«Πολλά νοσοκομεία λειτουργούν κάτω από τα όρια της ασφάλειας»

TA ΔΗΜΟΣΙΑ νοσοκομεία «γονατίζουν» από τις δραματικές ελλείψεις σε
νοσηλευτικό, κυρίως, αλλά και ιατρικό προσωπικό – και οι εργαζόμενοι προχωρούν
πλέον στην αποστολή εξωδίκων προς τις διοικήσεις τους, προειδοποιώντας πως
τίθεται σε κίνδυνο η υγεία των νοσηλευομένων.

«Το νοσηλευτικό ίδρυμα λειτουργεί στα όρια του προσωπικού ασφαλείας επί
καθημερινής βάσεως», σημειώνουν στο εξώδικό τους οι εργαζόμενοι στο Νοσοκομείο
Ζακύνθου. «Το νοσοκομείο έχει παντελή έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού στα
τακτικά εξωτερικά ιατρεία, με συνέπεια να μην μπορεί ούτε το επιστημονικό
προσωπικό να ασκεί τα καθήκοντά του με ασφάλεια και τηρώντας τους
επιβαλλόμενους όρους υγιεινής», καταγγέλλουν οι γιατροί του νοσοκομείου της
Κέρκυρας.

«Πολλά νοσοκομεία λειτουργούν πλέον οριακά και, ειδικά τώρα το καλοκαίρι, κάτω
από τα όρια της ασφάλειας», λέει ο κ. Δημήτρης Βαρνάβας, μέλος του Γενικού
Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Ιατρών Ελλάδας και
οφθαλμίατρος στο νοσοκομείο της Χαλκιδικής. «Ένα από αυτά είναι και το δικό
μας, που εφημερεύει καθημερινά, εξυπηρετεί το καλοκαίρι έναν πληθυσμό σχεδόν
ενός εκατομμυρίου μαζί με τους τουρίστες και έχει κενές τις 35 από τις 247
θέσεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Και αυτές οι θέσεις είναι με βάση
τον οργανισμό του 1985, που βεβαίως δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του
2005. Με βάση την επικαιροποίηση του οργανισμού, που βρίσκεται ήδη για έγκριση
στο υπουργείο Υγείας, μας λείπουν… 350 άτομα»!

«Με βάση τον οργανισμό του 1986, το νοσοκομείο μας έχει 80 κλίνες», λέει ο κ.
Πέτρος Στραβοπόδης, πρόεδρος των εργαζομένων του Νοσοκομείου Ζακύνθου.
«Ωστόσο, έχουν δημιουργηθεί πολλά νέα τμήματα έκτοτε, όπως οι μονάδες τεχνητού
νεφρού και εμφραγμάτων και οι πτέρυγες της παθολογικής και της πνευμονολογικής
κλινικής. Έτσι, οι αληθινές κλίνες είναι 123 – και λειτουργούν με 150 άτομα,
κυρίως νοσηλευτικό προσωπικό, λιγότερα»!

Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζει και το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Ρίου. «H
μία στις πέντε οργανικές θέσεις του νοσοκομείου είναι κενή, με τα τρία τέταρτα
των ελλείψεων να αφορούν νοσηλευτές και τις περισσότερες άλλες γιατρούς», λέει
ο κ. Κώστας Γιαννάκενας, μέλος της επιστημονικής επιτροπής του νοσοκομείου. Σε
κάθε γιατρό φτάνουν να αντιστοιχούν και δέκα εφημερίες τον μήνα, με καθεμία
από αυτές να σημαίνει 32 ώρες συνεχούς παραμονής μέσα στο νοσοκομείο. Πολλές
βάρδιες, κυρίως απόγευμα και νύχτα, βγαίνουν με έναν νοσηλευτή και 2-3
γιατρούς σε κάθε κλινική, οι οποίοι πρέπει να φροντίσουν από 20 έως 70
ασθενείς! Επιπλέον, τις ημέρες που εφημερεύουμε μπορεί να χρειασθεί ένας
άρρωστος να περιμένει 4-5 ώρες για να εξεταστεί στα επείγοντα».

«Στο νοσοκομείο του Αιγίου είναι κλειστός ένας ολόκληρος όροφος από το 1992,
διότι είναι αδύνατον με το υπάρχον προσωπικό να λειτουργήσει», λέει ο κ.
Γεράσιμος Βανδώρος, γιατρός του νοσοκομείου και μέλος του διοικητικού
συμβουλίου της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Αχαΐας. «Έτσι, αντί για 120
κρεβάτια λειτουργούν τα 90, το μικροβιολογικό, το βιοχημικό και το
ακτινολογικό τμήμα κλείνουν στις 10 το βράδυ – μετά, αν χρειασθεί κάτι, ο
εφημερεύων γιατρός φωνάζει κάποιον από το… σπίτι -, ενώ η Μονάδα
Μετεγχειρητικής Ανάνηψης λειτουργεί περιστασιακά. Και όλα αυτά για ένα
νοσοκομείο που βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό Αθηνών – Πατρών και εφημερεύει
καθημερινά, περιθάλποντας μεταξύ άλλων τραυματισμένους σε τροχαία».