«Κόκκινη κάρτα» από την Aμνηστία

«Κόκκινη κάρτα» στην Ελλάδα βγάζει η Διεθνής Αμνηστία για βασανισμούς
μεταναστών από αστυνομικούς, εξαφανίσεις παιδιών των φαναριών, αλλά και για
τις συνθήκες κράτησης προσφύγων.

Πραγματικός Γολγοθάς περιμένει πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα μας, σύμφωνα
με τις καταγγελίες που περιλαμβάνονται στην ετήσια έκθεση της Διεθνούς
Αμνηστίας για το 2004. Ακόμη και αλλοδαποί, οι οποίοι προέρχονται από
εμπόλεμες περιοχές, αντιμετωπίζουν την άρνηση του κράτους να τους χορηγήσει
άσυλο και απελαύνονται, χωρίς ουσιαστική αιτιολόγηση και κατά παράβαση κάθε
σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στην έκθεση – καταπέλτη για την Ελλάδα δεν λείπουν και οι εκτενείς αναφορές
για τις συνθήκες κράτησης των αλλοδαπών στα κρατητήρια πολλών αστυνομικών
διευθύνσεων, τμημάτων μεταγωγών. Οι άθλιες συνθήκες αποτυπώνονται με τα
μελανότερα χρώματα στην Έκθεση: μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι σε μία περίπτωση
200 άνθρωποι είχαν «στοιβαχθεί» σε θάλαμο που χωρούσε μόλις 80. Ανάμεσα στους
κρατουμένους μάλιστα βρίσκονται και παιδιά ηλικίας 13 έως 16 ετών.

Ιδιαίτερη επισήμανση κάνει η Διεθνής Αμνηστία και στο καθεστώς ατιμωρησίας,
που ακολουθεί τις έρευνες καταγγελιών για κακομεταχείριση και βασανισμούς από
αστυνομικούς. Όπως αναφέρεται, οι σχετικές έρευνες δεν ανταποκρίνονται στα
διεθνή πρότυπα αμεροληψίας και ανεξαρτησίας, καθώς δεν υπάρχει αποτελεσματικό
και ανεξάρτητο σύστημα διερεύνησης των καταγγελιών.

Εκδιώξεις στους Αγώνες

Παράλληλα, η οργάνωση αφήνει αιχμές για συγκεκριμένα μέτρα τα οποία ελήφθησαν
την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων. H Διεθνής Αμνηστία εκφράζει την ανησυχία
της ότι τα μέτρα ασφαλείας που εφαρμόστηκαν εκείνη την περίοδο υπονόμευαν τα
ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν παραλείπει επίσης να σημειώσει τις αναφορές που
υπήρξαν για αναγκαστικές εκδιώξεις οικογενειών Ρομά από χώρους οι οποίοι
προορίζονταν για ολυμπιακές εγκαταστάσεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια, που η Διεθνής Αμνηστία καταγγέλλει την Ελλάδα
για τέτοιας μορφής παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τέτοια περίπτωση
αποτελεί και η εξαφάνιση την περίοδο 1998-2002 εκατοντάδων παιδιών των
φαναριών από την Αλβανία, τα οποία διέμεναν σε κρατικό ίδρυμα ανηλίκων στην
Αθήνα. Το θέμα απασχόλησε τη Διεθνή Αμνηστία, η οποία από τότε υποστήριζε ότι
οι ελληνικές αρχές κατέβαλαν ελάχιστες ή και καθόλου προσπάθειες να τα
εντοπίσουν και το επαναλαμβάνει στην Έκθεσή της.

Βασανισμός και ξυλοδαρμός 60 Αφγανών

«TAXEIA, διεξοδική, ανεξάρτητη και αμερόληπτη ανάκριση» ζήτησε η Διεθνής
Αμνηστία για τον βασανισμό και ξυλοδαρμό των 60 Αφγανών, που είχαν υποβάλει
αίτηση ασύλου. Στις καταγγελίες που καταγράφονται στην ετήσια έκθεση της
οργάνωσης, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά σε επιθέσεις, σεξουαλική κακοποίηση και
απειλή με όπλα κατά των Αφγανών τόσο στα σπίτια τους όσο και στο αστυνομικό
τμήμα (φωτογραφία).

Έκαναν μπαλάκι Σουδανό

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ παραδείγματα για τον τρόπο αντιμετώπισης των προσφύγων
καταγράφονται στην έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ένα από αυτά αφορά την περίπτωση Σουδανού υπηκόου, ο οποίος κατάφερε να
διαφύγει από την περιοχή του Νταρφούρ και έφθασε στην Ελλάδα τον Ιούνιο του
2003. Κρατήθηκε επί τρεις μήνες και μετά αφέθηκε ελεύθερος με εντολή
«επαναπροώθησης», δηλαδή απέλασης, αφού δεν του χορηγήθηκε άσυλο.

Τον Οκτώβριο του 2003 μετέβη στη Βρετανία και ζήτησε και εκεί άσυλο. Ωστόσο,
οι βρετανικές αρχές έκριναν πως αρμόδια να αποφασίσει για την αίτηση ασύλου
ήταν η Ελλάδα και έτσι επέστρεψε τον Ιούνιο του 2004.

H νέα αίτηση ασύλου που κατέθεσε στη χώρα μας απορρίφθηκε, παρά την περιγραφή
της κατάστασης που επικρατεί στο Νταρφούρ, με την αιτιολογία ότι είχε φύγει
στο ενδιάμεσο διάστημα από την Ελλάδα. Παράλληλα, το αίτημα επανεξέτασης της
αρχικής αίτησης ασύλου ακυρώθηκε και εκδόθηκε νέα απόφαση απέλασής του.