Ξαναθυμήθηκαν τα «ρετιρέ»

Καθεστώς ιδιωτικού υπαλλήλου προωθεί εμμέσως η κυβέρνηση για τους
εργαζομένους σε μια σειρά από ΔΕΚΟ, δίνοντας τέλος στη μονιμότητα και σε άλλα
προνόμια που εξασφαλίζει η ιδιότητα του δημοσίου υπαλλήλου.

Στο πλαίσιο προγραμμάτων εξυγίανσης που θα εφαρμοσθούν, μπορεί να επαναληφθεί το παράδειγμα του ΟΤΕ ή άλλη παραλλαγή του

Πρόκειται για το επόμενο βήμα των λεγόμενων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που
προωθεί με εντατικούς ρυθμούς το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση, με
αποκορύφωμα τις αλλαγές στο Ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλων και το εργασιακό
καθεστώς. Αλλαγές που προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων μεταξύ των εργαζομένων.

Στο επίκεντρο της νέας αυτής επικείμενης πρωτοβουλίας της βρίσκεται και πάλι
μια κατηγορία εργαζομένων, που είναι βέβαιο ότι θα χαρακτηρισθεί ως «ρετιρέ»,
όπως έγινε και με τους τραπεζοϋπαλλήλους.

Κριτήριο η εισαγωγή στο Χρηματιστήριο

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τις ΔΕΚΟ που ετοιμάζει η
κυβέρνηση προς κατάθεση το φθινόπωρο, προβλέπεται η χαλάρωση των σχέσεων του
κράτους με τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο δημόσιες επιχειρήσεις, κάτι που
διευκολύνει αλλαγές στο εργασιακό τους καθεστώς και κυρίως στη μονιμότητα των
εργαζομένων.

Ένας από τους βασικούς άξονες του νομοσχεδίου θα είναι, σύμφωνα με
πληροφορίες, ο καθορισμός πλαισίου για το ποια επιχείρηση μπορεί να θεωρείται
ΔΕΚΟ και ποια όχι, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εργασιακό της καθεστώς και
για τη διοίκησή της. H εισαγωγή στο Χρηματιστήριο θα είναι ένα βασικό κριτήριο
για την «απεξάρτηση» από το καθεστώς δημόσιας επιχείρησης. Μάλιστα, οι δύο
πρώτες επιχειρήσεις τις οποίες ο υπουργός Οικονομίας κ. Γ. Αλογοσκούφης
φέρεται αποφασισμένος να «αποβάλει» από την αγκαλιά του κράτους είναι η Εθνική
Τράπεζα και ο ΟΤΕ.

Κατά περίπτωση αλλαγές στα εργασιακά

Αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς, όπως αυτές που έγιναν στον ΟΤΕ, σε συνδυασμό
με την εθελουσία έξοδο, είναι ενδεικτικές των προθέσεων της κυβέρνησης για την
κατηγορία αυτή των ΔΕΚΟ. Αρμόδια πηγή διευκρινίζει ότι δεν υφίσταται θέμα
γενικών αλλαγών των Κανονισμών Προσωπικού και των Συλλογικών Συμβάσεων, που
ρυθμίζουν το εργασιακό καθεστώς και τη μονιμότητα στις ΔΕΚΟ. Όμως, προσθέτει,
κατά περίπτωση, στο πλαίσιο προγραμμάτων εξυγίανσης που θα εφαρμοσθούν, μπορεί
να επαναληφθεί το παράδειγμα του ΟΤΕ, ή άλλη παραλλαγή του. Από τη στιγμή που
θα θεσμοθετηθεί η απεξάρτηση ορισμένων ΔΕΚΟ από το κράτος, αυτό θα είναι
απλούστερο.

Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι η κυβέρνηση είναι
αποφασισμένη να χάσει τον πλήρη έλεγχο στην επιλογή των διοικήσεων των εν λόγω
ΔΕΚΟ, όπως προϋποθέτει η απεξάρτηση που ευαγγελίζεται.

Αυξήσεις μισθών με κοινή απόφαση για όλες τις ΔΕΚΟ

Σε ό,τι αφορά την εισοδηματική πολιτική που εφαρμόζεται στις ΔΕΚΟ, αυτή θα
συνεχίσει να αποφασίζεται κάθε χρόνο, αλλά ο κ. Αλογοσκούφης φιλοδοξεί
-αποκτώντας μεγαλύτερο έλεγχο -να καθορίζει τις αυξήσεις με κοινή απόφαση για
όλες τις ΔΕΚΟ και όχι να αποφασίζει κάθε ΔΕΚΟ μόνη της, με την πιθανή
παρέμβαση – υποστήριξη του συναρμόδιου υπουργού.

