ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Οι χορωδίες

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Αθ. Γκόλιας, Φ. Πλυτά 56, Αθήνα, γράφει:

«Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70 είχα την αίσθηση ότι στον λαιμό τής
Ορθόδοξης Εκκλησίας μας κάποιος (ή κάποιοι) είχε περάσει μια θηλιά και
προσπαθούσε να την στραγγαλίσει.

Αυτό κυρίως συνέβη από ένα ασήμαντο γεγονός: από ηλικίας 15 ετών ήμουν μέλος
της εκκλησιαστικής χορωδίας της πόλης όπου γεννήθηκα, της Καρδίτσας. Τότε
μπορούσαμε και λέγαμε ορισμένους ύμνους της Λειτουργίας – όπως π.χ. το
Χερουβικό και άλλα τροπάρια, κατά σύνθεση κ. Σακελλαρίδη και άλλων
εκκλησιαστικών συνθετών. Το αυτό συνέβαινε και σε Βόλο – Λάρισα – Τρίκαλα: οι
κυριότερες εκκλησίες είχαν χορωδίες.

Το 1950, που εγκαταστάθηκα στην Αθήνα ως φοιτητής, κάθε Κυριακή πήγαινα στην
εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Καρύτση – και κυρίως τη Μεγάλη Τρίτη, που η
χορωδία της εκκλησίας έψαλλε το Τροπάριο της Κασσιανής. Τότε (δεκαετία του
1950) γέμιζε η Κλαυθμώνος μέχρι την Πραξιτέλους, τη Χρήστου Λαδά μέχρι την
Πανεπιστημίου, τη Λέκκα κ.λπ. Όταν δεν μπορούσα να πάω, άκουγα οπωσδήποτε την
κυριακάτικη Λειτουργία και τη Μεγάλη Τρίτη το Τροπάριο της Κασσιανής από το
ραδιόφωνο.

Και μετά, κάποια φορά που προσπάθησα να ακούσω το Τροπάριο της Κασσιανής, το
άκουσα στη βυζαντινή έκδοση. Την επόμενη χρονιά το Πάσχα, που βρέθηκα στην
Καρδίτσα και είπα στον αδελφό μου να πάμε να ακούσουμε καμιά καλή χορωδία, μου
είπε ότι τις χορωδίες τις κατάργησαν σε όλες τις πόλεις της Θεσσαλίας. Γιατί;

Πριν από λίγα χρόνια διάβασα στις εφημερίδες ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς, που
ήταν επικεφαλής της Χρυσοπηγής, ήταν και ο υπεύθυνος της λειτουργίας των
Κατηχητικών Σχολείων.

Ένα άλλο τραγικό: επιχειρείται η αυτονόμηση των Εκκλησιαστικών Σχολών, με
αρχιπρύτανη τον κ. Χριστόδουλο.

Γιατί όλα αυτά τα πράγματα; Ειλικρινά, λυπάμαι πάρα πολύ. Και, όπως νιώθω εγώ,
ξέρω ότι νιώθουν χιλιάδες Έλληνες».