Διαστάσεις Έλλειψη ποίησης

Τα προβλήματα είναι γνωστά: το κόστος παραγωγής αυξάνεται, οι νέοι
αναγνώστες απομακρύνονται, το Internet παρέχει μια εναλλακτική πηγή
πληροφόρησης. Ποια είναι η ενδεδειγμένη αντίδραση;

Ανάγνωση εφημερίδων: πώς θα επιστρέψουν οι αναγνώστες που χάνονται;

«Διακρίνετε στα κύρια άρθρα μας μια ανόητη επιχειρηματολογία, μια επιλεκτική
ανάγνωση των γεγονότων, μια έλλειψη ποίησης; Ως τώρα μπορούσατε να μας
στείλετε ένα e-mail. Από σήμερα έχετε μια νέα επιλογή: να ξαναγράψετε οι ίδιοι
το κύριο άρθρο». Αυτά έγραφαν την περασμένη Παρασκευή οι Λος Άντζελες
Τάιμς, καλώντας τους αναγνώστες να χρησιμοποιήσουν ένα διαδραστικό
μηχανισμό ονόματι «wikitorial» (από τις λέξεις «wiki wiki» που προέρχονται από
τη Χαβάη και σημαίνουν γρήγορος ή άτυπος), για να διορθώνουν καθημερινά, ακόμη
και να ξαναγράφουν, το κύριο άρθρο. H πρώτη αντίδραση, λίγο μετά την έκδοση
της εφημερίδας, ήταν μερικές προσεκτικές διορθώσεις. Όσο περνούσαν οι ώρες,
όμως, οι αναγνώστες γίνονταν πιο επιθετικοί. Το επόμενο πρωί, το κύριο άρθρο
των Λος Άντζελες Τάιμς ζητούσε να δικαστεί η κυβέρνηση Μπους για
εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Και το μεσημέρι είχε δώσει τη θέση του σε δύο
λέξεις, «Fuck USA», και σε μερικές εικόνες που δεν θα μάθουμε ποτέ τι
έδειχναν.

Το φύλλο της Κυριακής ανακοίνωσε ότι η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής
πέθανε. Το πείραμα ήταν ενδιαφέρον ­ έγραψε η εφημερίδα ­ αλλά μερικοί
βάνδαλοι προκάλεσαν την αποτυχία του. Διόλου περίεργο: όταν απευθύνεσαι στον
κυβερνοχώρο, παίρνεις και τα ρίσκα σου. Οι Γάλλοι, ας πούμε, είναι πιο
προσγειωμένοι. Ο Ζαν-Μαρί Κολομπανί θέλει να φτιάξει τη Μοντ του
μέλλοντος με βάση τρεις λέξεις: «γνώση» (δηλαδή παρουσίαση της επικαιρότητας),
«κατανόηση» (δηλαδή εξήγηση, ανάλυση, ρεπορτάζ, σχολιασμός) και «ζωή» (δηλαδή
ιδιωτική ζωή και ψυχαγωγία). H Φιγκαρό θα μειώσει το μέγεθός της, όπως
έχουν κάνει και οι περισσότερες βρετανικές εφημερίδες, αναγνωρίζοντας ότι το
μεγάλο μέγεθος ανήκει στο παρελθόν. Και η Παριζιέν θα ρίξει το βάρος
στην οικονομία και στην αισθητική.

Για να πετύχουν όμως όλα αυτά τα μέτρα, για να φέρουν πίσω οι εφημερίδες τους
αναγνώστες που χάνουν, υπάρχει μια αναγκαία προϋπόθεση: η ελκυστική γραφή.
Αυτό είναι το αντικείμενο ενός σεμιναρίου που ξεκίνησε χθες στο Παρίσι με
πρωτοβουλία της Σχολής Πολιτικών Επιστημών και του Ιδρύματος Νίμαν για τη
Δημοσιογραφία, που ανήκει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Στην προσπάθειά του
να συμφιλιώσει τη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία, ο Νόρμαν Μέιλερ τασσόταν
ανέκαθεν υπέρ του «πραγματικού, και μόνο του πραγματικού». Για τη Ζεραλντίν
Μιλμάν, συγγραφέα του βιβλίου «Μια πολιτική ιστορία της δημοσιογραφίας» (εκδ.
PUF), το στοίχημα είναι τελείως διαφορετικό: να ξαναδώσουμε στη γραφή μια
μορφή υποκειμενικότητας. H «πραγματική αλήθεια» δεν υπάρχει, ή εν πάση
περιπτώσει δεν είναι μία. Ο σκοπός της δημοσιογραφίας είναι λοιπόν να
αναδείξει πλευρές που δεν βλέπουμε, απορροφημένοι καθώς είμαστε από τα
καθημερινά μας μικροπροβλήματα.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com