ΓNΩMH Παιδιά στα σκλαβοπάζαρα

Ένα σκουρόχρωμο παιδάκι που καθαρίζει τα τζάμια του αυτοκινήτου μας, ένα
κοριτσάκι που πουλάει χαρτομάντιλα, δύο παιδιά που παίζουν ακορντεόν αργά τη
νύχτα: η εικόνα δεν προκαλεί αντιδράσεις στις κοινωνίες των αναπτυγμένων
χωρών. Ένα παιδί στα ορυχεία, στα υφαντουργεία χαλιών, σε λατομεία και σε
επικίνδυνα μηχανήματα δεκαπέντε ώρες την ημέρα. Είναι η σκληρή πραγματικότητα
στις υπό ανάπτυξη χώρες.

Εκατομμύρια παιδιά πουλιούνται σε σκλαβοπάζαρα και πέφτουν θύματα σεξουαλικής
εκμετάλλευσης. Τριακόσια εκατομμύρια παιδιά δεν έχουν καμιά ευκαιρία να πάνε
στο σχολείο, να αποκτήσουν τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις να αλλάξουν τη μοίρα
τους.

Οι προοδευτικές δυνάμεις και οι παγκόσμιες οργανώσεις έχουν λόγο να παλέψουν
τουλάχιστον για την υπογραφή των συμβάσεων κατά της παιδικής εργασίας – που
συναντά λυσσαλέες αντιδράσεις. Όμως η επιλογή της υποχρεωτικής φοίτησης των
παιδιών στο σχολείο και η έξοδός τους από τα εργοστάσια και τα χωράφια
προϋποθέτει γενναία οικονομική στήριξη των αναπτυξιακών και εκπαιδευτικών
προγραμμάτων τους στον Τρίτο Κόσμο.

Αν από το παγκόσμιο σύστημα πάμε στο ευρωπαϊκό και από το ευρωπαϊκό στο εθνικό
και στο τοπικό, έχουμε όλοι τις δικές μας ευθύνες. Στη σημερινή Ελλάδα του
2005 οι ενοχές μας καλύπτονται με το ευρώ στα φανάρια. H πρόσφατη απόφαση (;)
της κυβέρνησης να βάλει φραγμούς στην εκπαίδευση των παιδιών των
λαθρομεταναστών οδηγεί ευθέως σε κοινωνικά αδιέξοδα. H μη ύπαρξη της παιδικής
εργασίας στην πολιτική μας ατζέντα, ίσως γιατί δεν αφορά (ακόμα) τα
Ελληνόπουλα, είναι εγκληματική.

Ύστερα από μια τριήμερη ανούσια συζήτηση στη Βουλή, ας σκεφτούμε οι πολιτικοί
ότι υπάρχει μια πραγματική ατζέντα στην καθημερινότητα μπροστά μας. Το
κοριτσάκι με τα σπίρτα είναι ακόμη εδώ.

H Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη είναι βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ν. Ηρακλείου.