Yπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

H βρετανική Ανεξάρτητη Επιτροπή Αστυνομικών Παραπόνων αποφάνθηκε πως οι
αστυνομικοί της Σκότλαντ Γιαρντ έλεγαν ψέματα. Ο 27χρονος Βραζιλιάνος
μετανάστης Ζαν Σαρλ ντε Μενέζες, που πυροβολήθηκε στο μετρό του Λονδίνου με
επτά σφαίρες στο κεφάλι ως «ύποπτος καμικάζι», δεν έκανε τίποτα το ύποπτο την
ημέρα της δολοφονίας του. Περπατούσε κανονικά και φορούσε ένα τζιν μπουφάν.
Ποιος ξέρει, τη στιγμή της εκτέλεσης να σκεφτόταν τη μάνα του στο πάμφτωχο
Cerrego dos Ratos. Ίσως να είχε καταλάβει ότι τον κυνηγούσαν και να φοβόταν
την απέλαση, αφού η άδεια παραμονής του είχε λήξει. «Έμοιαζε σαν τρομαγμένος
λαγός» – είπε ένας αυτόπτης μάρτυρας, που τον είδε λίγο πριν από τον θάνατό
του. «Σαν τρομαγμένος λαγός»: έτσι μοιάζει πάντα ο μετανάστης που σκέφτεται
την απέλαση, ανεξαρτήτως εθνικότητας…

***

Παρ’ όλα αυτά, ο Ζαν Σαρλ έπρεπε να είχε κάτι που τον κατέστησε «ύποπτο και
ευάλωτο». Τι να ήταν, άραγε; Πιθανότατα δεν θα το ακούσουμε ποτέ. Σε κάθε
περίπτωση, κανείς δεν έκανε μια άκρως «μπανάλ» ερώτηση: εάν ο Βραζιλιάνος
μετανάστης ήταν ξανθός θα είχε το ίδιο τέλος; Και όμως, εκτός από την πιθανή
«λανθασμένη πληροφόρηση», αυτό που κατέστησε επιπλέον «ύποπτο» τον Ζαν Σαρλ
ήταν η «περισσή» μελανίνη που διέθεταν τα μαλλιά και η επιδερμίδα του. Με λίγα
λόγια, η εξωτερική του εμφάνιση «συμφωνούσε» με τον μελαψό ή μιγά ανθρώπινο
τύπο του «ισλαμιστή τρομοκράτη»… Όπως και να το κάνουμε, ο σημερινός πόλεμος
ενάντια στην τρομοκρατία δείχνει «ιδιαίτερη ευαισθησία» προς τα μελανοκύτταρα
και τα επίπεδα μελανίνης της επιδερμίδας…

***

Κόσμος παράξενος και τρελός. Γιατί, αυτή την εποχή ακριβώς, οι πολίτες της
Δύσης πλημμυρίζουν τις παραλίες για να μαυρίσουν! Οι πόλεις και οι μητροπόλεις
είναι γεμάτες διαφημίσεις που προβάλλουν τα καλύτερα αντηλιακά τα οποία
εξασφαλίζουν το τέλειο μαύρισμα, το ονειρεμένο εκείνο σοκολατί, «βραζιλιάνικο
χρώμα» (που διέθετε εκ γενετής ο Ζαν Σαρλ), για να φαινόμαστε όσο γίνεται πιο
εύμορφοι και sexy… Και εάν ο ήλιος δεν φτάνει, για τους φανατικούς του
είδους υπάρχουν και οι βιταμίνες αυτο-μαυρίσματος. Και αν και οι βιταμίνες δεν
φτάνουν, για όσους δεν διαθέτουν αρκετή μελανίνη στα μελανοκύτταρά τους
υπάρχουν και τα solarium…

***

Κόσμος παράξενος και τρελός. Διαβάζω πως ταυτόχρονα στη Γαλλία πολλές
μετανάστριες από την Αφρική καταναλώνουν μανιωδώς επικίνδυνες κρέμες για να
κάνουν την επιδερμίδα τους πιο άσπρη. Προσπαθούν να μοιάζουν στο επιτυχημένο
(λευκό) «πρότυπο». Πιστεύουν πως εάν «ασπρίσουν» θα αρέσουν περισσότερο και θα
γίνουν «αόρατες». Αυτός είναι, άλλωστε, ο πόθος του κάθε στιγματισμένου: να
μην τον διακρίνουν με το βλέμμα τους οι μη στιγματισμένοι. Προπαντός, όμως,
ελπίζουν πως μπορούν να βρουν δουλειά πιο εύκολα. Οι μετανάστριες αυτές,
προσπαθώντας να ασπρίσουν, συχνά παραμορφώνονται, παθαίνουν μέχρι και καρκίνο
του δέρματος… Παράξενα πράγματα; Όχι και τόσο. Αρκεί να σκεφτείτε πως εάν
δεν υπήρχε ο ρατσισμός δεν θα υπήρχε η πλαστική χειρουργική. Τον 19ο αιώνα
κάμποσοι Ιρλανδοί μετανάστες στις ΗΠΑ χειρουργούσαν τη μύτη τους για να τους
«περάσουν» για Άγγλους. Κάμποσοι Εβραίοι στη Γερμανία έκαναν το ίδιο για να
τους «περάσουν» για μέλη της άριας φυλής… Γιατί το σώμα μας είναι κυρίως μια
κοινωνική κατασκευή. Είναι όμηρο των διχοτομήσεων ωραίος/άσχημος,
ανώτερος/κατώτερος, κανονικός/ύποπτος. Και ο Ζαν Σαρλ θύμα αυτού του
«παιχνιδιού» είναι. Το «σφάλμα» του ήταν πως σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς
διέθετε περισσή μελανίνη… Αλλά κανείς δεν θέλει να πει δημοσίως μια τέτοια
«ευτελή» αλήθεια. Σε τελευταία ανάλυση, ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας πρέπει
να είναι politically correct. Εμ, πώς αλλιώς;

LINK:

* www.gkapllani.com