«Mιλάω στα χοιρινά πριν τα σφάξουν»

Ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ εξομολογείται τι κάνει για να έχει τρυφερά κρεατικά και πλούσιο τραπέζι. Γιατί αυτό, λέει, είναι το πάθος του

Είναι εύκολα αναγνωρίσιμος. Κυρίως λόγω του… μεγέθους του. Το πραγματικό
πάθος του Ζεράρ Ντεπαρντιέ δεν είναι η ηθοποιία αλλά το φαγητό. Όσο πιο
πλούσιο, τόσο πιο καλό. Ο Ντεπαρντιέ δεν αρκείται στο γεγονός ότι έχει ανοίξει
δύο ρεστοράν στο Παρίσι. Ως καλοφαγάς, εξέδωσε ένα βιβλίο μαγειρικής με άκρως
χοληστερινούχες συνταγές μέσω των οποίων εξυμνεί την αισθησιακή απόλαυση της
μαγειρικής. «Ήθελα να γίνω χασάπης, αλλά κατέληξα ηθοποιός», δήλωνε στην
παρουσίαση του πονήματός του «Ma Cuisine», το οποίο φιλοξενείται στις προθήκες
των παριζιάνικων βιβλιοπωλείων από την περασμένη εβδομάδα. Δεν πρόκειται για
μία ακόμη έκδοση για χορτοφάγους. Ο Ντεπαρντιέ αποκαλύπτει ότι του αρέσει να
χαϊδεύει την τροφή του προτού καταλήξει στο πιάτο του. «Πριν σφάξω το
γουρούνι», έλεγε στους κυριακάτικους «Times» και τον Μάθιου Κάμπελ. «Το
χαϊδεύω, του μιλάω. Έτσι το ζώο είναι ήρεμο και κατ’ επέκταση η σάρκα του
μαλακή, μετά το ακαριαίο χτύπημα, καθώς δεν είναι σφιγμένο από τον φόβο του
θανάτου». Το αγαπημένο του πιάτο; Πηχτή με κουνέλι! Το οποίο κάποιες φορές,
λέει, του αρέσει και για «πρωινό με ένα ποτήρι λευκό κρασί».

Ο σταρ του γαλλικού σινεμά είναι, λέει, γόνος φτωχής οικογένειας που έδειχνε
«υπέρμετρη αγάπη στις πατάτες». Κρέας έβλεπαν στο τραπέζι τους μία φορά τον
μήνα και το διαιτολόγιο των Ντεπαρντιέ αποτελείτο κυρίως από βραστά λαχανικά.
(Το κρέας ήταν κουνέλι, μπριζόλες αλογίσιες και χοιρινά λουκάνικα!).

Φύση ανήσυχη, ο ενσαρκωτής τού Οβελίξ προσπάθησε να ασχοληθεί με πετρελαϊκές
επιχειρήσεις στην Κούβα αλλά και με την παραγωγή κρασιών. Ωστόσο, το
μεγαλύτερο μέρος των εσόδων του προέρχεται από τη διασημότητά του. Περιγράφει
ένα περιστατικό όταν τον είχε επισκεφθεί η Τζέιμι Λι Κέρτις με την κόρη της.
Το παιδί εξεπλάγη όταν είδε την κερασιά που είχε στον κήπο του σε πλήρη
καρποφορία. «H μικρή νόμιζε πως τα κεράσια ”μεγαλώνουν” σε κοφίνια, όπως
είχε δει στην τηλεόραση». Ο Αυστραλός σκηνοθέτης Πίτερ Γουίαρ εντυπωσιάστηκε
από το πλούσιο μποστάνι του Ντεπαρντιέ. Με αφορμή τη συνεργασία του με τον
Μπερτολούτσι το 1990 ο Ντεπαρντιέ ανακάλυψε τη γαστριμαργική κουλτούρα της
Ιταλίας, η οποία του θύμιζε τη δική του, με συνέπεια τα ιταλικά φαγητά να
γίνουν τα αγαπημένα του. Πάντως το εύρος των γευστικών προτάσεών του είναι
μεγάλο, από μύδια μαρινάτα έως μοσχάρι μπουργκινιόν και αρνί με κάρι. Όσο για
το κρασί, ο σεφ του γαλλικού κινηματογράφου υποστηρίζει πως «δεν το πίνω για
να μεθύσω ή να ξεχάσω. Αλλά μ’ αρέσει διότι φτιάχνει τη διάθεση».