«Θέλουν χρόνο οι πάπυροι της Οξυρρύγχου», λένε οι ειδικοί

Ο δρ Νικόλαος Γκόνης, επιμελητής της συλλογής των παπύρων στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης

Οι πάπυροι της Οξυρρύγχου, ο θησαυρός κλασικού υλικού που χρονολογείται από
τον 2ο αιώνα π.X. έως τον 7ο αιώνα μ.X., περιέχουν πολλά πολύτιμα σπαράγματα
έργων: του Αριστοφάνη, του Σοφοκλή, του Αισχύλου, των Ευαγγελίων.

Όμως, οι πάπυροι είναι αποσπασματικοί και εύθραυστοι και ο ρυθμός μετάφρασής
τους ιδιαίτερα αργός. Οι ειδικοί έχουν συνηθίσει τον αργό ρυθμό επεξεργασίας
των παπύρων της Οξυρρύγχου, που με νέα μέθοδο «φωτογράφησης» με υπέρυθρες
ακτίνες έγινε δυνατό να αναγνωσθούν. Μέχρι σήμερα, τα «ευρήματα» δημοσιεύονται
σε τόμο κάθε ένα με δύο χρόνια, ενώ έχουν μεταφραστεί μόλις 5.000 από τα
περίπου 500.000 σπαράγματα. Αυτόν τον μήνα αναμένεται η έκδοση του Τόμου 69. H
δουλειά δεν φαίνεται να τελειώνει.

Στον μικρόκοσμο των ανθρώπων που ασχολούνται με την αποκωδικοποίηση των
παπύρων, το σοκ ήταν μεγάλο όταν η βρετανική εφημερίδα «The Independent»
δημοσίευσε τον Απρίλιο ένα άρθρο, ανακοινώνοντας μια επαναστατική πρόοδο στην
επεξεργασία των παπύρων της Οξυρρύγχου. «Επιτέλους αποκρυπτογραφήθηκε: το
«ιερό δισκοπότηρο» της κλασικής φιλολογίας που μπορεί να ξαναγράψει την
ιστορία του κόσμου», έγραφε το πρωτοσέλιδο.

H νέα τεχνολογία πράγματι κάνει ευκολότερη την ανάγνωση του υλικού της
Οξυρρύγχου. Αλλά δεν ήταν σωστός ο ισχυρισμός του «Independent» ότι η νέα
τεχνολογία είχε μόλις ανακαλυφθεί ή ότι οι νέες αποκαλύψεις ήταν τόσες που
προανήγγειλαν μια «δεύτερη Αναγέννηση». «Πρέπει να αντλήσεις όλες τις
γλωσσικές και φιλολογικές σου γνώσεις για να συνθέσεις μια ιστορία και να
βγάλεις νόημα. H τεχνολογία σημειώνει ραγδαία πρόοδο, αλλά δεν μπορεί να
αντικαταστήσει τη γνώση της γλώσσας και το μάτι που πρέπει να εστιάσει στη
λεπτομέρεια», λέει ο δρ Νικόλαος Γκόνης, επιμελητής της συλλογής των παπύρων
της Οξυρρύγχου.