Γλέντι για «Iσόβια» λαϊκά, όπως παλιά

Σαν μια μεγάλη παρέα, όπως παλιά. Με καλά λαϊκά τραγούδια, όπως παλιά. Με
ρετσίνα, κουβέντα, ψητά, όπως παλιά. Έτσι θέλησαν να γιορτάσουν την ημέρα που
παραδίδουν στο κοινό το νέο τους πνευματικό «παιδί», ο Σταμάτης Κραουνάκης, η
Λίνα Νικολακοπούλου και ο Μανώλης Μητσιάς. Συνθέτης, στιχουργός και
τραγουδιστής, παρέα, όπως παλιά. Με λαϊκά τραγούδια «Ισόβια» (από την Legend,
με εξώφυλλο Αλέκου Φασιανού), όπως παλιά.

«Αν δεν υπήρχε ο Κραουνάκης σ’ αυτή τη χώρα θα ‘χα ξενιτευτεί», άρχισε η Λίνα.
«Και χαίρομαι να ακούω τη φωνή τού Μανώλη να με ταξιδεύει. Όσο υπάρχουν
τέτοιοι καλλιτέχνες θα γράφω», δικαιολόγησε τούτη τη μουσική σύμπραξη, που
είχε σημάνει, πριν από χρόνια, μεγάλες επιτυχίες με πρώτη και καλύτερη το
«Ποτέ» (δεν θα μπω σ’ άλλο σώμα), τραγούδι που η – δήθεν – «πουριτανή»
ελληνική δισκογραφία είχε θεωρήσει ως «πορνό»!

«Είναι τραγούδια λαϊκά με παλιά κοπή, που έρχονται να πατήσουν στον καινούργιο
αιώνα», έβαλε τη δική του εκδοχή στα «Ισόβια» ο Σταμάτης Κραουνάκης μέσα στην
ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του «Μπαϊρακτάρη», στο Μοναστηράκι, με κόσμο κι απέξω
και περαστικούς να ρωτούν τι συμβαίνει με τόσες κάμερες, φλας και λαό. «M’
αρέσει σε κάθε δουλειά να υπάρχει ένας συνθέτης και ένας στιχουργός, όπως
παλιά», ήρθε να προσθέσει ο Μανώλης Μητσιάς. Με τις κάμερες παρούσες, όμως,
σιγά που θα απέφευγαν το ερώτημα… Για την Παπαρίζου; «Πολύ καλά τα πήγανε
και νικήσανε τα παιδιά», είπε, «αλλά δεν είναι της παρούσης». Της παρούσης
ήταν τα τραγούδια, που ζωντανά πλημμύρισαν την Πλατεία Μοναστηρακίου κι έκαναν
τους περαστικούς να σταθούν να τ’ απολαύσουν. Γιατί είναι καλύτερα να
απολαμβάνεις τα τραγούδια – όπως παλιά – παρά να τα υπερβάλλεις (όπως με τη
«νίκη στη Γιουροβίζιον»)…