Διαστάσεις Ο ξένος με το πιάνο

Ο «άνθρωπος με το πιάνο» εξακολουθεί να κρατά το επτασφράγιστο μυστικό του.
Κι είναι πάντα τρομαγμένος, πολύ τρομαγμένος. Σ’ εκείνο το μπαρ όμως, που το
ονόμασαν «Λευκό Οίκο», τι ακριβώς πρόβλημα έχουν;

Το αίνιγμα παραμένει: ο νεαρός άνδρας στο ψυχιατρικό νοσοκομείο του Γκίλινγκχαμ

Στη δυτική πλευρά του νησιού Σήρνες-ον-Ση έξω από το Κεντ, βρίσκεται το
βιομηχανικό λιμάνι. Πιο πέρα βλέπεις ένα τεράστιο φαστ-φουντάδικο, ένα
γιγαντιαίο σούπερ – μάρκετ, ένα ακόμη κέντρο με ηλεκτρονικά παιχνίδια και
μπόουλινγκ, και στο τέλος έναν μακρύ διάδρομο από μπετόν. Τα σπίτια έχουν δύο
ή τρία πατώματα, αλλά πρέπει να ανεβείς στο τρίτο για να δεις τα εμπορικά
πλοία που κατευθύνονται στο Λονδίνο. Πιο πέρα, αρκετά πιο πέρα, βρίσκεται ένα
παμπ, ένα ολόλευκο κτίριο που με το γνωστό βρετανικό χιούμορ το ονόμασαν «The
White House». Εδώ αρχίζει η ιστορία του «ανθρώπου με το πιάνο».

H ιδιοκτήτρια είναι ενοχλημένη με τη διάσταση που έλαβε η ιστορία του
μυστηριώδους νέου που βρέθηκε στις 7 Απριλίου να περιπλανιέται στην περιοχή,
βρεμένος μέχρι το κόκαλο. «Υπάρχουν κι άλλα πράγματα να ασχοληθεί κανείς»,
λέει στην απεσταλμένη τής «Λιμπερασιόν». «Κι ύστερα, ποιος θα πληρώσει
για τη φροντίδα του; Εμείς φυσικά». Στην πραγματικότητα, η γυναίκα αυτή δεν
αναγκάστηκε ποτέ να φροντίσει τον αινιγματικό άνδρα: στην αρχή ασχολήθηκε μαζί
του η Αστυνομία, για να τον παραδώσει στη συνέχεια στο ειδικευμένο προσωπικό
τού Ναυτικού Νοσοκομείου Μέντγουεϊ του Γκίλινγκχαμ. Ο γιατρός Μάικλ Καμπ, αφού
προσπάθησε μάταια να τον κάνει να μιλήσει σε διάφορες γλώσσες, είχε την ιδέα
να του δώσει ένα χαρτί κι ένα μολύβι. Ο άνδρας ζωγράφισε ένα πιάνο. Κι όταν
τον πήγαν στο εκκλησάκι του νοσοκομείου, όπου υπήρχε ένα αληθινό πιάνο, άρχισε
να παίζει ακατάπαυστα.

«Μα γιατί όλος ο κόσμος μιλάει γι’ αυτόν τον ξένο;» αναρωτιέται ένας θαμώνας
του «Λευκού Οίκου». «Υπάρχουν τόσοι και τόσοι λαθρομετανάστες που προσπαθούν
να μπουν στην Αγγλία, κι ύστερα περνούν τόσα πλοία, Ρώσοι, Σλάβοι, κάποιος θα
τον πέταξε στη θάλασσα». Ένας άλλος θαμώνας αποκλείει αυτό το ενδεχόμενο· τα
νερά είναι παγωμένα, αν έριχναν στη θάλασσα έναν άνθρωπο με κοστούμι και
γραβάτα, σίγουρα θα πνιγόταν. Οι ψυχίατροι που βγαίνουν στην τηλεόραση
αναλύουν τη σχέση ανάμεσα στον αυτισμό, την κατάθλιψη και το πιάνο, θυμίζουν
την ιστορία του Γκλεν Γκουλντ που αποσύρθηκε ξαφνικά, περιγράφουν την ταραχώδη
σχέση που είχε με τον πατέρα του ο Ντέηβιντ Χέλφγκοτ, που βραβεύτηκε με Όσκαρ
το 1996 για τον ρόλο του στο «Shine».

Οι άλλοι αναλύουν, κι αυτός σωπαίνει. Οι άλλοι προσπαθούν να τον πλησιάσουν,
κι αυτός απομακρύνεται. «Στα είκοσι χρόνια της σταδιοδρομίας μου, δεν έχω
ξαναδεί άνθρωπο τόσο τραυματισμένο», λέει ο Μάικλ Καμπ. Οι άλλοι φλυαρούν, κι
αυτός παίζει. Το αγαπημένο του κομμάτι είναι η «Λίμνη των Κύκνων». Παίζει όμως
κι άλλα κομμάτια, δυσδιάκριτα· μπορεί να είναι δικά του.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com