ΓNΩMH Ο τζόγος βλάπτει σοβαρά τον αθλητισμό

O τζόγος στον αθλητισμό είναι ο θάνατος της φίλαθλης έννοιας. Διότι όταν
τζογάρεις, δεν σε ενδιαφέρει το θέαμα, η ποιότητα, η αξία. Σε ενδιαφέρει να
κερδίσει η ομάδα στην οποία πόνταρες τα λεφτά σου. Τι κι αν «σέρνεται» αυτή η
ομάδα; Για τον τζογαδόρο η νίκη της είναι αυτοσκοπός, διότι ισοδυναμεί με
κέρδος. Αυτό που έγινε χθες στα πρακτορεία όλης της χώρας με το Τζόκερ είναι
ενδεικτικό τού πού μας οδηγούν οι ηγήτορες του τόπου. Νέοι, γέροι, παιδιά,
άνδρες, γυναίκες, ανάπηροι, αρτιμελείς, τυφλοί και ανοιχτομάτηδες σχημάτισαν
ουρές μέσα στον καύσωνα, για να παίξουν. Το κράτος έχει νομιμοποιήσει τον
τζόγο, τον διαφημίζει, τον επικροτεί και τον προστατεύει! Το κράτος μάς οδηγεί
ως κοπάδι για σίγουρη αφαίμαξη, αφού είναι γνωστό ότι για να «πιάσεις» το
Τζόκερ έχεις μία πιθανότητα στα τέσσερα εκατομμύρια. Σου παίρνει λοιπόν τα
λίγα… ευρώπουλα που σου απομένουν και ταυτόχρονα σε οδηγεί στην ευτέλεια.

Διότι από τον τζόγο δεν έγινε κανένας πλούσιος. Αντιθέτως, ο τζόγος κατέστρεψε
οικογένειες, αξίες, αρχές. Στον δικό μας χώρο, τον αθλητικό, ευδοκιμεί το
Στοίχημα. Δισεκατομμύρια έβγαλε το κράτος (και κάποιοι πονηροί) από αυτό το
παιχνίδι. Και εδώ δεν έχει τζακ ποτ, όπως στο Τζόκερ. Εδώ, σου παίρνουν τα
λεφτά κάθε ημέρα με μαθηματική ακρίβεια. Δεν γλιτώνεις με τίποτα! Αν τύχει να
κερδίσεις -σπανίως -κερδίζεις ελάχιστα. Διότι σε σχέση με τα ξένα πρακτορεία
στοιχημάτων, στην Ελλάδα οι αποδόσεις που δίνονται είναι ψίχουλα. H νέα
οικονομική πολιτική δεν χαράσσεται στα υπουργεία. Χαράσσεται, πλέον, στα… πρακτορεία!