εντυπώσεις από τις κάλπες
τού 2006, εάν καταφέρει να ενεργοποιήσει τα «κομματικά αντανακλαστικά» των
ψηφοφόρων και να περιορίσει σημαντικά μια ενδεχόμενη ψήφο διαμαρτυρίας μέσα
από τη δική του «δεξαμενή» ψηφοφόρων. Κρίθηκε ότι, μέσα από μια πολιτική
«κομματικής συσπείρωσης», το 42% παρέχει τη δυνατότητα στη N.Δ. να διατηρήσει
τουλάχιστον τον αριθμό των 30 νομαρχιών που κατέχει σήμερα, με δεδομένο ότι
στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές σε 40 νομούς έχει υπερβεί το συγκεκριμένο
όριο! Έτσι, το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορεί να αποκτήσει μέσα από τις νομαρχιακές και
δημοτικές εκλογές «δυναμική επανόδου στην εξουσία».

2. Για να περιορίσει τις πιθανότητες εμφάνισης ψηφοδέλτιων «ανταρτών»

Στη Ρηγίλλης θεωρούν επίσης ότι με το επίμαχο ποσοστό θα πιεστεί η κομματική
βάση και θα περιορισθούν οι πιθανότητες να προκύψουν «αντάρτικα» ψηφοδέλτια.
Το φαινόμενο των διασπαστικών ψηφοδελτίων – έστω κι αν δεν είχε αποφευχθεί σε
ορισμένες περιοχές – δεν το είχαν αντιμετωπίσει στη N.Δ. με έντονο τρόπο στις
προηγούμενες δημοτικές εκλογές, αφού η «ανάγκη» της αντιπολίτευσης
λειτουργούσε συσπειρωτικά. Με το κόμμα στην κυβέρνηση, ωστόσο, επιτελικά
κομματικά στελέχη σημείωναν στις αναλύσεις τους ότι η βάση θα λειτουργήσει
«πιο χαλαρά» και θα αυξηθούν σημαντικά οι περιπτώσεις «ανταρτών», οι οποίοι
(εκτός από πρωταγωνιστικό ρόλο στον χώρο της Αυτοδιοίκησης) θα πίεζαν,
ουσιαστικά, μέσω της υποψηφιότητάς τους και για καλύτερη θέση στο κομματικό
στερέωμα. Τα ίδια στελέχη δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι η παρουσία
διασπαστικών ψηφοδελτίων θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφική για την εικόνα
της N.Δ. σε πολλές περιοχές.

3. Για να τελειώνει με την Αθήνα και πολλούς μεγάλους δήμους από τον α’
γύρο

Στις συσκέψεις που ξεκίνησαν μετά το Πάσχα στη Ρηγίλλης για την προετοιμασία
των δημοτικών εκλογών, άρχισαν να τίθενται ερωτηματικά και για την τελική
έκβαση στη μάχη για τους μεγάλους δήμους. Για πολλά στελέχη, ο Πειραιάς – ο
οποίος είχε χαθεί για τη N.Δ. τόσο το 1990 όσο και το ’94 – βρισκόταν σε
«γκρίζα ζώνη», ενώ ορισμένα στελέχη δεν απέκλειαν να δημιουργηθεί θολό τοπίο
ακόμα και για την Αθήνα! Το 2002 η Ντόρα Μπακογιάννη είχε πάρει στον α’ γύρο
47,40%, προσελκύοντας στον β’ γύρο την πλειονότητα των αριστερών ψηφοφόρων,
ενώ το κόμμα στις βουλευτικές τού 2004 έλαβε 44,70% (με το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται
στο 35%). Με δεδομένη μία μείωση του εκλογικού ποσοστού τής N.Δ., τη σχετική
αλλοίωση του εκλογικού σώματος που θα προκύψει από τη μετεγγραφή ετεροδημοτών
αλλά και το πιθανό ενδεχόμενο οι ψηφοφόροι τις παραδοσιακής Αριστεράς να
ψηφίσουν αντικυβερνητικά, τα ίδια στελέχη δεν έκρυβαν την ανησυχία ο β’ γύρος
στην Αθήνα να κρύβει εκπλήξεις… Και το σενάριο αυτό, όπως ανέφεραν, θα
μπορούσε να είναι περισσότερο αρνητικό, εάν το φθινόπωρο του 2006 η κατάσταση
στην Οικονομία κινείται σε δραματικά επίπεδα. Με το 42%, όμως, η N.Δ., παρά
την κυβερνητική φθορά, έχει τη δυνατότητα να «τελειώνει» τη μάχη της Αθήνας
στον πρώτο κιόλας γύρο. Αντίστοιχη με την Αθήνα είναι η εικόνα που καταγράφουν
στη N.Δ. και για αρκετούς μεγάλους δήμους του Λεκανοπεδίου και της
περιφέρειας, όπου εκλογή με 50% από τον α’ γύρο είναι ανέφικτη για τους
«γαλάζιους» υποψηφίους και οι ελπίδες για τον επαναληπτικό γύρο βασίζονται
αποκλειστικά στους αριστερούς ψηφοφόρους.

4. Για να απεγκλωβιστούν οι αριστεροί ψηφοφόροι από το δίλημμα του β’
γύρου

Ο τέταρτος στόχος που εξυπηρετεί το 42% – και ο οποίος επέβαλε την
προγραμματική κατοχύρωσή του – έχει μακροπρόθεσμο ορίζοντα για τη Ρηγίλλης.
Επί χρόνια, στη N.Δ. αντιμετώπιζαν με μια «παθολογική φοβία» τον β’ γύρο των
δημοτικών εκλογών, θεωρώντας ότι είναι ένας «προνομιακός γύρος» για τον χώρο
της Αριστεράς. Το σενάριο με τους «γαλάζιους» υποψηφίους να ξεπερνούν άνετα το
40% στον α’ γύρο και να μένουν στο τέλος «εκτός νυμφώνος» είχε επαναληφθεί
αμέτρητες φορές!

H κατάσταση αυτή άρχισε να αλλάζει μετά το 1996, όταν πολλοί παραδοσιακοί
αριστεροί ψηφοφόροι κινήθηκαν «αντι-Πασοκικά». Αλλά με τη N.Δ. στην κυβέρνηση,
οι ελπίδες για «αριστερή στήριξη» σχεδόν εξανεμίζονται. Αντιμετωπίζοντας τη
N.Δ. ως «ανάδελφο κόμμα», όπως χαρακτηριστικά λένε στη Ρηγίλλης, ο σχεδιασμός
– που θεωρούν ότι εξυπηρετείται με το 42% – είναι να αλλάξει το τοπίο των
συνεργασιών στον χώρο της Αυτοδιοίκησης και «να απεγκλωβιστούν οι αριστεροί
ψηφοφόροι από το δίλημμα τού β’ γύρου».

Με αναλογικότερη εκπροσώπηση στα δημοτικά συμβούλια, εκτιμούν επιτελικά
στελέχη της N.Δ., τα κόμματα της Αριστεράς δεν έχουν λόγο να μην καταρτίσουν
συνδυασμούς, ενώ την ίδια ώρα η εκλογή δημάρχου με σχετική πλειοψηφία αφήνει
ανοικτή τη «μάχη» για τον δήμο και στους υποψηφίους του κόμματος. Με το νέο
εκλογικό καθεστώς, στη Ρηγίλλης εκτιμούν ότι μακροπρόθεσμα η «πίτα» σε
νομαρχίες και δήμους θα είναι μοιρασμένη – και μαζί και οι πολιτικές
εντυπώσεις.