Yπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;

Στα ελληνικά Σρεμπρένιτσα σημαίνει Αργυρούπολη. Στην πραγματικότητα όμως η
πόλη αυτή θα μείνει στη Ιστορία ως «Σκοταδούπολη», ως η πόλη της μεγαλύτερης
σφαγής στην Ευρώπη μετά τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οκτώ χιλιάδες άνθρωποι
εσφάγησαν υπό τα απαθή βλέμματα των Ολλανδών κυανοκράνων, των «μεσολαβητών»
του ΟΗΕ και πάρα πολλών άλλων. Τα θύματα ήταν μουσουλμάνοι. Εκείνοι που τους
έσφαξαν ήταν χριστιανοί, με το Ευαγγέλιο στο ένα χέρι και το όπλο στο άλλο.
Ήθελαν να ξεπαστρέψουν τον κόσμο από τα μιάσματα. Θεωρούσαν πως, εκτός των
άλλων, επιτελούσαν πολιτισμική αποστολή. Το είπε και ο Σέσελι στη Χάγη: «Εμείς
προστατεύαμε τη Δύση από την ισλαμική λαίλαπα»…

***

Πέρασαν δέκα χρόνια από τότε. H χθεσινή επέτειος ήταν «μεγαλειώδης» και
επώδυνη. Οι Σέρβοι της περιοχής δεν συμμετείχαν στην επέτειο. Στην Κράβιτσα,
15 χιλιόμετρα μακριά από τη Σρεμπρένιτσα, εκείνοι ήταν απασχολημένοι με την
κατασκευή ενός τεράστιου σταυρού, ύψους επτά μέτρων, στη μνήμη των δικών τους
νεκρών. Ακόμα και σήμερα πιστεύουν πως η σφαγή δεν έγινε ποτέ. Πως είναι μια
συνωμοσία των μουσουλμάνων. Για αυτούς οι υπεύθυνοι της σφαγής, ο Μλάντιτς και
ο Κάρατζιτς, δεν είναι εγκληματίες αλλά ήρωες. Ακριβώς στην Κράβιτσα βρίσκεται
και η «αποθήκη του θανάτου», όπου έγιναν οι περισσότεροι βιασμοί των
μουσουλμάνων γυναικών και οι εκτελέσεις των ανδρών. Αλλά οι κάτοικοι του
χωριού είναι σίγουροι πως δεν είδαν, δεν άκουσαν, τίποτα, απολύτως…

***

Έγραφε ο Πρέντραγκ Ματβέγιβιτς, ένας από τους πλέον εξέχοντες διανοουμένους
της πρώην Γιουγκοσλαβίας: «Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Δύσης στη
Γιουγκοσλαβία ήταν η ανικανότητά της να προστατεύσει την πιο ανεκτική εκδοχή
του Ισλάμ στον κόσμο, το Ισλάμ της Βοσνίας». Ο πόλεμος έφερε στη Βοσνία τους
«μαχητές του Αλλάχ», τους ισχυροποίησε, τους έκανε πρωταγωνιστές. Σήμερα,
μερικοί από αυτούς είναι ακόμα εκεί. Για αυτούς η Σρεμπρένιτσα είναι το
σύμβολο της «αιώνιας κτηνωδίας των χριστιανών ενάντια στους μουσουλμάνους».
Αυτό διακηρύττουν στα τζαμιά και στα ισλαμικά κέντρα. Αυτά γράφουν στα
φυλλάδια και στα βιβλία τους. Και συγχρόνως διδάσκουν τη δική τους εκδοχή του
Κορανίου. Προπαγανδίζουν πως το ανεκτικό Ισλάμ των Βαλκανίων είναι μη γνήσιο.
Εάν τους ακούσει και τους διαβάσει κανείς καταλαβαίνει πως το πραγματικό τους
πρόβλημα δεν είναι ούτε η Παλαιστίνη ούτε τα ξένα στρατεύματα στο Ιράκ. Ο
πραγματικός εχθρός τους είναι η ελευθερία της έκφρασης, ο πολιτικός
πλουραλισμός, το κοσμικό κράτος, η πολυπολιτισμικότητα, η ισότητα των
γυναικών, οι ομοφυλόφιλοι, ο Δαρβίνος, οι Εβραίοι, το δικαίωμα του να
ντύνονται οι άνθρωποι όπως θέλουν, το να φιλιούνται στη μέση του δρόμου, το να
παρακολουθούν τη μόδα, το να χορεύουν, το να πηγαίνουν στον κινηματογράφο, το
να παντρεύονται και να χωρίζουν χωρίς να λιθοβολήσουν και να τους
λιθοβολήσουν… Με λίγα λόγια, είναι όλες εκείνες οι ελευθερίες και
κατακτήσεις, χωρίς τις οποίες δεν θα υπήρχε ιδιωτική ζωή και ούτε δικαίωμα
στην ατομική επιλογή.

***

Στη Σρεμπρένιτσα συναντώνται τα τέρατα του θρησκευτικού φονταμενταλισμού, ο
οποίος είναι το ίδιο φονικός: είτε κρατά στο χέρι το Ευαγγέλιο είτε το Κοράνι.
Από τη Σρεμπρένιτσα όμως παίρνουμε και ένα «μάθημα» για την εποχή στην οποία
ζούμε: το τέρας του ισλαμικού φονταμενταλισμού το τρέφουν κυρίως ο πόλεμος και
η καταστροφή. Εάν δεν υπήρχε ο πόλεμος της Βοσνίας ή εάν λυνόταν το
Παλαιστινιακό, οι φονταμενταλιστές ασφαλώς θα υπήρχαν και θα συνέχιζαν να
υπάρχουν. Αλλά δεν θα έβρισκαν άλλοθι και ακροατήριο. Εκείνοι «ανθίζουν» εκεί
όπου υπάρχουν συντρίμμια και πτώματα. H Σρεμπρένιτσα της Βοσνίας, στην καρδιά
της Ευρώπης, θα μας το θυμίζει πάντα…

LINK

* www.gkapllani.com