Οι μπουλντόζες «τρώνε» τον Παρνασσό

H πιο πλούσια περιοχή παραγωγής φακής στην Ελλάδα είναι ο… Παρνασσός και
ιδιαίτερα οι δασικές περιοχές του. Εκεί όπου καλλιεργούσαν κάποτε την ταπεινή
φακή, σήμερα ξεφυτρώνουν βίλες αξίας 1,5 και 2 εκατομμυρίων ευρώ, ανοίγουν
νέοι δρόμοι και μέρα με τη μέρα εξαφανίζονται τα έλατα…

Μπουλντόζα επί το έργον στον Παρνασσό. Άρχισε την εκχέρσωση των ελάτων που φύτρωσαν εκεί όπου «κανονικά» υπάρχουν καλλιεργήσιμα χωράφια με φακές

Ο πυρετός της εκτός σχεδίου δόμησης, μετά τα λιβάδια της Αράχοβας, χτύπησε τα
τελευταία χρόνια και τον Παρνασσό που έχει ήδη χαρακτηριστεί ως η Μύκονος του
χειμώνα. Εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη Κτηματολογίου και τη φανερή απροθυμία
των δασικών υπηρεσιών που ανήκουν στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να
προχωρήσουν σε αναρτήσεις και κυρώσεις δασικών χαρτών, παλιοί και νέοι
ιδιοκτήτες, αλλά και εταιρείες ανέγερσης εξοχικών κατοικιών επιτυγχάνουν την
έκδοση νομότυπων πράξεων χαρακτηρισμού εκτάσεων ως μη δασικών. Με τις πράξεις
αυτές που έχουν τη σφραγίδα της δασικής υπηρεσίας η έκδοση οικοδομικής άδειας
και το χτίσιμο είναι θέμα χρόνου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Δασαρχείου Άμφισσας, το οποίο έχει την ευθύνη για
την περιοχή που χαρακτηρίζεται από έντονη οικοδομική δραστηριότητα, την
τελευταία πενταετία εκδόθηκαν 659 πράξεις χαρακτηρισμού που αφορούν 4.130
στρέμματα δασικών περιοχών. Από αυτές, οι 335 άνοιξαν τον δρόμο για το χτίσιμο
περίπου 2.000 στρεμμάτων σε εκτάσεις μέσα στο δάσος, κοντά στα χωριά Αγόριανη,
Πολύδροσο και Επτάλοφο τα οποία συναγωνίζονται επαξίως την Αράχοβα σε ζήτηση.
Οι 335 πράξεις χαρακτηρίζουν μη δασικά χιλιάδες στρέμματα στα οποία ακόμα και
με μέτριους υπολογισμούς είναι δυνατόν να ανεγερθούν τουλάχιστον 1.000 σπίτια.

«Ανήκουν σε κατοίκους». «H αλήθεια είναι ότι η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη
που αφήσαμε το δάσος και ασχολούμαστε με τα χωράφια» παραδέχεται ο επί 29
χρόνια υπάλληλος του Δασαρχείου Άμφισσας και σημερινός δασάρχης κ. Γιώργος
Κατσαρέλης. «Αν είχαν εντάξει στο σχέδιο πόλης τα Λιβάδια της Αράχοβας εκτιμώ
πως η πίεση θα ήταν πολύ μικρότερη στον Παρνασσό. Επίσης θα είχαν φτιάξει
κανονικούς δρόμους και δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης». Ο ίδιος διευκρινίζει
ότι το Δασαρχείο εκδίδει πράξεις χαρακτηρισμού μιας έκτασης ως μη δασικής για
θυλάκους μέσα στο δάσος κι όχι για δάσος. «Μιλάμε για χωράφια τα οποία ανήκουν
σε κατοίκους των χωριών. Σε πολλά από αυτά μάλιστα υπάρχουν ακόμα οι πεζούλες
από τότε που καλλιεργούνταν. Την περίοδο της Κατοχής ξέρετε πόσοι ζούσαν
καλλιεργώντας φακές και κριθάρι σ’ αυτά τα αγροκτήματα; Τι να πούμε εμείς
σήμερα στους παππούδες που έρχονται και λένε ότι αυτά είναι τα χωράφια τους;
Όχι, μην το χτίσεις;» .

