Aλλάζει η Πινακοθήκη

Νέος νόμος για τη μετατροπή της Εθνικής Πινακοθήκης σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου
ή και Ιδιωτικού Δικαίου (αν έχει δίκιο η γλώσσα λανθάνουσα κορυφαίου
στελέχους) ετοιμάζεται εδώ και τέσσερις μήνες. Στόχος είναι να
επαναπροσανατολισθεί ο ρόλος της Πινακοθήκης, ξεκινώντας από την κεφαλή:
διευθυντής ίσον, κυρίως, μάνατζερ. Ορίζονται επίσης οι αρμοδιότητες των
υπεύθυνων τμηματαρχών, που έως τώρα λειτουργούν άτυπα, ώστε η εξέλιξη να
γίνεται βάσει του έργου και όχι με δημοσιοϋπαλληλικά κριτήρια εξέλιξης.
Δίνεται προτεραιότητα στην εκπαιδευτική και την καθαρά επιστημονική
δραστηριότητα, καθώς και στη δυνατότητα προσέλκυσης χορηγιών. Στη σύνταξη του
νέου νόμου – ο προηγούμενος θεωρείται ότι έμεινε ανενεργός γιατί δεν «πέρασαν»
μερικά προεδρικά διατάγματα – συμμετέχουν άτομα με μεγάλη εμπειρία στην Εθνική
Πινακοθήκη. Το σημαντικότερο είναι ότι μελετώνται οι νόμοι και οι οργανισμοί
λειτουργίας των μεγαλύτερων ομοειδών μουσείων του κόσμου, ώστε το αποτέλεσμα
να είναι σύγχρονο και συμβατό. Τώρα δεν ξέρουμε ακόμα αν η αλλαγή της
δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας συνοδεύεται και από την αλλαγή του εργασιακού
καθεστώτος και αν αυτό που πράγματι χρειάζεται η Εθνική Πινακοθήκη για να
λειτουργήσει καλύτερα είναι η αλλαγή ή η ενίσχυση. Φέτος, όμως, ψάχνει για
χορηγούς ώστε να πραγματοποιήσει το συμφωνημένο εκθεσιακό έργο. Και χωρίς
εξασφαλισμένα κονδύλια δεν γίνεται σοβαρή δουλειά και μακροχρόνιος
προγραμματισμός. Οπότε αναμένουμε να ξεκαθαρίσει το τοπίο. Πάντως, πολιτιστική
πολιτική σε μία χώρα χωρίς φιλότεχνη παράδοση, όπου ο γνώμονας θα είναι πρώτα
το κέρδος ή το κόστος και μετά το έργο, δεν προάγει τα εθνικά αγαθά, αλλά
μάλλον τις ιδιοτελείς επενδύσεις στον πολιτισμό.