Οι παρεμβάσεις στις ΔΕΚΟ θα αποτελέσουν ένα βασικό στοιχείο του επόμενου γύρου
των ονομαζόμενων από την κυβέρνηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Σχετικές
εξαγγελίες αναμένεται να κάνει ο Πρωθυπουργός κ. K. Καραμανλής στο πλαίσιο της
ΔΕΘ.

Το «πάνω χέρι» στις ΔΕΚΟ θέλει το υπουργείο Οικονομίας

H ΠΟΛΙΤΙΚΗ για τις ΔΕΚΟ και ο πρώτος λόγος για την εποπτεία τους πρέπει
να ανήκει στο υπουργείο Οικονομίας. Αυτο φαίνεται να επιχειρείται και με τις
διευθετήσεις που εισάγονται. Αναλυτικά, το νομοσχέδιο για τις ΔΕΚΟ θα
προβλέπει σύμφωνα με πληροφορίες και τα εξής:

1. Ένα νέο πλαίσιο συντονισμού της εποπτείας των ΔΕΚΟ μεταξύ των
συναρμόδιων υπουργών. Ο κ. Αλογοσκούφης έχει διευκρινίσει ότι δεν πρόκειται
περί επέκτασης των δικών του αρμοδιοτήτων, αλλά περί συντονισμού των
συναρμόδιων υπουργών, μέσω ενός νέου οργάνου, κάτι που σήμερα δεν προβλέπεται.
Στην ουσία, όμως, το υπουργείο Οικονομίας θέλει να έχει ισχυρό λόγο στα
τεκταινόμενα στις ΔΕΚΟ, όπως θεωρεί ότι δικαιούται, ως βασικός τους μέτοχος
και χρηματοδότης. Όπως έχει επισημάνει ο κ. Αλογοσκούφης, το υπουργείο
Οικονομίας εγκρίνει τα επιχειρησιακά προγράμματα των ΔΕΚΟ, τις αυξήσεις των
τιμολογίων τους και την εισοδηματική τους πολιτική, ενώ εγγυάται και τα δάνειά
τους. Τα άλλα συναρμόδια υπουργεία ενδιαφέρονται για τους λειτουργικούς τους
στόχους. H πολιτική όμως πρέπει να είναι ενιαία και μ’ αυτή την έννοια πρέπει
να υπάρξει συντονισμός.

2. Την εφαρμογή των κανόνων της εταιρικής διακυβέρνησης στις ΔΕΚΟ, που
περιλαμβάνει ξεκαθάρισμα του ρόλου του προέδρου και του διευθύνοντος
συμβούλου. Σύμφωνα με αρμόδια κυβερνητική πηγή, πρέπει να γίνει σαφές ότι ο
πρόεδρος δεν έχει εκτελεστικές αρμοδιότητες. Σε μια τέτοια περίπτωση θα είχαν
αποφευχθεί φαινόμενα όπως αυτά που εκδηλώθηκαν στη ΔΕΗ, με τις πρωτοβουλίες
του προέδρου της κ. Γ. Παλαιοκρασσά.

3. Την εφαρμογή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων από τις ΔΕΚΟ, όπως
άρχισαν να εφαρμόζονται από τις τράπεζες. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα
οικονομικά των δημόσιων επιχειρήσεων πρέπει να δημοσιοποιούνται σε τακτά
χρονικά διαστήματα, μέσω των ισολογισμών τους, οι οποίοι και πρέπει να
βασίζονται σε συγκεκριμένους κανόνες. Αν η εφαρμογή των κανόνων αυτών
προκάλεσε τόση αναστάτωση στις τράπεζες, για τις ΔΕΚΟ η εφαρμογή τους θα
αποτελέσει άθλο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ολυμπιακή, η οποία εδώ και
χρόνια δημοσιεύει με μεγάλη καθυστέρηση τους ισολογισμούς της και δεν υπάρχει
σαφής εικόνα της οικονομικής τής κατάστασης. Αλλά και σε άλλες ΔΕΚΟ υπάρχουν
ανάλογα προβλήματα.