ANAΛΩΣIMA Kαι γέλια ο Mπους

Στις ΗΠΑ πανηγυρίζουν για το γαλλικό «όχι». Γιατί να μην πανηγυρίζουν; H
υπερδύναμη που προσπαθεί τόσα χρόνια να γεννηθεί – οι Ηνωμένες Πολιτείες τής
Ευρώπης – θα αργήσει λίγο ακόμα… Γελάνε ευχαριστημένοι γύρω από τον Μπους.
Το αντίπαλο δέος δεν είναι για αύριο. Ίσως να μη γίνει και ποτέ
πραγματικότητα. Οι μεγάλες χώρες δεν φτιάχνονται έτσι εύκολα, με αποφάσεις
άνωθεν. «Όλα πια θα τα κατόρθωναν αυτοί οι Ευρωπαίοι, με την ιστορική
συνείδηση και την ελεύθερη βούλησή τους;», θα λένε οι Αμερικάνοι ειρωνικά.
«Είχαν φτιάξει και Σύνταγμα οι αφελείς», λένε οι μπουσικοί, και κρατάνε τις
κοιλιές τους… E, ναι, η Ευρώπη μπλέχτηκε γι’ άλλη μία φορά στα ίδια της τα
πόδια. Τόσα χρόνια έτσι πάει, σαν τον κάβουρα· ένα βήμα μπρος και δύο πίσω.
Υπάρχουν οι αισιόδοξοι, που πιστεύουν ότι σκούντα – βρόντα, θα τα καταφέρει να
υπάρξει, να γεννηθεί· ότι είναι αναγκασμένη εκ των πραγμάτων, ότι δεν έχει
άλλον δρόμο. Αλλά δύσκολα συνεχίζουν πλέον να ελπίζουν. Ενώ, την ίδια ώρα,
δικαιούνται να επιχαίρουν οι άνθρωποι τού Μπους. Οι Γάλλοι δεν ήταν, ο Σιράκ
δεν ήταν που του είχε πάει κόντρα στην εισβολή στο Ιράκ; Τότε που ένιωθε ακόμα
ότι έχει πίσω του να τον στηρίζει μια ολόκληρη ήπειρο; Ορίστε, πάνε τα
μεγαλεία. Ένας αποτυχημένος Πρόεδρος μιας πρώην μεγάλης χώρας που βρίσκεται σε
κρίση. Απίστευτο δεν είναι; Το είχατε φανταστεί ότι ο κυρ-Μπους είχε φοβηθεί
στ’ αλήθεια μήπως τα καταφέρουμε και τη φτιάξουμε την πολιτικά ενωμένη Ευρώπη;
Πιο πολύ από εμάς τους Ευρωπαίους το είχε πιστέψει, τέτοιος χαζός που είναι.
E, δεν μας ήξερε καλά. Μήπως να γελάσουμε κι εμείς λιγάκι τώρα;