Για το θέμα του Παρνασσού που χρόνο με τον χρόνο κόβεται σε οικόπεδα,
ελάχιστοι κάτοικοι της περιοχής δέχονται να μιλήσουν επώνυμα. Παράγοντες της
περιοχής (τα στοιχεία των οποίων είναι στη διάθεση της εφημερίδας) δεν κρύβουν
την απογοήτευσή τους για την ευκολία με την οποία χτίζονται σπίτια και
κόβονται τα έλατα. «Κάθε μέρα “καταβροχθίζεται” το δάσος γύρω από τον
Επτάλοφο» λένε. «Στον δρόμο έως το καταφύγιο ξεφυτρώνουν διάφορα οικόπεδα και
όλα έχουν πράξεις του Δασαρχείου Άμφισσας. Και προς την Άνω Σουβάλα το ίδιο.
Στο Άνω Ζευγιό άνοιξαν δρόμο. Τους είδαμε. Έφεραν καλώδια της ΔΕΗ. Ρωτάμε το
Δασαρχείο για ποιον λόγο ανοίγουν νέο δρόμο και μας λένε “ο Δήμος το ζήτησε”.
Ρωτάμε τον δήμαρχο και λέει “το Δασαρχείο”. Αυτός ο δρόμος ανοιγόταν για να
ηλεκτροδοτηθεί και να έχει πρόσβαση συγκεκριμένος ιδιοκτήτης. Έχουν βρει όλοι
τώρα το κόλπο και λένε ότι ήταν χωράφια όπου καλλιεργούσαν φακές στην Κατοχή.
Που όχι φακές, ούτε ρίγανη δεν φυτρώνει εκεί. Έχουν βρει και διάφορα κόλπα για
να σκεπάζουν τις ρίζες, τις παραχώνουν με χώμα ώστε να μη φαίνονται. Πρόκειται
στις περισσότερες περιπτώσεις για καθαρά δασικές εκτάσεις τις οποίες
παρουσιάζουν ως αγροτεμάχια. Και δεν μιλάει κανείς».

Το κόλπο με τα ξέφωτα… οικόπεδα

H μέθοδος μετατροπής των ξέφωτων του δάσους σε οικόπεδα είναι κλασική και
γνωρίζει δόξες και στην περίπτωση του Παρνασσού: Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν
τίτλοι ιδιοκτησίας από συμβόλαια ή προικοσύμφωνα τότε ο ενδιαφερόμενος φέρνει
μάρτυρες και αποδεικνύει ότι είναι δικά του. Το Δασαρχείο, που είναι και ο
μόνος αρμόδιος φορέας, κάνει αυτοψία και συγκρίνει τις εκτάσεις με τις
αεροφωτογραφίες του ’45. Κι αν υπάρχουν δέντρα; «Είναι φυσικό αν κάποιος δεν
καλλιεργεί για χρόνια το χωράφι να δασωθεί από μόνο του» εξηγεί ο κ.
Κατσαρέλης, ο δασάρχης του Δασαρχείου Άμφισσας.

Αφού βγει η πράξη χαρακτηρισμού της έκτασης ως μη δασικής, δημοσιεύεται σε δύο
τοπικές εφημερίδες κι αναρτάται στο Δημαρχείο. Αν δεν υπάρχει ένσταση εντός
διμήνου τότε ο ιδιοκτήτης, με το χαρτί και τη σφραγίδα της δασικής υπηρεσίας,
προχωράει κανονικά στην έκδοση άδειας από την αρμόδια Πολεοδομία. Αν υπάρξει
ένσταση, εξετάζεται πρώτα από Πρωτοβάθμια και μετά από Δευτεροβάθμια Επιτροπή.
Στις επιτροπές μετέχει ένας δικαστής, ένας δασολόγος, κι ένας γεωπόνος.

Αυθαίρετα στο δάσος

Όπως επισημαίνει ο Δασάρχης Άμφισσας, κ. Γ. Κατσαρέλης υπήρξαν και περιπτώσεις
αυθαιρέτων. Αυτές όμως είναι μάλλον σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στον οικιστικό
πυρετό του Παρνασσού. «Ύστερα από αυτοψία βρήκαμε ότι δύο σπίτια χτίστηκαν
μέσα σε δασική περιοχή» λέει ο κ. Κατσαρέλης. «Αυτά θα κατεδαφιστούν. Κανονικά
θα έπρεπε να κατεδαφιστούν πριν από δύο χρόνια, όμως αυτά όπως ξέρετε είναι
αρμοδιότητα της Νομαρχίας, η οποία αδυνατεί να εκτελέσει τις κατεδαφίσεις
εξαιτίας έλλειψης χρημάτων. Οι ιδιοκτήτες τους τα έχουν εγκαταλείψει λόγω των
υπέρογκων προστίμων διατήρησης αυθαιρέτων».