20 ΕPΩTHΣEIΣ ΛAKHΣ XAΛKIAΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

Όνειρο ζωής ήταν για τον Λάκη Χαλκιά τα 36 ηπειρώτικα τραγούδια που
τραγούδησε σε ένα διπλό CD. Και αυτό το όφειλε, όπως λέει, «στη μεγάλη
οικογένεια των Χαλκιάδων και στη γενέθλια γη της Ηπείρου, σε όλους τους
μερακλήδες, αλλά και στους άγιους λαϊκούς οργανοπαίχτες που έχουν φύγει πια
από τη ζωή». Και δηλώνει ότι τη δημοτική μας μουσική πρέπει να την
προστατεύουμε. «Εμείς είμαστε υπεύθυνοι αν σήμερα δεν ακούγεται όσο θα έπρεπε
και κακοποιείται σε μεγάλο βαθμό από την παραγόμενη αισχροκέρδεια».

Τριάντα έξι ηπειρώτικα τραγούδια.

Είναι ο τίτλος των δύο δίσκων ακτίνας και με αυτό το έργο ξανάστησα τις
γέφυρες της επιστροφής μου, στην ακριβή μνήμη της μουσικής τοπικής παράδοσης
της Ηπείρου.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα να τα τραγουδήσετε;

Ήρθε σαν πρόταση έπειτα από μια συζήτηση με τον φίλο μου Νίκο Κούρτη,
ιδιοκτήτη της FM RECORDS. Εκείνη τη στιγμή πέρασε όλη η ζωή μου σαν
κινηματογραφική ταινία στο μυαλό μου.

Το χρωστούσατε;

Ναι, το όφειλα στη μεγάλη οικογένεια των Χαλκιάδων και στη γενέθλια γη της
Ηπείρου, σε όλους τους μερακλήδες αλλά και στους άγιους λαϊκούς οργανοπαίχτες
που έχουν φύγει πια από τη ζωή.

«Ξενιτεμένο μου πουλί». Πού σας ταξιδεύει;

Σε ολόκληρο τον απόδημο Ελληνισμό και σε αγαπημένους φίλους που γνώρισα στα
ατελείωτα ταξίδια μου ανά τον κόσμο.

«Κώστα μου τα χιόνια λειώσανε». Τι κρύβει πίσω από τους στίχους;

Το τραγούδι αυτό το έγραψε ο πατέρας μου για έναν φίλο του στα δύσκολα χρόνια
που πέρασε ο τόπος μας από την Κατοχή και μετά.

«Το μοιρολόι της μάνας». Όταν το ακούτε τι σκέπτεστε;

Το μοιρολόι αυτό το έγραψε ο πατέρας μου για τη μητέρα του, η οποία έμεινε
χήρα σε πολύ νεαρή ηλικία.

Όλη η μουσική ιστορία της Ηπείρου μπορεί να χωρέσει σε ένα διπλό cd;

Είναι αυτονόητο ότι δεν εγκλωβίζεται σε ένα ψηφιακό διπλό δίσκο. Μόνο η καρδιά
του Ηπειρώτη τη «φυλακίζει».

Ένα ηπειρώτικο τραγούδι που σας κάνει να κλαίτε;

Το «Ποια μάνα σκύλα το ‘λεγε τ’ αδέρφια δεν πονιούνται» είναι μοιρολόι.

Ηπειρώτικα γλέντια – πανηγύρια. Τότε και σήμερα…

Δεν είναι μύθος για τα ηπειρώτικα γλέντια και τα πολλά πανηγύρια που ευτυχώς
υπήρχαν και υπάρχουν.

H αυθεντική λαϊκή – δημοτική μουσική μήπως είναι σήμερα λίγο ριγμένη;

Τη δημοτική μας μουσική πρέπει εμείς οι ίδιοι να τη διαφυλάξουμε, να την
προστατέψουμε και να τη διαδώσουμε. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι αν σήμερα δεν
ακούγεται όσο θα έπρεπε και κακοποιείται σε μεγάλο βαθμό από την παραγόμενη
αισχροκέρδεια.

Σταμνά Ξηρομέρου. Τι σας έρχεται στο νου;

Την ώρα που ο θείος μου ο Φώτης σηκώθηκε από το τσέμπαλο που έπαιζε και ήρθε
δακρυσμένος και μου χάιδεψε την πλάτη, την ώρα που τραγουδούσα, που σήμαινε
αποδοχή από την οικογένεια των Χαλκιάδων αν θα γινόμουν τραγουδιστής.

Αγία Τριάδα Πεντέλης. Ήταν η αρχή της καριέρας σας;

Ναι, ήταν η πρώτη δουλειά. Πήγα με τον πατέρα μου και τους θείους μου.

«Παραπονιάρικο», «M’ έκαψες, μ’ έκαψες», «Καρβουνόσκαλα». Κάθε αρχή και
δύσκολη;

Φοβερά δύσκολη και με αυτή την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω θερμά δύο
πνευματικούς μου πατέρες, τον Θόδωρο τον Δερβενιώτη και τον Κώστα Βίρβο που
μου έδωσαν τα τραγούδια τους στο πρώτο δισκογραφικό μου ξεκίνημα.

Μια αξέχαστη στιγμή με τον πατέρα σας και κλαρινίστα Τάσο Χαλκιά;

Όλες οι στιγμές που ήμουνα κοντά του ήταν και παραμένουν αξέχαστες και
μεγάλες. Είναι σαν να ακούω λέξεις του, πότε πικραμένες, πότε χαρούμενες, πότε
οργισμένες και πότε όλο αγάπη και τρυφερότητα.

Και με τους Βαμβακάρη, Παπαϊωάννου, Λαύκα, Μπέλου, Χρυσάφη, Καζαντζίδη,
Μαρινέλλα, Γκρέυ, Αγγελόπουλο;

Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό άνθρωπο. Τα χρόνια της θητείας μου στο
τραγούδι συναντήθηκα με όλους τους τόσο σημαντικούς καλλιτέχνες. Όλοι τους μου
έδωσαν και κάτι από αυτό που εγώ αναζητούσα.

Γιάννης Μαρκόπουλος;

Τον θεωρώ μεγάλο σταθμό στην καλλιτεχνική θητεία μου. Τα τραγούδια του πάντα
είναι κρίκος μεγάλου θαυμασμού μου προς αυτόν.

«Ελεύθεροι πολιορκημένοι», «Θητεία», «Μετανάστες», «Θεσσαλικός κύκλος»,
«Ανεξάρτητα», «Οροπέδιο», «Οδύσσεια». Ήταν ένα κι ένα;

Αυτά τα έργα του Γιάννη Μαρκόπουλου έγραψαν τη δική τους ιστορία στον χώρο της
νεώτερης λαϊκής μας μουσικής και χαρακτήρισαν μια ολόκληρη εποχή.

H συνεργασία σας με τον Απόστολο Καλδάρα στα «Λαϊκά μονοπάτια»;

Μου έδωσε την ευκαιρία να τον γνωρίσω και να δω πολλά χαρίσματα που είχε ως
μεγάλος λαϊκός συνθέτης.

Και με τον Χρήστο Λεοντή στη συναυλία με την «Καταχνιά» στο Μέγαρο Μουσικής
Αθηνών;

Μια τόσο μεγάλη στιγμή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που αναβίωσα και έζησα για
το έργο, το οποίο έχει σφραγίσει με τη φωνή του ο σπουδαίος Στέλιος
Καζαντζίδης. Ο Χρήστος Λεοντής ερμήνευσε διευθύνοντας και μου δίδαξε μια άλλη
τραγουδιστική άποψη.

1.250 συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό. H πιο αξέχαστη στιγμή;

Στην Αμερική και τον Καναδά στην πρώτη περιοδεία με τον Γιάννη Μαρκόπουλο,
τραγουδούσα το έργο «Μετανάστες». Στο πρώτο τραγούδι «Εδώ στην ξένη χώρα»,
άρχιζε ο κόσμος να κλαίει. Ένας κόμπος στον λαιμό έκλεινε τη φωνή μου τελείως,
ψέλλιζα μόνο τα λόγια, δεν τραγούδησα ούτε ένα τραγούδι χωρίς δάκρυ.